Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
CupCakes_

Berichten: 3873
Geregistreerd: 20-12-08
Woonplaats: Ouddorp

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 11:02

Ik kruip ook weer eens onder mijn steen vandaan :Y)

Het is vrij herkenbaar dat zodra er een hond in beeld komt, dat je dan bepaalde verwachtingen of wensen hebt. Echter een hond is een individu en heeft een geheel eigen karakter. Waarbij je ook die wensen/verwachtingen zal moeten bijstellen. En dat kan soms behoorlijk moeilijk zijn. Zelf had ik een Aussie, waarbij ik veel verwachtingen en wensen had. Maar die heb ik gedurende zijn leven drastisch moeten bijstellen omdat hij daar óf niet gelukkig van werd of door zijn issues niet aan kon voldoen.

Mijn Aussie was er eentje met een flinke gebruiksaanwijzing, maar wel met het meest zachtaardigste, gevoelige, clownskarakter. Het was echt mijn soulmate zoals ze dat mooi zeggen. Maar dat wil niet zeggen dat we geen uitdagingen gehad hebben in zijn korte leven. We kampten met vuurwerkangst wat doorsloeg in angst voor elke harde klap, zijn reactiviteit waar ik af en toe horendol van werd. Maar we maakten het voor ons tweeën werkbaar, al moest ik daarvoor echt wel mijn verwachtingen en wensen loslaten. En dat heeft mij ook wat tijd gekost. Maar we pasten dingen aan en konden alsnog op vakantie, naar vriendinnen in Limburg, op wandeling met andere hondenmensen. <3

Moraal van het verhaal;
Staar je niet blind op de verwachtingen en wensen die je van tevoren hebt. Maar kijk echt naar je hond. Wat voor karakter heeft je hond? Waar wordt hij blij van? Wat kan je beter niet met hem doen op dit moment? Maar misschien is dat later als hij wat ouder is wel mogelijk. Een hond blijft een individu met een eigen karakter en dat lijken mensen soms nog wel eens te vergeten.

Konstantine
Berichten: 13151
Geregistreerd: 19-04-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 11:12

Wat een vervelend vooruitzicht Kim, dat je verwacht afscheid te moeten nemen van je roedelleidster. Ik hoop dat het nog lang duurt voor dat echt zover is.

S1993, ik heb het gevoel dat onze hond qua persoonlijkheid wel een beetje overeenkomsten heeft met de jouwe. Hij wil supergraag mee, maar kan de prikkels niet aan. Als het emmertje dan overloopt (en dat is vrijwel direct eigenlijk :=) gaat 'ie rare dingen doen.
We krijgen hem daar dan ook niet meer uit.

Het is absoluut een steile leercurve cursebreaker, wij hebben ook echt wel dingen zelf niet handig aangepakt in het begin.
Een volgende hond is natuurlijk weer een heel ander individu, maar je hebt dan al wel meer ervaring op zak en kunt dingen anders aanpakken.

Je hebt helemaal gelijk hoor Cupcakes, rationeel gezien weet ik dat ook wel. Emotioneel gezien vind ik het alleen best wel een heftige rollercoaster, al weet ik ook zeker dat ik hem niet meer kan missen, hoe vaak ik ook dreig hem bij zijn moeder uit logeren te brengen en niet meer op te halen :')

Leo

Berichten: 51232
Geregistreerd: 06-12-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 11:36

Een hond is absoluut een emotionele rollercoaster en die fase tussen pup en stabiel volwassen zijn is ook gewoon echt zwaar, zeker (denk ik) als het je eerste / enige hond is.

Ras omschrijving is altijd maar 1 ding, het individu, omgeving, ervaringen die ze op doen (positief en negatief) maar óók de ouderdieren (gezondheid, stress, ...) spelen naast droge genetica een enorm grote rol.

Ik weet ook zeker dat ik veel dingen bij een volgende pup weer compleet anders aan zal pakken, maar dat is ook oké. Zolang je maar open staat om te leren. :j

Ik had ook dingen heel anders voor me gezien. Maar we hadden veel pech met een gebroken poot op 5 maanden en aansluitend heftige verlatingsangst. Nu wordt hij bijna 4, hij is op veel vlakken alles wat ik zou zoeken in een hond, maar verre van perfect. Ik kan hem nu ongeveer 2 uur alleen thuis laten. We gaan dus zelden samen op pad zonder hond. Voor ons is dat oké, we hebben ons daar op aangepast en is er echt geen optie zoeken we oppas. Fitz is dan niet gezellig (zit rustig 4 uur naar de deur te staren tot we terug zijn) maar het is dan op zo'n moment (begrafenis bijv) maar even niet anders voor hem.
Ook is hij reactief naar sommige andere intacte reuen (specifieke reuen in de wijk, volkomen verklaarbaar maar compleet onhandig), laatst trok hij me onbedoeld bijna onderuit in de sneeuw. Ja dat is poedersuiker. En hij is reactief naar het klappen van flexilijnen :=

