Bokt.nl

Charloepy schreef:

Flemmingh
Preferent. Het maximaal haalbare voor een KWPN gekeurde hengst. Begin dit jaar werd het felbegeerde predikaat aan twee rijpaardhengsten toegekend. Hoewel de afstamming anders doet vermoeden, heeft ons Paard van de Maand dit predikaat te danken aan de successen van zijn nakomelingen in de dressuursport. Zijn twee zonen Lingh ( Edward Gal) en Krack C ( Anky van Grunsven ) zijn voorbeelden van twee absolute topdressuurpaarden. We hebben het hier over Flemmingh ( Lacapo x Carneval )


Het verhaal van de Holsteiner Flemmingh begint bij zijn moeder Texas ( Carneval x Lorenz ), die in 1981 werd geboren bij Johannes Carstensen in Behrendorf (Duitsland). Buurman Heinz Christian Albertsen slaagde erin het elegante en hoogbenige merrieveulen uit stam 3558 te kopen. Texas groeide voorspoedig op en ontwikkelde zich tot een royaal ontwikkelde merrie met een stokmaat van 1.74 meter. Ze werd wat gereden door de dochter van Albertsen, deed een merrietest in Elmshorn, maar werd nooit serieus in de sport uitgebracht. Bij de familie Albertsen werd Texas voor de fokkerij ingezet. Haar eerste veulen was van de hengst Lacapo ( Landgraf x Capitano ). Belangrijkste reden voor de fokker om voor deze hengst te kiezen was de mooi gesloten bovenlijn van Lacapo. De merrie Texas was een royaal ontwikkelde merrie, met een aansprekend front en goede bewegingen, maar zou in de lendenen net wat sterker mogen zijn. Het merrieveulen uit deze combinatie kreeg de naam Zenobia en werd verkocht naar de VS. Opnieuw werd voor de hengst Lacapo gekozen, wat resulteerde in een hengstveulen, dat het later tot S-dressuur bracht. Fokker Albertsen was bijzonder tevreden over de veulens van Lacapo en weer werd voor deze hengst gekozen. En zo werd het jaar daarop ‘ onze ‘ Flemmingh geboren. Toen Flemmingh anderhalf jaar oud was, kreeg Albertsen kopers uit Nederland op bezoek. Het was de familie Va n de Lageweg, die op zoek was naar goede hengstveulens. Hun oog viel direct op de anderhalfjarige zoon van Lacapo. Wiebe Yde van de Lageweg kan zich de eerste kennismaking met Flemmingh nog goed herinneren: ‘ We vonden het direct een opvallend beest. Hij had maat, ras, uitstraling, front en hij kon goed lopen. Hij stamde af van Lacapo, indertijd een jonge hengst waarvan net een eerste veelbelovende jaargang op de hengstenkeuring in Holstein was geweest. Ook de moeder sprak ons aan. Een grote royale merrie, die heel goed kon lopen.’ Flemmingh werd aangekocht en meegenomen naar Nederland. Hij kwam als anderhalfjarige in Nederland en werd bij de familie Van de Lageweg opgefokt. ‘ Als tweejarig hebben we een derde deel aan de combinatie Wessels/Vetker uit Wierden verkocht. We hebben Flemmingh vervolgens voor de hengstenkeuring klaargemaakt en hij werd daar aangewezen’, vertelt Van de Lageweg. Tijdens het verrichtingsonderzoek eindigde Flemmingh op de derde plaats, waarbij hij een 9 voor het springen onder het zadel en een 8 voor onder meer de galop en de rijproef behaalde. Bij de stamboekinschrijving werd Flemmingh als volgt omschreven door het KWPN: ‘ Fors gebouwde, rijtypische hengst met vaderuitdrukkingen en imponerend front. Het middenstuk kon sterker, terwijl hij ook nog iets hoogbenig aandoet. De kootstanden zijn enigszins week.’


