Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-12-25 17:02

Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst door de TopicStarter : 11-12-25 17:02

Hi allemaal,

Een tijd terug is mijn paard heel onverwacht en op een vrij traumatische manier overleden.
Naast enorm veel verdriet ervaar ik ook een enorm schuldgevoel; ik heb te weinig foto's van haar gemaakt. Ik heb altijd een camera gehad, maar de liefde voor fotografie gaat altijd met vlagen. Nu zat ik de laatste tijd helemaal niet lekker in mijn vel, maar wilde ik wel graag nog foto's maken. Dit kwam er iedere keer niet van, maargoed, dan maar over een tijdje.
Je raadt het al, later kwam ineens niet meer, en nu voel ik me daar zo ontzettend rot over. Ik voel me schuldig naar het paard toe, dat ik haar niet heb vastgelegd hoe ze er op het laatst uit zag, ik ben enorm verdrietig dat ik geen recente foto van of met haar heb. Verzin het allemaal maar!
Vooral boos op mezelf, ik was altijd ( bijna obsessief) bezig met foto's, maar van het paard waar ik het meeste van hield heb ik weinig foto's, hoe KAN dat nou. Heb wel wat foto's van jaren geleden, maar niet van het afgelopen half jaar. Nu loop ik mezelf helemaal gek te maken, en weet ik eigenlijk niet zo goed hoe ik hier uitkom. Goed, ga zo maar door, ik vroeg me af of er mensen zijn die dit ook hebben ervaren en of je ooit van het schuldgevoel afkomt?

**Geplaatst**: 11-12-25 17:05

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 11-12-25 17:05

Misschien helpt het om van de foto’s die je wel hebt een mooie collage te maken?

**Geplaatst**: 11-12-25 17:37

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 11-12-25 17:37

Dat is heel vervelend want je kunt het niet meer terugdraaien maar tegelijkertijd, en dat wil je nu niet lezen, zit dit paard in je hart, en dat is belangrijker dan op plaatjes te staan.

**Geplaatst**: 11-12-25 17:43

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 11-12-25 17:43

Schuldig voelen naar je paard mag je als je dat kunt parkeren.

Het maakt voor het paard geen ene bal uit namelijk.
Die weet alleen maar dat hij een baas gehad heeft die van hem hield. Foto's betekenen voor een paard niets.

Dat je voor jezelf verdriet hebt om het niet hebben van veel fotos is naar.
Nu nog fotos maken kan niet meer.
Maar wat zou voor jou helpen om het gebrek aan fotos wat op te vangen?

Een mooi gedenkplekje maken in huis met wat leuke andere herinneringen?

Wellicht een zeer goede ultra realistisch tekenende tekenaar benaderen met de fotos die je hebt, plus samen met die tekenaar en ai proberen een zo goed mogelijke weergave te maken van je paard in zijn laatste jaar,
Om dat dan prachtige te laten tekenen?

Of nog andere dingen?

Gewoon iets dat tastbaar is en nu nog te realiseren?

**Geplaatst**: 11-12-25 17:50

Geplaatst: 11-12-25 17:50

In mijn leven is het zo dat ik weinig foto's heb van de momenten die mij het meest dierbaar zijn geweest, omdat ik dan intens aan het genieten was van het moment. Op zo'n moment denk ik er niet aan om een camera of telefoon te pakken om het vast te leggen. Ik maak op dat moment namelijk een ontzettend mooie herinnering, die op beeld niet vast te leggen is.

Het feit dat je weinig (recente) foto's van je paard hebt, betekent niet dat je geen waardevolle herinneringen hebt. Je hebt misschien geen fysieke foto's, maar ongetwijfeld heel veel waardevolle herinneringen :knuffel:

**Geplaatst**: 11-12-25 18:18

Geplaatst: 11-12-25 18:18

NadjaNadja schreef:
In mijn leven is het zo dat ik weinig foto's heb van de momenten die mij het meest dierbaar zijn geweest, omdat ik dan intens aan het genieten was van het moment. Op zo'n moment denk ik er niet aan om een camera of telefoon te pakken om het vast te leggen. Ik maak op dat moment namelijk een ontzettend mooie herinnering, die op beeld niet vast te leggen is.