Tijdens de puberteit was hij bij vlagen ook intens. Dat ik dacht; hoe komt dit ooit goed. Er zijn aardig wat mouwen gesneuveld omdat hij er weer eens vol in hing. Ik heb een paar keer mijn man naar pubercursus gestuurd omdat ik het echt niet op kon brengen en de Voorlangs-Achterlangs oefening (niet reageren op passerende honden) was mijn grootste nachtmerrie.
Toch ging het voorbij, is hij keurig geslaagd, zonder enige reactie tijdend die oefening :')
Achteraf deden we gewoon teveel tijdens die periode. De balans tussen rust en activiteiten en leermomenten vond ik ook oprecht heel lastig.

Nu noem ik hem de meest luie Aussie op aarde. Tot we wat gaan doen, dan staat hij vooraan, altijd blij en altijd klaar om samen te werken. <3

Kaplaars

Berichten: 1779
Geregistreerd: 07-11-04
Woonplaats: Bommelerwaard

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 12:24

Leo, ik ben even blij om jouw ervaringen te lezen, want ik kan onze poedel (1,5 jaar) inmiddels meerdere malen per dag achter het behang plakken :x
Ik zag ook iets over het bijstellen van verwachtingen en dat heb ik ook echt moeten doen. Ik heb een puber hond die super lief is, maar echt onwijs aan het puberen is en bananen in zijn oren heeft. Ik moet ook echt denken aan zo’n mensen puber met van die pukkels en te lange armen, die dan allemaal van die verkeerde keuzes maakt en dan daarna (oprecht)huilend sorry zegt.

(Is ook niet handig dat ik net voor de zomer een nieuwe baan kreeg, waardoor ik stiekem toch net iets minder tijd had)

dierenfan
Berichten: 11659
Geregistreerd: 27-02-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 12:35

Ach ik dacht na Kenzo ook ik wil een labrador. Heerlijk jolig, plaat voor de kop, iedereen oehh en ahhh en onwijs relaxt de straat over. Eventueel een boulab (berner sennenhond x labrador) uit goed geteste ouders voor extra log en lomp maar meer niet.
Echter ik ben geen 100% labrador mens en verveel mezelf gigantisch met heel makkelijke honden en hou niet van sociale, gezellige wandelingen met jan en alleman maar loop liefst op mezelf buitenaf in de natuur. Een herder past prefect. Eigenlijk nooit heel erg last gehad van het erg agressieve trekje van Kenzo en wel ontzettend veel gemak van gehad. Die hond heeft mij meerdere malen 'gered' uit situaties die heel naar hadden kunnen aflopen.
Heb nu een enge herder met labrador karakter :D ik kan heel ontspannen wandelen en iedereen ontloopt me die ons niet kent maar hij doet geen mier kwaad <3

Enne qua baard honden...mijn terrier knip ik om de maand kort op en rond snuit en bek met effileerschaar. Heel erg praktisch en probleem van baard opgelost.

Karin_deB

Berichten: 8896
Geregistreerd: 15-08-04
Woonplaats: Rijsbergen

Re: Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:06

Ik vindt het "fijn" om te lezen dat het voor jullie ook niet allemaal koek en ei is.
DJ is onze eerste hond en ik vindt het met vlagen ook erg pittig en wil hem achter het behang plakken (mn kinderen soms ook :') )

Maar meestal wordt ik wel heel blij van hem :D
Afbeelding

KimD

Berichten: 21838
Geregistreerd: 02-01-10
Woonplaats: Het Zuiden des Lands

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:14

Geen één hond zal 100% aan de wensen voldoen, dat kan ook niet want het zijn geen machines. Net zoals kinderen zijn ze op momenten compleet onvoorspelbaar of met bepaalde periodes onuitstaanbaar. Het is wel van belang om deze momenten en eigenschappen niet zwaarder te laten wegen dan de goede kwaliteiten en momenten en eigenschappen van de hond.

Meestal is het met extra aandacht en training op te lossen, alleen vergt het ene probleem een langer tijdsbestek dan het andere probleem en daar vergissen veel mensen zich vaak in. Die vinden dat het binnen het liefst een week of twee verdwenen moet zijn en dat is vaak niet realistisch.

Sommige proberen zijn relatief makkelijk op te lossen, andere niet. Verlatingsangst is er één van, die is er hardnekkig en ontstaat vaak uit echt angst waardoor het eens zo lastig is. Guinness had het opeens ook heel erg waardoor hij letterlijk jaren niet alleen is geweest, behalve in de auto want daar vond hij het prima. Dus net zoals Leo hebben wij een groot deel van ons leven toendertijd moeten aanpassen en anders moeten inrichten, wij hadden daar niet zo'n problemen mee, onze omgeving des te meer. Maar we hebben het wel weer kunnen opbouwen tot een uurtje of vier, meer is ook echt niet nodig want ze zelden alleen thuis bij ons en al helemaal zelden vier uur.

