Wij hadden hier 2 jaar geleden ook een shetje waarvan ze zeiden dat je haar niet los kon laten in het land want dan kreeg je haar niet meer te pakken.
Ik vond het zielig dat zij niet met de andere kon grazen dus heb haar aan een longeerlijn in de wei gelaten. Op een dag ging de lijn los en liep ze dus los in het land. van alles geprobeert om haar te pakken maar als je dan vlak bij was dan bokte ze ook gericht naar je. Ze was maar 74 cm hoog maar als je dan de hoeven ineens onder je neus ziet schrik je toch wel.
Toen met zijn tweeen het land in met de longeerlijn tussen ons in, hebben we haar in een hoek gedreven en zo konden we haar pakken.
Als we haar hadden kreeg ze een paar brokjes te eten en liep dan rustig mee terug aan een halstertouw. Dit een paar keer herhaald. Iedere keer meiden van stal bellen om te vragen hoe laat zij naar stal gingen dan kon ik Beauty loslaten en later met 1 van de meiden weer vangen.
Mijn shetjes gaan het 2 uur per dag het land op krijgen geen eten van te voren maar als ze eraf komen vinden ze in hun voerbak of een handje muesli of een paar wortels.
Na 2 weken had ik onverwachts mijn eigen shet nodig ik liep het land in en schudde met een voerbakje en wie stond er als eerste voor mijn neus. Juist ja Beauty. Ik kon haar toen gewoon pakken en mee naar de stal nemen. Sinds dien heb ik niemand meer nodig gehad om haar te helpen vangen.
Beauty was niets gewend liep bij de andere boer 24uur dag en nacht dus op het land en was in de 7 jaar tijd 5 x in handen geweest. Ze moest een veulentje krijgen en de boer vertrouwde het niet dus daarom kwam ze een poosje bij ons. ( helaas werd her veulentje dood geboren
maar als we er niet bij geweest waren was ook de merrie dood gegaan, de dierenarts heeft het er namelijk uit moeten halen omdat het veulen verkeert lag en al dood was.)