Karin_deB schreef:Even uit nieuwsgierigheid Kim, en zeg het gerust als je daar niks over kan zeggen.
Maar vanaf welke leeftijd bij je 1e pup zou je zeggen neem er een 2e bij?
Is dat dan, bij voorkeur, pas na die 2 jaar?
Die vraag moet je niet aan mij stellen, wij hebben er vijf onder vijf en wij hebben nu twee keer twee puppen tegelijk gehad.
De eerste keer twee verschillende rassen en kwam toevallig zo uit, en één keer broer en zus. De eerste keer was ontzettend makkelijk, de tweede keer iets minder, ook iets minder gepland.
Wij hadden een nest in augustus 2023 en daarvan zou geen pup blijven, spoiler, mijn klittenband met drie hersencellen bleef plakken. In december 2023 hadden we een nest BC, daar zou er maar één van in huis blijven en één op uitplaatsing. Dat werden er dus ook twee. Dus drie puppen binnen zes maanden, was dat verstandig? Dat denk ik niet maar ik thrive goed bij chaos, dus ja. Dus hilarisch en chaotisch was het zeker maar wij hadden al zeven honden die konden helpen, ik zou het in ieder geval niemand aanraden.
Wanneer je er een hond bijneemt is in mijn ogen afhankelijk van de stabiliteit van je andere hond(en), er zijn honden die worden stabiel en volwassen geboren (mijn Dana bijvoorbeeld), daar kun je vrij snel een pup bij zetten zonder dat je al te veel problemen kunt verwachten. Maar als jij een hond hebt zoals een aantal voorbeelden hier beschreven in het topic, dan zou ik het niet aanraden, want alle negatieve eigenschappen van de één worden versterkt en overgenomen. Zeker als je in hetzelfde ras, of soort gaat zoeken. Heb jij een Boerboel en je zet daar een Chihuahua bij hoef je je waarschijnlijk niet zo druk te maken over raseigenschappen maar wel over gewicht en energie.
Als fokker zijnde probeer ik altijd een goed beeld te krijgen van de hond die al in huis is, en indien mogelijk mag die op latere leeftijd ook de pups bezoeken. Maar ik maak hoofdzakelijk op basis van de reeds aanwezige hond een match uit het nest, uiteraard wel in overleg en met argumenten. Bij een hyperactieve, reactieve stuiterbal ga ik niet zo'n zelfde pup matchen maar bijvoorbeeld een pup die 50/50 is. Een pup die als hij wakker is lekker los en vrij is, zijn mannetje staat en lekker speelt maar wel zelf ook de rust kan vinden zonder hulp of zich zonder problemen afzondert.
Daar is geen standaard antwoord voor, maar ik zou altijd kijken naar de hond(en) die je al hebt.
secricible schreef:Oh ik herken echt zoveel bij jullie. Ik heb echt heel lang getwijfeld wat voor ras te nemen.
Na 2 akitas verlangde ik ook echt naar iets ongecompliceerde, dat makkelijk overal naartoe mee kon, sociaal, meewerkend

geen middelvinger meer.
En het duurde echt ook even voor ik besefte dat ik daar na 3 jaar ook weer op uitgekeken zou zijn.
Ik hoop met de teckel een tussenweg te hebben gevonden. Wel sociaal en voegt zich makkelijk(er) in een gezin maar wel ook genoeg dosis eigenwijs. Mijn grootste zorg is overmatig blaffen, dus we zullen zien.
Van een Akita naar een Teckel, dat lijkt het begin van een slechte mop. Dat is wel echt hilarisch!
Teckels zijn leuk en zeker niet zonder pit, en stronteigenwijs.
Ik ken ze eigenlijk helemaal niet als blafferig, maar als je van een Akita komt blaft alles vrij veel vermoed ik.