Geplaatst Mijn schat gooide vanmiddag weer eens iets om. (Had ik het daar maar niet neergezet!
) En kijkt me vervolgens aan met zo'n blik; dat deed ik toch zeker niet 
? Aan de ene kant kan ik daar zo boos over worden, blijf er dan vanaf, maar aan de andere kant vind ik het ook wel weer lief 
Deed hij laatst ook toen hij me eraf hielp (ik zat achterstevoren). Tranen sprongen in mn ogen van de pijn en hij draait zich om van, deed ik dat??Ik moet alles ook niet in zijn buurt zetten. Hij kan vanuit zn stal zijn dekens of de dekens van de overbuurman van de bovendeuren afhalen. Laatst hing er naast een brief van de staleigenaar en de volgende dag vond een stalgenoot het bij Nor in zn stal, kapotgevreten en al.
Ach je moet van zo'n onhandige kluns houden. Het is echt mn maatje en ik vind zulke momenten eigenlijk ook wel weer grappig. Hebben jullie dat ook?
Ik ken genoeg pony's en paarden van andere rassen die ook zo'n onschuldig koppie kunnen trekken wanneer ze iets uithalen 
En dat die lieve ondeugende oogjes je dan aanstaren 
Ik heb een merrie van 3 jaar, en heeft van die zwarte meisjesachtige babyoogjes, had ze laatst de termometer van de vensterbank afgegooid, zowat helemaal gemold, en dan staat ze inderdaad echt zo aan te kijken van: je kan mij toch geen straf geven? ik ben toch veel te lief? ( 
) Maar ze heeft een gewoonte om zo de deur in te lopen terwijl ik dan nog aan het touw hang klem tussen het hek, ja dááág! dat pik ik niet hoor! maar goed, ik heb d'r sinds september, maar weet nu al niet wat ik zonder d'r moet 