Abbay kregen wij als 16 weken oude pup maar die had nog maar sporadisch aan een riempje gelopen en überhaupt nog nooit buiten de deur geplast. Ze zat namelijk in een huis met 16 chihuahua's waar niet mee gewandeld werd, deze plaste op een pad en kattenbak dus zij vanzelfsprekend ook. Dit was echt een probleem thuis want ze hield het buiten op tot ze letterlijk de voordeur door liep en in de hal stond, dan liet ze het lopen en dan stroomde het eruit. Dit hebben we echt moeten doorbreken door op te staan en direct een tot anderhalf uur te gaan lopen, niet ideaal met een pup van 16 weken maar dan kón ze het niet meer ophouden waardoor ze wel moest plassen. Uiteraard gevolgd door een gigantisch koekjes en beloningsfeest. Toch was die 'kwaal' hardnekkig en met omdenken opgelost, ik ben met een vriendin drie dagen gaan kamperen in Zeeland met een tent. Toen was er geen 'binnen' en ze zal toch moeten plassen en poepen. De eerste dag koste het wat moeite en gedraai maar op dag twee deed ze haar behoefte al veel makkelijker en meer ontspannen. Na die drie dagen zijn we thuisgekomen en ze heeft het nooit meer binnen gedaan, het kwartje was gevallen.

Puk hebben we als herplaatser gekregen, zou zogenaamd geen issues hebben, die had ze wel en heeft ze nog maar in mindere mate. Ze vreet mensen nu meer bedachtzaam op. :+ In het begin vrat ze gewoon pertinent alle mannen op. Door veel hulp van frikandellen en mannelijke vrienden en agilitylopers zijn we een heel eind gekomen. Ze kon/kan prima mee naar evenementen en terrasjes, of mee op wedstrijd en los in het tuintje, je moet er alleen altijd bedachtzaam op blijven. Voor ons geen probleem maar menig ander had haar waarschijnlijk gedragstechnisch al laten afmaken of weer herplaatst.

Een hond, en zeker een pup gaat niet altijd over rozen en zou het niet goed zijn als het in één keer goed gaat. Na tien honden zou ik met de elfde weer tien dingen anders doen. Maar daar gaat het tegenwoordig wel heel veel mis, er worden geen realistische verwachtingen gemaakt voor het nemen van een pup/hond in een bepaald ras of kruising daarvan. Ik lees in dit topic over het algemeen niks geks qua gedrag in relatie tot leeftijd of ras, maar er zijn ook geregeld topics waar ik me hardop afvraag waarom die mensen een hond hebben of willen en hoe ze bij die onrealistische kijk op honden komen. Mijn vermoeden is nog steeds dat sociale media hier best een groot aandeel in heeft, net zoals met veel andere onderwerpen ook.

Konstantine
Berichten: 13151
Geregistreerd: 19-04-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:26

Ik denk dat je gelijk hebt over social media, Kim :j

Maar ook buiten hoor. Wij hebben het ons ook afgevraagd op straat: "waarom zijn andere honden toch altijd wel braaf als ze op een terras naast de baas liggen?"
Ik weet nu dat dat is omdat mensen met een hond die dat niet kan de hond niet meenemen :')

De dieren met gedragsproblemen zie je niet op social media en ook niet vaak op straat, want mensen lopen nou eenmaals niet graag te koop met struggles.

Wij zijn ook een beetje in dat mooie plaatje gestonken en nu is het schakelen. Dat kost even tijd.
Terwijl hij inderdaad ook goede eigenschappen heeft, die je eigenlijk een beetje voor lief neemt. Een collega kan de nagels van haar hond niet knippen, die bijt haar dan.
Ik heb daar niet eens over nagedacht, ik ben daar gewoon aan begonnen en hij vindt het allemaal prima. Zelfde met knippen (ik houd die vieze baard ook kort haha) en scheren.
Laatst bijgewerkt door Konstantine op 27-02-26 13:29, in het totaal 2 keer bewerkt

xSannee

Berichten: 4765
Geregistreerd: 02-03-10
Woonplaats: Renkum

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:26

Ik denk ook wel dat ik me nu pas (nu ik zelf een hond heb) realiseer hoe wisselend doodles zijn. Ze worden inderdaad toch wel geportreteerd als fijne familiehonden e.d. Nu ik zelf een hond heb kom ik de andere kant van de doodles ook echt wel veel tegen. Maar dat heb ik me daarvoor nooit gerealiseerd.