Het feit dat je weinig (recente) foto's van je paard hebt, betekent niet dat je geen waardevolle herinneringen hebt. Je hebt misschien geen fysieke foto's, maar ongetwijfeld heel veel waardevolle herinneringen

Dit inderdaad. Was ooit met een vriendin van mij naar jumping Amsterdam. Ging ze vervolgens via haar telefoon de wedstrijd die letterlijk voor ons zich afspeelde, streamen via haar telefoon. ‘Ja is toch grappig dat we er dan bij zijn’ :roll:

Sluit me daarom helemaal aan bij Nadja en koester de herinneringen extra. Veel sterkte TS! Het gaat ooit een plekje krijgen :knuffel:

**Geplaatst**: 11-12-25 18:47

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 11-12-25 18:47

Mijn paard is vorige maand overleden, en ik heb het laatste jaar ook geen echt mooie foto's meer gemaakt. Ik had nog wat mooie foto's van 2024, dus die heb ik opnieuw bewerkt. Zo veel is hij gelukkig niet veranderd op dat jaartje tijd. En ik heb wat foto's van de telefoon en van de beveiligingscamera gehaald. Heb je geen simpele telefoon kiekjes ofzo van het laatste jaar, of misschien dat iemand anders, een verzorgster/stalgenootje/familie, nog wat foto's heeft?

**Geplaatst**: 11-12-25 19:11

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 11-12-25 19:11

Vraag jezelf af wat er veranderd mocht je nog wel een foto van de laatste maanden hebben, het verdriet wordt er niet minder om en misschien een collage van je mooiste foto’s maken of eentje uitzoeken zoals hij echt was wel net zo troostend. Je kunt er helaas niets meer aan veranderen. En bijna niemand neemt elke week foto’s van z’n dieren dus voel je niet zo schuldig. Sterkte ermee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-12-25 16:40

Geplaatst door de TopicStarter : 12-12-25 16:40

Bedankt voor de reacties! Idee van een tekening spookte ook al in mijn hoofd, dat is wel een mooi idee! Ik zal het ook gewoon moeten accepteren, dat komt vanzelf wel hoop ik.

**Geplaatst**: 12-12-25 16:49

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 12-12-25 16:49

Ik denk niet dat mijn paard er wakker van heeft gelegen dat hij geen tig fotoshoots heeft gehad... En vind ik het jammer, nee, ik heb de herinneringen... Ik ben sowieso niet van de foto's... (En ik vind ook dat ik in die 10+ jaar meer dan genoeg foto's gekregen heb :')

) maar dat is hoe ik er over denk...

Weet je welke dingen blijven? De verhalen die je samen hebt meegemaakt, de herinneringen... Die zijn voor mij zo veel belangrijker dan de foto's.

**Geplaatst**: 12-12-25 16:50

Geplaatst: 12-12-25 16:50

Ik denk maar zo dat maakt de foto’s die je wel hebt nog zoveel specialer.
Jezelf verwijten maakt het alleen maar erger en uiteindelijk verander je er toch niks aan.
Dat weet je zelf natuurlijk ook wel . Gooi de frustratie er een keer lekker uit en laat los. Daar zijn heel veel mooie en relatief eenvoudige methodes voor zoals hypnose.

Succes en vooral heel veel sterkte met je verlies ❤️

**Geplaatst**: 12-12-25 17:13

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 12-12-25 17:13

Je draait het niet meer terug, wat je wel kunt doen is er van leren niet uit te stellen en soms toch doen. Het gevoel zal slijten, het is nog zo vers allemaal, het verdriet wat je hebt komt in allerlei vormen. Dit is er ook 1 van. Probeer te genieten van de foto's die je wel hebt en alle mooie herinneringen die er zijn. Die blijven je altijd bij en neemt niemand je af.

**Geplaatst**: 12-12-25 17:25

Geplaatst: 12-12-25 17:25

Bij alle paarden die ik heb laten inslapen koester ik eigenlijk altijd de foto's van uit hun 'prime' als herinnering. Niet de laatste foto's van toen ze al oud waren en/of pijn hadden, want dat zie je gewoon, maar gewoon, dat éne moment waarop je zegt: ja, dit is mijn paard.

Ik weet nog dat ik een foto maakte van mijn allereerste paard (een Fjord) en dat was nog analoog. Al op het moment dat ik klikte zei ik tegen mezelf: deze gaat aan de muur als ze dood is. Dus ik had de foto (het was trouwens dia-film) nog niet eens gezien, want het rolletje zat nog in de camera. En die foto is inderdaad op posterformaat aan de muur gegaan. Dat wás 'm gewoon. Uiteindelijk is dat paard helemaal niet oud geworden, maar die foto was alsnog 5 jaar oud oid toen-ie aan de muur kwam.

Dus misschien gewoon eens door je foto's heen gaan en bedenken welke foto je paard nou écht mooi samenvat. Qua karakter, uitstraling, gewoontes, wat dan ook. Het gaat voor mij niet om hoe recent een foto is, maar hoe goed de foto het paard weergeeft.

Sterkte met het verwerken. Ik heb er in 55 jaar paarden al heel wat laten gaan, niet dat het went, maar je leert er mee omgaan. Het alternatief - paarden de deur uit - moet ik nog niet aan denken.

