Geplaatst 
Ook de linkjes zijn de moeite waard!17 mei 1996; de dag waarop de beste pony van het land geboren werd
: 
Paspoortje:
Kruising welsh x shetlander
18 jaar
127 cm klein
11 september 2001 was voor de hele wereld een dramatische dag, maar voor mij toch ook wel een beetje een leuke dag, ik had toen namelijk mijn eerste paardrijles! Het was op een kleine stal, waar ze een paar pony’tjes hadden waarmee ze twee keer per week les gaven. Bandiet was één van de pony’s. Ik weet nog de eerste keer dat ik ‘op die grote pony’ mocht. Was heel anders dan de andere pony’s, deze was namelijk nog jong en stout en sloom en deed het allemaal niet zomaar. Aan het begin kon ik dat niet echt waarderen, later werd het mijn lievelingspony en zat ik er het liefst elke les op (wat meestal wel kon want iedereen vond hem stom
). Na 1,5 jaar paardrijles mochten ik en mijn zusje een eigen pony. Een droom die uitkomt voor een 12 jarig meisje! Op mijn verjaardag kreeg ik te horen dat mijn ouders Bandiet voor ons over zouden kopen. 1 mei 2003 was de gelukkige dag dat wij eigenaar van Bandiet werden!Het ging niet altijd zo goed, want Bandiet was erg stout en wij hadden erg weinig ervaring. Zelfs het hoofdstel indoen was al moeilijk. Mijn ouders hadden totaal geen verstand van paarden.. Maar gelukkig kregen we veel hulp en ging het steeds beter. Alleen het rijden bleef moeilijk. Er 5 keer in een uur afvallen was geen uitzondering. Bandiet bokte een keer, of draaide snel van de hoefslag weg en dan vielen wij eraf. Ik nam privé les met Bandiet, toen verbeterde het wel iets.
2003; Zo ging het regelmatig
2004;Maar we bleven lol houden hoor!
Helaas gingen we in 2006 verhuizen. Bandiet kwam op een grote manege te staan, in een box tussen paarden die hij echt niet mocht, en de hele winter kwam hij niet buiten (nadeel van ouders die niets van paarden weten en twee jonge kinderen, we wisten niet beter). Bandiet werd vreselijk chagrijnig, en het rijden was om te huilen. Bandiet was heel sloom en wilde echt niet werken. Daarnaast bleef hij bokken en lagen we er heel vaak naast. Mijn zusje werd zelfs regelmatig de les uit gestuurd omdat Bandiet zo klierde.
Wel ook leuke momenten gehad hier op stal, zeker in de zomer als Bandiet lekker het land op mocht ging het rijden ook beter. Er werden veel spelletjesdagen en wedstrijden georganiseerd en ik ben zelfs een jaar clubkampioen geweest met Bandiet! Tevens deden we mee met de springles, Bandiet was gek op springen!
2007; Inrijden voor dressuurwedstrijd
2008; najaarscross op stal
2007; Hier met mijn kleine nichtje, die kwam af en toe rijden en dan was Bandiet heel lief voor haar:
http://www.mijnalbum.nl/Foto550-S3VZZ6YI.jpg
2007; Maar zijn grootste hobby was lekker in de wei staan en rollen:
Toen ik 16 werd had ik er nog een paard bijgekocht. Deze maakte me echter ook heel duidelijk dat een paard in de winter op stal echt niet kon. Ik werd ouder en ging me wat meer inlezen in hoe paarden werken. Het duurde even voordat mijn ouders overtuigd waren (de manege waar we stonden was vlak bij huis en met veel toezicht, dat vonden ze wel een veilig idee), maar uiteindelijk zijn we toch verhuisd naar een stal waar de paardjes ook in de winter naar buiten konden (paddock waar je ze zelf in moest zetten, dus nog niet ideaal, maar wel een hele verbetering voor ze).