Mijn vriend wilt geen hond met krullen dus voor ons is het nooit een optie geweest _O-

Social media is zeker geen graadmeter voor hoe het écht gaat bij mensen thuis én buiten huis. Maar dat kan wel heel frustrerend zijn als je dat elke keer weer langs ziet komen :+

KimD

Berichten: 21838
Geregistreerd: 02-01-10
Woonplaats: Het Zuiden des Lands

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:48

Konstantine schreef:
Ik denk dat je gelijk hebt over social media, Kim :j

Maar ook buiten hoor. Wij hebben het ons ook afgevraagd op straat: "waarom zijn andere honden toch altijd wel braaf als ze op een terras naast de baas liggen?"
Ik weet nu dat dat is omdat mensen met een hond die dat niet kan de hond niet meenemen :')

De dieren met gedragsproblemen zie je niet op social media en ook niet vaak op straat, want mensen lopen nou eenmaals niet graag te koop met struggles.

Wij zijn ook een beetje in dat mooie plaatje gestonken en nu is het schakelen. Dat kost even tijd.
Terwijl hij inderdaad ook goede eigenschappen heeft, die je eigenlijk een beetje voor lief neemt. Een collega kan de nagels van haar hond niet knippen, die bijt haar dan.
Ik heb daar niet eens over nagedacht, ik ben daar gewoon aan begonnen en hij vindt het allemaal prima. Zelfde met knippen (ik houd die vieze baard ook kort haha) en scheren.


Nouja weet je, het is ook lastig. Puk vrat mensen, die neem je echt niet zomaar even mee het terras op om te oefenen maar op een bepaald moment zal het toch moeten. Nu is het niet zo dat we dagelijks uren op het terras hangen maar het is wel handig als je met meerdere honden ook honden hebt die dat prima kunnen handelen. Dus wij hebben de keuze gemaakt om met meerdere mensen naar het terras te gaan en ik nam dan de meeste afstand wat mogelijk was van bijvoorbeeld een naastgelegen tafeltje of loopgang. Iemand die mee was instrueerde dan even een personeelslid hierover zodat die aan de andere kant van de tafel ging. Dit deed ik vijf minuten met volle aandacht en dan bracht ik haar weg naar de auto. Zo hebben wij dat uitgebouwd maar het was nog altijd waken voor anderen, want waar veel mensen heel bewust bezig zijn met hun hond of kind heb je ook altijd mensen die dat niet zijn en daar moet je je eigen hond dan ook voor beschermen.

Wat ik wil zeggen is, je moet het niet compleet vermijden maar je mag best wel het een en ander opeisen. Al ga je op een koude dag ergens op het terras zitten en even vijf minuten oefenen, maak kleine stapjes. Uiteindelijk heb jij dan ook die brave hond naar je stoel, merendeels zijn die ook niet zo geboren.

Mensen denken altijd dat onze honden ook zo braaf geboren zijn als ik zeg 'aan de kant' en ze gaan allemaal in de berm zitten wachten. Dat ging niet vanzelf, en de usual suspects moet ik ook altijd even herinneren aan het feit dat 'wachten' ook echt 'wachten' is. :+ Ging laatst ook een keer bijna mis toen ze ineens allemaal van de plek sprongen, toen gaf ik een brul maar toen bleek dat zij eerder dan ik hadden gezien dat het Arya en Melissa waren die om de hoek kwamen. :')

En heel eerlijk, hier in het topic zitten de struggles vooral in de jonge honden, het is echt niet voor niks dat mensen zeggen dat het na twee jaar beter wordt. Dat is ook echt zo, dan zijn ze nou eenmaal pas fysiek, hormonaal en mentaal volwassen en stabiel in het lichaam. Zeker als je maar één hond hebt die geen voorbeeld heeft lijkt dat extra lang.

Karin_deB

Berichten: 8896
Geregistreerd: 15-08-04
Woonplaats: Rijsbergen

Re: Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:52

Even uit nieuwsgierigheid Kim, en zeg het gerust als je daar niks over kan zeggen.
Maar vanaf welke leeftijd bij je 1e pup zou je zeggen neem er een 2e bij?
Is dat dan, bij voorkeur, pas na die 2 jaar?

secricible

Berichten: 26481
Geregistreerd: 07-07-04
Woonplaats: Maasbommel

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 13:57

Oh ik herken echt zoveel bij jullie. Ik heb echt heel lang getwijfeld wat voor ras te nemen.
Na 2 akitas verlangde ik ook echt naar iets ongecompliceerde, dat makkelijk overal naartoe mee kon, sociaal, meewerkend :D geen middelvinger meer.
En het duurde echt ook even voor ik besefte dat ik daar na 3 jaar ook weer op uitgekeken zou zijn.

