Geplaatst Ooit was er een meisje die mee heeft gedaan aan de Bokt prijsvraag; wat is de ideale clinic? En ja, nuchter en zo direct als ik ben heb een antwoord in gestuurd met als concrete zin: "De ideale clinic bestaat niet". Schijnbaar had ik gelijk, want een paar weken later kreeg ik te horen dat ik samen met nog een bokker VIP-kaarten had gewonnen voor Horse Event. Ik? Ik, die altijd (schijnbaar) choqueert met haar schrijfwijze, opmerkingen en reacties moet voor Bokt een verslag doen van Horse Event? OMG, waar beginnen ze aan..
En toen begon de stress. Shoot, hoe ga ik dit regelen met school, hoe kom ik in godsnaam veilig aan zonder eerst via Groningen te reizen en wie hoeft er op vrijdag niet te werken en/of naar school? School was een eitje, ik mocht vandaag 2 lessen missen, de treintijden staan op internet (Al hoewel... Ik ben eens in Den Haag terecht gekomen terwijl het in de planning stond om naar de Primark in Rotterdam te gaan en ook Haarlem heb ik gezien toen ik naar Hoofddorp moest). Gelukkig vroeg gisteravond een vriendin aan mij of ik wou daten vandaag. Zij was vrij en ik wist dat zij goed was met het OV. Dit moest een teken van boven zijn. Annya MOEST mee naar Horse Event.
Na het bepalen van de reistijden zag ik dat ik om half 6 echt uit bed moest. Maar ach, een paar wijntjes die avond van te voren en je slaapt als een roos zo zacht! De volgende morgen zaten wij om kwart over 6 op de fiets en om tien voor 7 zaten we al in de trein naar Arnhem. Laat Horse Event maar komen!
Thank God nogmaals is Annya geboren voor het OV en wij waren ruim op tijd op het terrein. Het mooie vond ik nog toen de buspendeljongen, die van het station in Deurne naar HE reed vroeg aan zijn passagiers of zij ook van de opleiding waren. "Nee, wij zijn VIPS!" Ooh, wat klinkt dat toch lekker. VIPS! Dat rolt er zo lekker uit haha!
Daar aangekomen hadden wij snel de benodigde bandjes en kaartjes om en per toeval stond daar op hetzelfde moment de andere Bokt-reporter, Bob1976.
En toen betraden wij het terrein:
"Slik".
* Doodse stilte *
"Eeeeh..."
Nog meer stilte.
"Jaaaa..."
"fiets, waar moeten we beginnen."
"Eerst dan maar bij het begin, het VIP-paviljoen."
Onderweg kregen wij eerst de schrik van ons leven. Ik dacht eerst aan het woord mutant.. Paarden in het formaat van een labrador als het niet kleiner is! Zo geweldig schattig!
Het zoeken van de VIP-paviljoen was lastig, want wij kwamen als eerst terecht bij de bijeenkomst van het ondernemerschap. Ik zeg het je: MANNEN IN PAK, dáár krijg je het warm van! Uiteindelijk wel de goede plek gevonden waar wij koffie kregen en hier werd ons uitgelegd wat HE eigenlijk inhoudt. Na het kijken op de klok en de gedachte van 'je moet 15 updates plaatsen op Bokt' begon het me te kriebelen. Ik moet aan het werk want anders krijg ik het nooit rond.
Dus opzoek naar de Bokt-lounge. Opnieuw thank God voor de gave van Annya want alleen had ik het nooit gevonden. Op de Bokt-lounge was Bart en nog meer moderater aanwezig. (Ik hou het gewoon op het slechte excuses: Ik ben heeeeeel slecht in namen) Er werd me verteld hoe alles in elkaar steekt, wat de bedoeling was en hoe alles werkt. (En ja, nu gebruik in het andere slechte excuses: "We noemen het opstart problemen, morgen gaat het allemaal vanzelf")
Toen was het tijd om te beginnen. Het was bijna 11 uur rond die tijd vond het eerste interessante onderwerp plaats in de Bokt-Lounge: Het spuitje of de slacht - gegeven door Jolligirl met hulp van de assistente Oscar. Een zeer pijnlijk onderwerp voor de meeste bokkers. Maar ik ben er echt heilig van overtuigd dat dit de beste manier is.
Na de presentatie van Jolligirl zijn wij even naar de grote Bit-piste geweest om de clinic te zien van Tineke Bartels.
Zij had Febe van Zwambagt en Lisanne Zoutendijk mee. Allebei 14 jaar en echt ongelofelijk wat voor niveau ze hebben! Febe heeft haar pony helemaal zelf opgeleid en is vorige week Nederlands kampioen Z2 geworden. Echt super om te zien hoe ver deze (eigenlijk nog hele jonge) meisjes al zijn. En door de goede training gaan ze ook nog heel ver komen! Zeer veel respect voor hun!
En toen was het tijd voor de clinic "van dressuur training tot wedstrijd" over het losrijden op wedstrijd.