2009; Buitenspelen vonden ze het allerleukste om te doen:
http://www.mijnalbum.nl/Foto550-3NXR6RGD.jpg
2009; Naar het strand, nog snel voordat we zouden verhuizen en het strand te ver weg zou zijn:
We leerden hier ook anders rijden, meer luisteren naar het paard en rechtrichten. Bandiet werd hierdoor veel actiever en vrolijker. Het rijden ging erg goed en we vielen er vrijwel nooit meer af. Onze instructrice en tevens stalhoudster was echter erg streng. Het paard moest altijd recht gericht worden en dingen als springen waren uit den boze. Voor mij was de lol er op deze manier snel af en ik reed bijna nooit meer. Ik vond het veel leuker om te zien hoe Bandiet lekker in de paddock speelde. Helaas heeft dit er samen met een veel te groen weiland toe geleid dat Bandiet veelste dik werd en in de zomer van 2010 voor het eerst hoefbevangen werd. De dierenarts zag het somber in, maar uiteindelijk is hij er gelukkig bovenop gekomen.
In augustus 2010 zijn we met paarden en al naar het oosten verhuisd. Mede voor de paarden, zodat ze lekker veel buiten konden staan, maar ook voor onze studie. Mijn zusje en ik gingen in Enschede op kamers (speciaal voor de paarden dezelfde plaats uitgekozen
). Paarden hebben even kort op een grote stal met binnenbak gestaan, helaas maakte deze stal zijn beloften kwa buiten zetten absoluut niet waar, dus zijn we weer verhuisd. Dit keer bij mensen op stal, die super hun best deden voor de paarden en waar ze elke dag (zomer en winter) in een grote wei stonden. Dit ging erg goed en Bandiet was erg blij.
2010; wat een ruimte in het oosten!
http://www.mijnalbum.nl/Foto550-EZYCHYTM.jpg
2011; les
Oktober 2012 kwam mijn grote droom uit; de paarden aan huis! Op de stal waar de paarden stonden werden appartementen verhuurd. Hier kwam er eentje van vrij en ik kreeg de mogelijkheid deze te huren!
2012; met ons huisje op de achtergrond
Helaas is de hoefbevangenheid wel ieder jaar een paar weken terug gekomen, ondanks het gras heel goed in de gaten houden, graasmasker en veel beweging. Tevens is vorig jaar cushing bij hem ontdekt, waardoor hij nu permanent in de paddock staat zonder gras. Voor Bandiet erg jammer, grazen was zijn grootste hobby. Maar niets aan te doen. Hij staat wel lekker dag en nacht buiten, met schuilstalletje en we hebben er een klein vriendinnetje voor hem bijgekocht. Hij had het dus slechter kunnen treffen
Ook dit jaar is hij weer flink bevangen geweest, maar op het moment is hij er weer bovenop en ik hoop erg dat het pas over een jaar weer terugkomt (of helemaal niet meer natuurlijk, maar het blijft afwachten).
Vorig jaar heb ik nog een aantal endurance wedstrijden met hem gereden. Hij vond dit fantastisch, maar het was toch wat te zwaar voor hem.
2013; Endurance KWBI
http://www.mijnalbum.nl/Foto550-ENHRPFXH.jpg
In maart hebben we hem beleerd voor de sulky. Mijn zusje was er al een aantal jaar te zwaar voor, en ook ik vind mezelf te groot om er dagelijks nog op te rijden. Dus nu staat hij af en toe voor de sulky, we doen wat grondwerk of longeren, wandelen wat en het rijden pak ik langzaam weer een beetje op (half uurtje per week). Sinds een paar weken heeft hij hoefschoentjes, wat hem goed bevalt
. 2014
Bandiet blijft een moeilijke pony. Hij wil niet alleen buiten rijden, terwijl hij buitenrijden toch erg leuk vindt. Hij blijft wat sloom en langzaam. Tijdens longeren blijft hij stout, wegtrekken en bokkend de bak door sjezen. En zijn gezondheid moeten we continue in de gaten houden. Maar toch is hij ons lieve kleine clowntje, die ik nog lang niet wil missen!
Het zou leuk zijn als je een reactie achterlaat!