Ik hoop met de teckel een tussenweg te hebben gevonden. Wel sociaal en voegt zich makkelijk(er) in een gezin maar wel ook genoeg dosis eigenwijs.
Mijn grootste zorg is overmatig blaffen, dus we zullen zien.

KimD

Berichten: 21838
Geregistreerd: 02-01-10
Woonplaats: Het Zuiden des Lands

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 14:05

Karin_deB schreef:
Even uit nieuwsgierigheid Kim, en zeg het gerust als je daar niks over kan zeggen.
Maar vanaf welke leeftijd bij je 1e pup zou je zeggen neem er een 2e bij?
Is dat dan, bij voorkeur, pas na die 2 jaar?


Die vraag moet je niet aan mij stellen, wij hebben er vijf onder vijf en wij hebben nu twee keer twee puppen tegelijk gehad. :') De eerste keer twee verschillende rassen en kwam toevallig zo uit, en één keer broer en zus. De eerste keer was ontzettend makkelijk, de tweede keer iets minder, ook iets minder gepland. :')

Wij hadden een nest in augustus 2023 en daarvan zou geen pup blijven, spoiler, mijn klittenband met drie hersencellen bleef plakken. In december 2023 hadden we een nest BC, daar zou er maar één van in huis blijven en één op uitplaatsing. Dat werden er dus ook twee. Dus drie puppen binnen zes maanden, was dat verstandig? Dat denk ik niet maar ik thrive goed bij chaos, dus ja. Dus hilarisch en chaotisch was het zeker maar wij hadden al zeven honden die konden helpen, ik zou het in ieder geval niemand aanraden.

Wanneer je er een hond bijneemt is in mijn ogen afhankelijk van de stabiliteit van je andere hond(en), er zijn honden die worden stabiel en volwassen geboren (mijn Dana bijvoorbeeld), daar kun je vrij snel een pup bij zetten zonder dat je al te veel problemen kunt verwachten. Maar als jij een hond hebt zoals een aantal voorbeelden hier beschreven in het topic, dan zou ik het niet aanraden, want alle negatieve eigenschappen van de één worden versterkt en overgenomen. Zeker als je in hetzelfde ras, of soort gaat zoeken. Heb jij een Boerboel en je zet daar een Chihuahua bij hoef je je waarschijnlijk niet zo druk te maken over raseigenschappen maar wel over gewicht en energie.

Als fokker zijnde probeer ik altijd een goed beeld te krijgen van de hond die al in huis is, en indien mogelijk mag die op latere leeftijd ook de pups bezoeken. Maar ik maak hoofdzakelijk op basis van de reeds aanwezige hond een match uit het nest, uiteraard wel in overleg en met argumenten. Bij een hyperactieve, reactieve stuiterbal ga ik niet zo'n zelfde pup matchen maar bijvoorbeeld een pup die 50/50 is. Een pup die als hij wakker is lekker los en vrij is, zijn mannetje staat en lekker speelt maar wel zelf ook de rust kan vinden zonder hulp of zich zonder problemen afzondert.

Daar is geen standaard antwoord voor, maar ik zou altijd kijken naar de hond(en) die je al hebt.

secricible schreef:
Oh ik herken echt zoveel bij jullie. Ik heb echt heel lang getwijfeld wat voor ras te nemen.
Na 2 akitas verlangde ik ook echt naar iets ongecompliceerde, dat makkelijk overal naartoe mee kon, sociaal, meewerkend :D geen middelvinger meer.
En het duurde echt ook even voor ik besefte dat ik daar na 3 jaar ook weer op uitgekeken zou zijn.

Ik hoop met de teckel een tussenweg te hebben gevonden. Wel sociaal en voegt zich makkelijk(er) in een gezin maar wel ook genoeg dosis eigenwijs. Mijn grootste zorg is overmatig blaffen, dus we zullen zien.


Van een Akita naar een Teckel, dat lijkt het begin van een slechte mop. Dat is wel echt hilarisch! _O- _O- Teckels zijn leuk en zeker niet zonder pit, en stronteigenwijs. :+ Ik ken ze eigenlijk helemaal niet als blafferig, maar als je van een Akita komt blaft alles vrij veel vermoed ik.

secricible

Berichten: 26481
Geregistreerd: 07-07-04
Woonplaats: Maasbommel

Re: Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 16:22

Echt he...

Maar mijn eis was handzamer en ik had niet voldoende vertrouwen in een Shiba icm de kinderen. Ik vind ze vaak te snibbig. Zoonlief wilde een teckel en ik kon er ook de lol wel van inzien.

