Geplaatst hoe het allemaal begon lees je hier
vorig jaar April kwam Shermain bij Tommie te staan om gedekt te worden,dat dit niet gelijk van een leien dakje ging hadden we gelukkig al voorzien
Tommie snapte er werkelijk geen bal van...
ongecontroleerd sprong ie heen en weer en kwam op plaatsen terecht waar ie echt niet moest zijn....
tja,hoe maak je een onervaren hengst duidelijk wat nou precies de bedoeling is??
na wat tips en trucjes van een insider te hebben gekregen,en niet te vergeten een praktijkvoorbeeld,werd Shermain dan toch gedekt door Tom hoewel we toen al een hengstighied (en een weide) verder waren
in Juni werd Shermain gescand en jawel hoor,een beruchte eicel in beeld,vanaf dat moment spookte het toekomstige veulen al door het hoofd van Elvira,Mario en mij.
vele weken later,om precies te zijn op 1 September werden er keuringen van het NTS gehouden in Vlissingen,Shermain was ook aanwezig en haalde een prachtige 1e premie,dit vanwege haar prachtige gangen,volle behang en goede bouw,iedereen zo trots als een pauw natuurlijk.
Tommie verwachtte nu niet zomaar een nakomeling maar een nakomeling van een eerste premie merrie 8)
tijdens de keuring kon je al een heel bescheiden buikje ontdekken (de insiders dan hè hahahaha)
Pappa Tommie werd op 14 Januarie aangeboden op de hengstenkeuring van het NSvT,hij gedroeg zich voorbeeldig maar presenteerde zich voor de rest niet op zijn voordeligst waardoor hij niet goedgekeurd werd voor de dekdienst,volgende keer beter dus...
met 300 dagen dracht werden er opnieuw foto's gemaakt van de buikomvang,je kon nu toch wel zien dat er een veulen aan het groeien was maar echt mega was ze nog niet
dat was op dag 340 (de uitgerekende dag) wel iets anders geworden....
intussen hield Shermain de gemoederen behoorlijk bezig,ik had het voorrecht gekregen bij de bevalling aanwezig te mogen zijn en als op 1e paasdag dan het grote moment daar lijkt te zijn is het best jammer dat je op dat moment in Friesland ben....
de volgende dag heb ik mij dus naar B op Z gespoed en me geinstalleerd voor de nacht,gewoon in bed maar wel met een paar controle beurten...
niks aan de hand, madams gekreun en gesteun was blijkbaar te wijten geweest aan het draaien van het kind
weer een paar dagen later,op de Zaterdag van 340 dagen dracht leek de geboorte zich opnieuw aan te dienen,Shermain at niet meer,was kortademig en haar uier werd flink voller en vertoonde kleine kegeltjes,alle afspraken afgezegd en opnieuw naar Bergen waar weer een nacht met controles volgde maar nee ook nu was ze er toch nog niet aan toe.
Dinsdag de 25e April liep ik niksvermoedend,want ik had Elvira net nog gesproken, in Antwerpen in de Decathlon toen ik plots een enthousiaste Elvira aan de telefoon kreeg (lang leve de mobieltjes) met de mededeling dat de melk bij Shermain uit de uier spoot,het kon nu iedere moment komen.
wij als de wiedeweerga naar daar gereden,uiteraard lag mijn fototoestel NIET in de auto en ook mijn tas met spullen die ik de eerdere keren bij me had lag gewoon tuis.
geen tijd om daar nog om te gaan en trouwens we waren al dichterbij Bergen dan bij huis....
in de wei vonden we een rustig grazende dame,waarbij de melk idd de uier uitliep, we hebben de mercedes van Mario geparkeerd naast de weide en zijn daar uiteindelijk maar in gaan bivakkeren,Elvira had nog wel de tegenwoordigheid van gesst gehad om dekbedden mee te pakken van thuis en voor drinken en brood gezorgd,waardoor het best knus in de auto was hahahhaaa.
het echte wachten was begonnen,ieder 3 kwartier keken we naar Shermain die wel iets onrustig was maar een moment later weer liep te grazen.
helaas ging het regenen dus het werd ietwat bedompt in de auto maar het was best goed uit te houden.
