Geplaatst 
Bo is helaas op 27-11-25 naar de eeuwige paardenweide gegaan i.v.m algehele lichamelijke achteruitgang en iets wat in haar knie echt niet goed zat. Helaas heeft ze maar 20 jaar mogen worden (al gaf de veearts haar minimaal 25 gezien het gebit. Haar paspoort staat ook op 1-1 dus who knows...) en heb ik haar ruim een jaar mogen verzorgen en op haar mogen rijden.
Lieve Bo,
Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Als ik alleen maar zeg: ''bedankt voor alles'', doe ik je te kort.
We zijn maar ruim een jaar samen geweest, je was niet eens van mij... maar het doet verdomd veel pijn. Voor mij was je meer dan een simpele pony. Jij liet mij zien wat paardrijden zonder angst was. Als ik dacht dat jij ergens van ging schrikken, dacht jij alleen maar: ''nee hoor, het komt wel goed, kijk maar ik kan er langs.''
Ik schrok soms harder van vogels uit een bosje, dan jij
Als ik even ergens de pest in had, verdrietig over was, of wat dan ook, was jij er. Want samen een ritje door de polder, of over de dijk of het bos, knapte ik altijd van op.
Onze ritjes zal ik nooit vergeten.
Ik heb je leren wijken, op een gegeven moment had je dat door en kreeg je ook door dat je een snoepje kreeg als je het goed deed. Dus elke keer na het wijken, hinnikte je al zachtjes in afwachting van je snoepje. Op een gegeven moment haalde je alles door elkaar. Rechtdoor draven, wijken en aan galopperen. Dat was echt even heel grappig, maar gelukkig had je het snel weer door.
Of die ene keer naar de ponyclub, waarvan gedacht werd dat je het niet leuk vond en dus lui was. Nou het tegendeel hebben wij bewezen! Ondanks dat we niet alles mee konden doen, was je super fanatiek.
En nu, nu laat je een leegte achter. Een leegte in mij en in jouw eigenaren. En ook jouw vriendje Guus, gaat jou enorm missen.
Het ga je goed daarboven kleine vriendin. We gaan je missen.
27-11-2025.Take me away,
Find a place for you and me
You taking me higher,
As high as I could be
Take me away,
Forever you and me