Oshaa
Berichten: 1270
Geregistreerd: 19-09-14
Woonplaats: Bever

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 17:00

Konstantine schreef:
Bij een ander vind ik het dan wel weer heel grappig _O- Je schrijft het ook zo leuk :')

Misschien ga ik er over een poosje ook wel om lachen. Voor nu heb ik de droom van gezellige fietstochtjes met hond in de fietskar en van een leuk rondje meedoen bij de agility maar even in de ijskast gezet :+


Het heeft ook echt wel even geduurd voordat ik om die dingen kon lachen! Vooral de sportgerelateerde dingen waren soms lastig. Dan probeer je alles zo goed te doen - ze was 16 weken oud toen we begonnen met agility puppy basis training (of hoe je het wilt noemen) en daarna verschillende andere trainingen + priveles, maar als je hond de helft van de tijd meer op de tunnel zit dan er in (ze vond op de tunnel zitten leuk) of halverwege liever in de hoek vd bak naar muisjes gaat snuffelen (terwijl de andere honden in de groep het allemaal prachtig doen) dan is positief blijven soms lastig. Dus daar zijn we dan ook meegestopt. En mogelijk met meer dilligence en meer training was het misschien wel gelukt (al zie je erg weinig primitive rassen / huskies in agility, behalve in de grappige filmpjes op youtube hoe ze helemaal hun eigen ding doen). Hetzelfde met barnhunt - als iedereen in een deuk ligt omdat je hond de tunnel is gegaan en er niemand uitkomt, of omdat ze op de hoogste strobaal (boven op een rat) zit en een beetje je aankijkt, dan is het ook even slikken :+ . Gelukkig besloot ze de volgende ronde om te laten zien dat ze natuurlijk de meest fantastische en beste rattenjager is van het Westelijk halfrond, door de snelste tijd van het hele weekend (meer dan 800 honden) neer te zetten en de grote High in Class ribbon binnen te halen - maar elke keer wist ik niet wat voor hond ik kreeg, en als ze geen zin had dan kon ik mezelf in pate rollen en voor haar springen, dan deed ze het gewoon niet (heel soms als ze in zo'n bui was en er net voordat we moesten een konijntje langskwam dan wilde ze nog weleens schakelen, maar ik kon moeilijk een konijn - of eekhoorn - meenemen, en alle konijnenvelletjes tugtoys vd wereld waren niet goed genoeg).

Maar daar tegen over is het ook een hond die je continue aan het lachen maakt, die eigenlijk de meeste dingen allemaal wel best vind, en die op andere vlakken gewoon een heel fijn 'maatje' is (maar niet in de traditionele sense van het woord!).
En is ze ook een hond die toen ik een heel stappenplan had gekregen om haar te laten wennen aan de sup nog voordat ik hem had klaargezet er al op zat, en binnen 10 minuten alles helemaal prima vond (en ik had een prachtig week-lang opbouwend stappenplan gekregen), en waar ik later ook vanaf de SUP zeehonden heb gezien (daar vond ze wat van :+ )

Afbeelding

Of die keer dat ze 9 maanden was en we om 6 uur 's ochtends voor ons huisje in Yellowstone een bison tegen kwamen die ze wel even op haar plek ging zetten. De 2de foto is 5 minuten later (met op de achtergrond de beroemde Old Faithful geiser), waar ze precies zo kijkt als haar karakter is :D


Afbeelding


Uiteindelijk maken we er gewoon elke dag weer het beste van! Soms denken we wel eens "onze volgende hond, die wordt er 1 zonder prey drive en die heel baasgericht is en dit en dat", terwijl we op andere vlakken zeggen dat we zouden willen dat we 2 Layla's hadden (vooral omdat ze enorm goed kan slapen en ze het allemaal best vind als je een keer een wandeling overslaat - we hebben wel een grote tuin - Beer is daar veel dwingender / onrustiger in).


Afbeelding

dierenfan
Berichten: 11659
Geregistreerd: 27-02-10

Re: Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 17:45

Qua wanneer 2de hond....als je er zelf aan toe bent.
Hier waren ze 10,9,8,4,3,2 jaar. Toen kwam er een pup bij. Binnen 6 maanden gingen de 10,9 en 8 jarige dood en kwam er weer pup bij dus 2 pups in 6 maanden tijd erbij. 6 maanden later weer pup erbij dus hadden we soms weer 8,7,6 jaar oud.
Extra note mijn beste vriendin en ik deden alles samen maar hadden wel eigen woning. Dus de pups waren regelmatig gescheiden hoewel ze 7 dagen per week elkaar zaten. Tot ik trouwde en verhuisde. Nu zijn ze nog 2 a 3x per week samen. Vinden het nog steeds 1 roedel en in nood vangen we zeker voor elkaar op.

2 jonge honden vind ik niet erg. 2 oudjes wel. Wil actief bezig kunnen zijn en niet dierenarts na dierenarts bezoek het liefst. Dus probeer wel wat meer jaren er tussen te hebben. Nu bijna 1 en bijna 8 jaar oud dus prima zo. De 8 jarig is kleine hond. Mogelijk wel dat er tzt 3de bij komt. Hopelijk wordt mijn terrier fluitend 15 dan zou ik over 4 jaar toch graag nog een herder erbij hebben. We zullen wel zien tegen die tijd.