Populair
Na zijn eerste dekseizoen heeft Flemmingh een winter bij Coby van Baalen gestaan. ‘ Leida Strijk werkte bij haar, en zij reed wel meer paarden voor ons ‘, legt Van de Lageweg uit. Een belangrijk moment in de dekcarrière van de nog jonge Flemmingh was de presentatie tijdens de Zuidlaarder hengstenkeuring. ‘ De jonge hengsten konden daar aan de hand getoond worden. Flemmingh liet zich echt super zien. Iedereen was helemaal wild van de hengst en hij dekte direct heel veel merries.’ Het jaar daarop kwam Flemmingh in de hengstencompetitie springen uit en hij behaalde een vijfde plaats in de categorie A. ‘ We hebben Flemmingh in eerste instantie als springpaard naar Nederland gehaald. Ook al wisten we dat hij goed kon lopen en er dus best wel eens een dressuurpaard van zou kunnen komen. Tijdens het verrichtingsonderzoek had hij hoge punten voor het springen en in de competitie is hij in het springen uitgebracht. Hij heeft de eerste jaren ook vooral springgefokte merries gedekt. Dat daar ook goede dressuurpaarden van zijn gekomen is niet zo vreemd. Bij vele goede dressuurpaarden zie je springpaardenbloed terug. Bij zijn eerste jaargang veulens zaten veel eerste premie veulens, en zo bleef Flemmingh populair bij de fokkers. Omdat hij zoveel dekte, hebben wij de winter altijd gebruikt om sperma in te vriezen. In de zomer dekte hij weer gewoon. Zo is hij eigenlijk nooit echt in de sport uitgebracht. Nu zou dat anders liggen, de tijden zijn veranderd. Dekken en sport is nu beter te combineren ‘, weet Van de Lageweg.


Twijfelen
Vanaf 1995 stond Flemmingh niet alleen via Van de Lageweg maar ook via Hans Olthof uit Ruurlo ter dekking. Olthof weet nog goed dat hij de hengst kon huren. ‘ Ook ik zag Flemmingh indertijd als jong paard in Zuidlaren en was direct helemaal gek van hem. Toen kwam het nog niet in me op dat ik hem zou kunnen huren. Zo iets leek allemaal zo ver weg. Op een gegeven moment ging Flemmingh toch wat minder dekken, en ik dacht dit is mijn kans. Ik belde Wiepke Van de Lageweg, maar die gaf vriendelijk doch beleefd aan dat verhuren echt niet de bedoeling was. Hij zag dat niet zitten. Ik heb het vervolgens zes weken volgehouden om twee keer per week te bellen. Toen mocht ik een keer langskomen. Hij kende mij natuurlijk nog helemaal niet, we hadden nog nooit eerder zaken gedaan. Volgens mij dacht hij, dat hij wel een andere hengst aan mij kon verhuren. Maar ik wist zeker dat ik alleen voor Flemmingh kwam. Ik had inmiddels wat nakomelingen gezien op de keuringen en dacht
‘ als er eentje gaat komen, dan is het Flemmingh ’. We hadden op een donderdagavond afgesproken. Wiepke liet me wel tien andere hengsten zien. Maar ik kwam voor Flemmingh en daar bleef ik bij. Het was inmiddels 23.00 uur, toen Flemmingh eindelijk van stal werd gehaald. Wiepke deed vervolgens een voorstel. Ik moest een keer slikken, maar ging ermee akkoord. Op de terugweg naar huis was ik ontzettend blij. Toen ik thuis kwam vroeg mijn vrouw of ik dit nu wel goed had gedaan. De deal was eind augustus rond gekomen. Voordat ik kon gaan twijfelen werd Kevanie, een dochter van Flemmingh, reservekampioen tijdens de UTV. Vervolgens werd Krack C aangewezen op de hengstenkeuring ‘, blikt Olthof terug.


Trouwe keuringsbezoeker
Flemmingh bleek voor Hans Olthof een schot in de roos. ‘ Hij dekte het eerste jaar 225 merries, een jaar later 467 merries. De afgelopen jaren heeft hij rond de driehonderd merries in Nederland en nog een honderd in het buitenland gedekt. Dankzij het succes van Flemmingh was het mogelijk om mijn baan als leraar op te zeggen en me volledig te richten op de hengstenhouderij.