

Jullie hebben een tijdje niks van me gehoord maar ik leef nog wel hoor!
Ongeveer een maand geleden ben ik verhuisd. Vrouwtje vond dat ik maar eens wat kudde-manieren moest leren en heeft me toen zo maar zonder mijn mamma en ome Herc bij een stel vreemde leeftijdsgenootjes en een oudere gemene merrie in de wei achter gelaten

Ik vond me zelf natuurlijk de eerste dagen heeeeeel erg zielig
maar dankzij mijn charmes en lieve karakter werd ik al snel vriendjes met alle andere veulentjes en die gemene merrie bleek na een paar dagen toch niet zo gemeen te zijn
Tegenwoordig vermaak ik me dus opperbest met mijn vriendinnetjes Lona, Seren en Chrissie

Gisteren kwamen echter het vrouwtje en baasje bij me langs op bezoek. Dat was leuk want toen werd ik lekker gekroeld en gekrabd en geknuffeld en... en....


Oh ja... vrouwtje!! Lekker plekje!!

Snuf, snuf...

Snuf, snuf, snuf...

volgens mij verstop jij nog een appel in je jaszak vrouwtje

Aaaah, toe nou!? Ik wil die appel hebben!!

Niet? Nou dan ga ik maar weer dat hooi eten wat Tante Marije ons net heeft gegeven




En tot slot: Tante Marije zegt me hier net dat ik naar de camera moet lachen


Dagdag!


Maar alleen de bovenkant van haar vacht was nat, direct daaronder was ze kurkdroog. En ze heeft nu al zo'n dikke wintervacht dat ze het echt niet koud of nat gaat krijgen
Ze is nog geen jaarling
Handig zo'n thermopaard
Ze ziet er echt heel goed uit hoor, prachtig kleurtje, benbenieuwd hoe ze er uiteindelijk uit gaat zien. Wel gemene baas hoor zomaar bij haar mama weghalen