En idd gelukkig is geen 1 hond prefect
Dat zou echt rete saai zijn haha. Mijn terrier komt wel in de buurt van perfectie maar gelukkig kan ook hij wel eens 'doet hij anders nooit' doen. Zo blijven we allert en bezig met elkaar.

lor1_1984

Berichten: 13276
Geregistreerd: 03-12-03
Woonplaats: Almelo

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 18:28

Ik heb Mahdutje in oktober 2017 opgehaald toen hij bijna 10 maanden oud was.
Het plan was om tegen 2021-2022 een tweede hond erbij te nemen, wanneer Mahdutje echt 'af' en volwassen zou zijn, maar zomer 2019 bleek Dívka een huisje te zoeken en ze klikte leuk met Mahdutje dus in september werd ze (na een proefperiode) van mij.
De bedoeling was ook een paar jaar leeftijdsverschil, maar Dívka is 2 maanden ouder dan Mahdutje, dus dat is mislukt. :+
Op zich geen probleem gezien hun leeftijd toen (ruim 2,5 en net geen 3 jaar), maar nu ze allebei 9 jaar zijn zit ik straks met 2 bejaarde honden en met wat pech in korte tijd zonder hond.

Beide zijn absoluut niet perfect, Mahdutje is een medische bak ellende wat je ook terugziet in zijn gedrag: sneller moe, liever een luie bankaardappel en tevreden met blokjes om en een beetje aanrommelen in en om huis.
Dingen moeten vindt hij vooral heel stom, vooral omdat hij een hoop dingen gewoon niet goed kan, maar gezellig samen op stap of gewoon op een bankje auto's kijken vindt hij geweldig.
Gezellig aanrommelen in huis, beetje klooien en stoeien met een knuffel, lekker tegen je aan snurken, koekies schooieren en daar domme kunstjes voor doen en hij is blij.

Dívka is ontzettend werklustig maar ook een soort van dramaaaaaaaatisch tienermeisje die stijf staat vd redbull ofzo.
Echt dit: *\%/* *\%/* *\%/*. :')
Tijdens detectie kwam ze gillend op ooghoogte voorbij stuiteren als de eerste in het rijtje aan de beurt was en wij derde of vierde in de rij waren. _O-
Best indrukwekkend voor een hondje van ±35cm zo hoog als ze stuitert. :wow:
Waar Mahdutje helemaal blij wordt van slenteren over een braderie of met kerst de Intratuin bezoeken, vindt Dívka dat verschrikkelijk overweldigend en raakt ze overprikkeld.
Mee op terrasjes zitten?
Niets voor Dívka, te inactief, te druk, te onrustig om haar heen.
Maar neem haar lekker mee op boswandeling of ga er mee werken en ze is helemaal in haar element. <3
Ze heeft geen heel stabiel karakter helaas, is snel van de leg en ik zie het direct aan haar wanneer ik zelf niet lekker in mijn vel zit omdat ze dan hyperdepieper wordt maar ook bij een verkeerde blik/toon van mij al gillend en van zich af pissend door het huis vliegt. :knuffel:
Was ze mentaal wat steviger en nét een tikkeltje minder hyperactief geweest dan was ze echt perfect. :j
Het feit dat ze dat niet is maakt dat ik niet het best passende baasje ben voor haar en we elkaar soms flink in de weg zitten.
Geen verwijt naar haar, gewoon een constatering vd feiten. :)
En met de kennis van nu had ik toen toch echt een andere hond gekozen, vooral omdat ik heb gezien dat ze vorig jaar in de 2 maanden bij mijn moeder (ivm ziekte van mij) in zeer korte tijd veel verder is gekomen dan waar ik 5 jaar voor heb gewerkt met haar.
Mss is dat werk wat ik erin heb gestopt ook een goede basis geweest en dat zetje om zoveel te groeien bij mijn moeder.
Echter bevestigde het ook dat ze bij een mentaal stabiel en vooral rustig in het hoofd persoon meer steun heeft en daardoor ook de ruimte heeft om te groeien.
Ik ben knettergek met haar, heb ook absoluut geen spijt van haar maar ik wens zeker in pittige tijden weleens dat ze wat makkelijker geweest was. :o

Mahdutje past me gewoon als een handschoen, hij is fokking eigenwijs en ik wens weleens dat hij meer will to please zou hebben ipv will to please himself, een net wat hoger energielevel en vooral een betere gezondheid.
Maar hij is zó stabiel, zo mij maak je de pis niet lauw en altijd blij en vrolijk, ik kan hem lezen, weet van elk geluidje precies wat hij me vertelt.
We zijn nog net niet vergroeid met elkaar zegmaar, die band is ontzettend diep ook. <3
Qua karakter zou ik zonder twijfelen zo weer voor hem gaan, net zoals ik dat zou doen voor Dívka's gezondheid en werklust.