**Geplaatst**: 12-12-25 17:49

Geplaatst: 12-12-25 17:49

Allereerst heel veel sterkte met het verlies van je paard.

Ik moest (net zoals anderen op een andere manier doen hier in het topic) meteen denken aan een foto die er ooit gemaakt is van een concert waarbij werkelijk bijna iedereen (op één persoon na) met mobiele telefoons aan het filmen is ipv in het moment te (be)leven.
Jij hebt schuldgevoel naar je paard, maar zij mist die foto's niet, jij wel. Maar je mist je paard waarschijnlijk veel erger dan foto's van je paard, en dat verdriet mag er nu ook zijn.
Als jij niet lekker in je vel zat is het logisch dat foto's maken ook even minder een prioriteit voor je was en hoe ik het zo lees kon jij absoluut niet weten dat er geen "later" meer zou zijn.

Soms hoort schuldgevoel ook "gewoon" in het rouwproces. Want wij kunnen allemaal wel zeggen dat je je zeker daarom niet schuldig hoeft te voelen naar je paard toe (en dat is eigenlijk ook zo) maar het hoort bij jouw proces ...

Zou het je kunnen helpen om wat verhalen over haar en jullie belevenissen samen op te schrijven ?
Blijft "raar" om haar te zeggen maar ik weet niet wat haar naam was.

Laatst bijgewerkt door jetm op 12-12-25 17:53, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 12-12-25 17:53

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 12-12-25 17:53

Lieve ts, ik hoop dat je je door de reacties wat beter voelt. :(:)

Zou het een optie zijn om, bijvoorbeeld bij een bokker die prachtig kan tekenen of schilderen, te vragen of hij/zij jouw paard kan vastleggen zoals ze was in de laatste maanden?
Misschien is dat wel haalbaar in combinatie met oudere foto's en hoe je je paard omschrijft.

**Geplaatst**: 12-12-25 17:54

Geplaatst: 12-12-25 17:54

Je zat niet lekker in je vel, je had er geen zin in. Dat mag. Pijnig jezelf niet nog extra met het aanpraten van een schuldgevoel. De liefde voor een paard vertaalt zich niet in het aantal foto's dat je hebt.

**Geplaatst**: 19-12-25 10:52

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 19-12-25 10:52

Foto's zijn tastbaar, maar je hoeft niets tastbaars te hebben om wel hele fijne herinnering te houden. Ze zit in je hart en hoofd. Ook beelden, ervaringen etc. Houd je daar aan vast.
Je liefde naar haar heb je laten voelen aan haar. Dat hangt niet af van aantal foto's.
Sterkte!

**Geplaatst**: 19-12-25 11:03

Re: Schuldgevoel om foto's ( of juist dat ik die niet heb)

Geplaatst: 19-12-25 11:03

Schuldgevoel is ook een normaal onderdeel van rouw. Misschien helpt het om het in dat licht te zien. Juist omdat het zo onverwacht gebeurde, had je geen kans om je al voor te bereiden om een hele periode af te sluiten en kunnen dit soort gevoelens heel heftig naar voren komen. Probeer je voor te houden dat je schuldig voelen iets anders is dan schuldig zijn. Je hebt niks verkeerd gedaan, elke herinnering zit in je hart en de redenen om geen foto's te maken op bepaalde momenten, waren legitiem! Zeker als het je passie is/was, is dat niet zomaar dat het nu even niet lukte. Bijvoorbeeld omdat je een bepaalde rust ervaarde bij je paard en het nodig had even niks van jezelf te moeten. Wees lief voor jezelf, onthoud dit gevoel is normaal en hoort bij het verdriet en het gaat ook weer over :knuffel:

**Geplaatst**: 12-01-26 15:51

Geplaatst: 12-01-26 15:51

Lieve ts... je schuldgevoel is een manier van je verdriet.
Ik kan mijn hele huis behangen met foto's van mijn paard maar geloof me.. het verzacht je pijn niet.
De mooiste herinneringen zitten in je hart

**Geplaatst**: 12-01-26 15:57

Geplaatst: 12-01-26 15:57

Ten eerste veel sterkte met het verlies van je paard. Zeker als het plotseling is, kan de impact echt groot zijn. :(:)

Wat betreft de foto's. Ik maakte vroeger ontzettend veel foto's. Fotografie was een hobby en ik liep overal, altijd met mijn camera. Tot het moment dat ik me realiseerde meer bezig te zijn met het fotograferen in plaats van het beleven. De herinnering is uiteindelijk veel meer waardevol dan de perfecte foto. De herinnering is er altijd. Die bewaar je in je hart. Probeer zo terug te denken aan de tijd met jouw paard. De herinneringen blijven.

Nomineer dit bericht ×