Picasso schreef:Hahaha, heerlijk die 'te grote jas' van de Weimaraner pup hierboven! Vraag me nog steeds af hoe het karakter van die honden nou echt is. Mijn ervaring, zoals eerder gezegd, was niet positief, maar kan natuurlijk een geval apart geweest zijn!
Wij zijn nog geen negatieve verhalen tegen gekomen van de weimaraner. Wel staat het ras er om bekend dat ze graag dominant willen zijn. Dat zien we nu wel ontstaan als hij bij andere honden loopt. Verder zoeken ze graag de grenzen op, maar of dat nou erger is dan bij andere honden? Dat denk ik niet.
De weimaraner is een intelligente hond, het is dus aan te raden die intelligentie te gebruiken en de hond dus uit te dagen met speur en denk werk omdat het anders zelf de wereld gaat ontdekken en daar zijn veel weimaranereigenaren niet blij mee
De weimaraner zou een gevoelige hond zijn, dat herkennen wij wel bij onze pup. Even streng toespreken is vaak al genoeg. Hij leert enorm snel, vaak sneller dan wij en daar maakt hij gebruik van. Verder is het een enorme kroelkont! Hij vind het heerlijk om bij je te zijn! Wij vinden het prettig om hem bij ons te hebben dus dat is dan wel een pluspunt. Het is een echte clown.. Wij zijn enorm blij met hem (nog wel
) 
Hij heeft wat nieuws ontdekt...

Ik kan ze rustig loslaten, echter: eenmaal op een spoor van wild, gaan ze en komen ze pas terug als ze dat zelf tijd vinden.
Ze is mega gefocust op vogels en kan daar ook een hele middag naar kijken
Lang genoege inleiding nu hihihi Hier komen de foto's. Het zijn niet de mooiste foto's die ik van haar heb maar we de enigste op mijn laptop
we hebben juske (moeder) en ze is nu 7