Voor een volgende hond hoop ik een combinatie van de huidige twee te vinden.
En of dat een rashond wordt of een kruising maakt mij niet uit.
Ik kies wel bewust voor een oudere pup of een volwassen herplaatser, met het hele jonge grut heb ik niet zoveel. :+

Lukasje
Berichten: 13400
Geregistreerd: 06-01-15

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 19:49

Ik vind de eerste 2 a 2.5 jaar best pittig. Dat is ook de tijd dat ik vond dat mijn (grote) honden nodig hadden om een beetje volwassen te worden. Vóór die leeftijd zou ik er geen pup bijwillen.
Nu is mijn hond 4 jaar, 3 maanden en we verwachten-hopelijk- deze zomer een pup. Dan zal de oudste dus tussen 4.5 en 5 jaar oud zijn.

Miepmiept
Berichten: 2203
Geregistreerd: 20-10-03

Link naar dit bericht Geplaatst: 27-02-26 20:45

Mijn vorige tweetal zat 6 jaar tussen en bij het overlijden 3 maanden. Nu zit er 1,5 jaar tussen mijn huidige tweetal. Je weet toch ook nooit hoe het loopt dus wilde ook niet wachten toen ik tegen Ica's nest aan liep.

love_mandy

Berichten: 3371
Geregistreerd: 01-03-15
Woonplaats: Noord Holland

Re: Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Link naar dit bericht Geplaatst: 28-02-26 20:41

Als alles zo mag lopen zoals we hopen hebben wij er volgend jaar een nieuwe puppy bij. Dan is Odin dus 3/3,5

Oshaa, dat op die tunnel zitten :') ik kan me voorstellen dat dat op het moment echt niet grappig is. Maar als ik het nu lees moet ik echt lachen haha.

We zijn dus recent begonnen met detectie (hebben 4 lessen gehad nu) en ik ben zo blij met mijn trainer! Eindelijk iemand die Odin echt begrijpt, die mij helpt Odin te begrijpen. Hij mag daar blaffen, hij mag daar overprikkeld zijn, hij mag gefrustreerd zijn, alles is oké. En als iemand die er heel veel moeite mee heeft als het niet perfect gaat (dit ligt uiteraard volledig bij mezelf, niet bij Odin) vind ik dat zo fijn. Ik voel me inmiddels niet meer meteen ontzettend poedersuiker als Odin aan het blaffen of stom aan het doen is.

Odin is dus echt een trucjes hond, hij ziet detectie dus meer als een trucje en dat hij naar geur gaat zoeken. Daar werken we nu aan, maar het is eigenlijk wel heel mooi om te zien dat hij rustig alles uit de kast trekt om het goed proberen te doen voor mij. Alleen bedoel ik net wat anders. Hij kan ook echt gefrustreerd raken als hij van mening is dat hij het wel goed doet en ik niet beloon _O-
Inmiddels ga ik dus echt met een heel fijn gevoel naar les, ook al gaat er helemaal niets perfect.
Ik ben heel benieuwd welke sprongen we allemaal gaan maken de komende tijd

dierenfan
Berichten: 11659
Geregistreerd: 27-02-10

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-03-26 15:08


KimD

Berichten: 21838
Geregistreerd: 02-01-10
Woonplaats: Het Zuiden des Lands

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-03-26 15:12

dierenfan schreef:
https://www.goldmedics.com/product/flex ... 1692970069

Kent iemand persoonlijk dit supplement? Flexadin er in krijgen blijft een ramp namelijk en dit is vloeibaar.


Een vriendin van mij gebruikte het voor haar hond toen Flexadin een tijdje lastig te krijgen was, is dat goed genoeg qua ervaring. Die was er in ieder geval heel tevreden over, hond reageerde er goed op.

dierenfan
Berichten: 11659
Geregistreerd: 27-02-10

Re: Het algemene “Puppy Erbij!” Topic

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-03-26 21:19

Fijn te lezen! Bedankt KimD ik heb nog voor bijna 2 maanden maar dan is dit wel een kanshebber voor daarna

Lukasje
Berichten: 13400
Geregistreerd: 06-01-15

Link naar dit bericht Geplaatst: Gisteren, 04:04


Little_Gift

Berichten: 5971
Geregistreerd: 05-09-07
Woonplaats: In Chihuahua Territory

Link naar dit bericht Geplaatst: Gisteren, 14:24

Goldmedicus is inderdaad een gereputeerd en goed aangeschreven merk.
Kan je volgens mij niet fout mee doen, net zoals phytonics en equine America etc!