Ik als statig en parmantige dressuuramazone was helemaal verdwaast om te horen dat ik niet de enige ben die last van spanning heeft op het losrijterrein. "Maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam, hoeveel ruiters zitten er nog voor me?", "Maaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaam, hoe laat is het?" Herkenbaar? Voor mij wel *schaamschaam*. Tijdens deze clinic werden er even rake opmerkingen geplaatst over hoe belangrijk het is dat jij je paard ontspant vlak voor de proef. Ik heb namelijk heel snel voor de proef dat ik ga rammelen met mijn sporen om het dier wat sneller te maken, maar dan ben je eigenlijk al te laat. Oefeningen zoals wijken mag je doen om het dier los te maken/aan het been te zetten maar NIET om het te verbeteren. In die tijd van losrijden tot aan de proef heeft het geen zin om je paard dat soort dingen nog te leren. Nog een voorbeeld werd aangekaart: Voor het gevoel ging het super, maar volgens de staatjes zag het er niet zo uit, of anders om. Herkenbaar? De mevrouw die de clinic gaf aan dat het handig is om je te laten filmen. Zo kun je zien of het gevoel overeen komt met het beeld.
Dus. Tijd om moeders te gaan ontwerpen die tegelijkertijd kunnen voorlezen en filmen.
En dan was het tijd voor de lunch. Prima verzorgd! Al helemaal als jij je als paardenmeisje bevindt tussen de statige hoge knappe heren in superstrakke pakken. Dahm, wat smaakte die mann... eeeh, broodjes goed!
En toen werd ik verliefd. En nee, ik heb me gedragen, en nee het was geen man in pak. Het was roze, met steentjes:
Heel eerlijk; er gaat niets boven een Gelders paard, dat weet iedereen. Maar het rassendefilé was prachtig om te zien. 40 paardenrassen verzameld in de Bit-piste was een genot om naar te kijken.
Ja, en Martine zou geen Martine zijn als zij haar nuchtere verstand laat spreken. Annya wou graag Clemence Faivre bekijken. Tot onze grootste schrik was dat pas de eind show in de BIT-piste om 17:40. Dus gingen we op zoek naar een alternatief. En ja hoor, Annya zou geen Annya zijn als zij ook niet de weg weet in het programmaboekje. Om 13:30 namen wij plaats in de Showhal waar Clemence Faivre een act opvoerde met als titel - Dansen in vrijheid met je paard, hoe doe je dat?
*Zucht*
Vrijheidsdressuur. WTF
Eigenlijk is het gewoon bizar. Een beetje met de zweep zwaaien en hop het paard draait rondjes. Een keer klik-klik met de tong en het paard spring op de achterbenen de hele piste rond. Door het gerommel van het geluid, het geklik van Clemence en het ge-aaaawh van het publiek kon ik moeilijk verstaan hoe zij het paard heeft geleerd om op 2 benen rond te gaan huppelen. Dát kan niet met lief vragen zijn gebeurd en een koekje voor houden. En kunnen jullie mij dat ook leren? Als ik aan paardlief vraag of zij 5 meter naar rechts wil wijken met als beloning een zak brokjes gebeurd er he-le-maal niets. Please explain want ik ben enorm sceptisch over dit soort dingen.
Zo, dat is er uit
Terug naar het echte werk. Thema Trainer & pupil gegeven door Imke Schellekens-Bartels. En oooh, wat een droomvrouw is dat. Ge-wel-dige humor, heerlijk droog, supermooie/fijne stem en ook de looks. Wil je met me trouwen?
Imke zou eigenlijk het belang van goed contact tussen de trainer en de pupil Stephanie Kooijman uitleggen. Maar zoals het laatste nieuws is, heeft zij haar scheenbeen gebroken. Nu kwam er een vervangers en tjonge, wat kan die meid rijden. (Als je dit leest, je hoeft je niet te schamen! Jij bent de Gerard Joling onder de Toppers! Weg met je onzekerheid) Imke nam haar pupil als voorbeeld. De amazone had te kampen met onzekerheden. Imke speelde daar op in door juist de positiviteit naar boven te halen. Ook hadden zij een sportcoach benaderd wat uiteindelijk positieve resultaten heeft opgeleverd.
En nu ben ik moe. Ik ben dood. Gaar. Langzaam aan het dood gaan.
Voorgaande jaren, toen Bokt ook al samenwerkte met HE had ik altijd zoiets van "Eeeh, ja.. Fijn voor je" Trekt mij totaal niet. Niets aan. Stom paardevolk. (Ja ik ben ook paardenvolk)
En nu ben ik er geweest. Alsnog, door de enorme moeheid, de verschrikkelijke reis en het geïrriteerd van mijn telefoon omdat deze steeds leeg was en er eigenlijk nergens een stopcontact aanwezig was, ben ik bijgedraaid.
Het is een ervaring! HE is zo enorm veelzijdig. En dat fijne sfeertje. De hoeveelheden verleidelijke koopjes. De lunch. (De mannen in pak).
Het terrein is immens. Mij is verteld dat het tegen de 16 hectare aan zat!
Bokt heeft het allemaal PRIMA geregeld! Het was eenmalig, maar zeker een dag om nooit meer te vergeten.
Bedankt voor het lezen,
Liefs Martine
[HE] eenitraM vanaf Horse Event
Of leeft HE niet(meer)? 
. 
. 
.. je bent geweldig. 
en dat halster 
