kiwiwitje schreef:T begin verergert t meestal dus daar wel rekening mee houden.
Lastig als hij zo moeilijk eet. Dat helpt niet met supplementen.
Dit, en op de piek een (chemische) castratie toepassen kan ook ervoor zorgen dat de hond in een bepaald gedrag blijft hangen.
Één van onze pupkopers uit het eerste nest liep ook tegen problemen aan, initieel niet vanuit de hond maar die nam het wel over waardoor zijn hormonen zijn probleem werden. Die hond is tijdelijk ook uit huis geweest.
Ze hebben sinds die terug in huis is héél hard gewerkt om het gedrag stabiel(er) te krijgen en na overleg met ons en de dierenarts toen chemisch gecastreerd in aanloop naar een definitieve.
Normaal hebben ze zo'n zes tot acht weken nodig voordat de hormoonhuishouding merkbaar het lichaam heeft verlaten en dus ook verandering in gedrag merkbaar kan worden. In zijn geval heeft het dus ook echt acht weken geduurd voordat die ballen verschrompeld waren en er verschil te merken was.
Hierdoor is de verwachting dat de chemische castratie ook eerder zal uitwerken. Ik heb ze geadviseerd de ballen goed in de gaten te houden en eventueel te fotograferen zodat ze op tijd actie kunnen ondernemen, nogmaals chemische castreren of de keuze definitief maken.
Ook gedrag, mits het gedrag waar een oplossing voor wordt gezocht inderdaad ontstaat onder invloed van die hormonen. 
.




Zou jammer zijn als je hele vloer loskomt.