op een gegeven moment toch maar wat proberen te slapen,iedere keer de wekker van mijn mobile telefoon gezet zodat we minimaal 1 keer per 3 kwartier keken.
tussendoor wat hazeslaapjes gedaan,zul je altijd zien dat je als je net slaapt,wakker word gebeld door het thuisfront om te informeren naar de vorderingen
er veranderde niet echt veel in Shermain gedrag en bij de controle van 5.30 uur stond ze nog steeds een beetje te grazen.
op het moment dat Elvira wakker werd om 6.05 uur en intussen al geroutineerd een blik naar buiten wierp zag ze dat Shermain was gaan liggen en haar hals steeds trekte,die is bezig riep ze,zei ik nog een beetje duf,??? nee joh die ligt aan haar voorbeen te knauwen.
volgens mij niet kom we gaan kijken,okidoki hup de auto uit.
Elvira moest zich eerst nog even sanitair ontspannen en intussen liep ik op Shermain toe die een meter of 20 verderop lag,inderdaad zag ik een wittige vlek onder haar staart en bij het naderbij komen zag ik de pootjesblaas buiten haar hangen.
Shermain lag alleen wat te puffen maar vertoonde niet echt weeen,na dit een poosje aangezien te hebben en Shermain wat gerust gesteld te hebben stond ze op om even verderop weer te gaan liggen.
bij mij rees de twijfel over hoelang ze al in dit stadium verkeerde,het was immers al 35 minuten geleden dat we een laatste keer gekeken hadden,zou het kopje van het veulen toch niet achterover liggen ofzo??
na nog wat twijfel toch maar voorzichtig meegetrokken aan het veulen en jawel daar was het kopje.
gelukkig lag het veulen dus helemaal goed,fantastisch!!
aan de voetjes te zien was er een bont veulentje onderweg,we hadden namelijk het zicht op twee witte hoefjes met daarop een zwarte streep,een wit voetje en een bruine,das in ieder geval een bonte zei ik nog.....
Shermain had geen echte persweeen,ze pufte wat maar perste niet langer dan anderhalve seconde maar dat wel continue achter elkaar,waarop we besloten de natuur en haar nog een handje te helpen door mee te trekken aan het veulen,na een tijdje waren de schoudertjes eruit en kan ze het zelf verder af.
vlies rond de neus weggehaald, me nog even rot geschrokken om de passieve houding van het veulen maar gelukkig kwam daar al heel snel leven in.
en hoe!
de achterbeentjes waren nog niet eens geboren maar de drang om te bewegen was overduidelijk aanwezig..
zo ongeveer op dat moment zei Elvira,hee het is helemaal geen bonte!
toen pas zag ik wat ik zag maar nog niet doorhad,er was geen bont veulen geboren maar een effen bruine!!
nou ja....
hahahahaha hoe bestaat het,je gaat er toch vanuit dat het een bonte word maar moeder natuur houd van verassingen blijkbaar !
geeft natuurlijk niks al opperde ik nog wel het idee dat de vlekken op haar andere zijde zouden zitten hahahahahahaa.
na het brkeen van de navelstreng hebben we flink wat jodium op de stomp gespoten en zagen we dat Shermain een merrieveulen op de wereld had gezet,zelf lag ze erbij alsof ze zeggen wilde neem dat ding maar mee,wat moet ik daarmee??
maar nadat ze wat uitgerust was trok het toch steeds meer haar belangstelling,de inmiddels gedoopte Shaffiera deed dan ook erg haar best om bij mamma 's hoofd in de buurt te komen.
na wat schrikreacties begon Shermain het veulen voorzichtg te likken en aan de hoefjes te knabbelen
Shaffiera deed erg haar best om op te staan maar door het natte gras was dat niet echt eenvoudig
uiteindleijk lukte dat dan toch
Shermain had nog wel last van haar buik doordat de nageboorte even op zich liet wachten dus drinken lukte nog niet gelijk
maar uiteindelijk kwam ook dat goed natuurlijk
na de eerste slokken werd het tijd om te rusten,het keline ding stond toen al wel een uur!!
op dat moment konden we precies de aftekeningen op de benen en het hoofdje fotograveren
de witte onderlip hebben zowel pappa als mamma trouwens
het is een plaatje!!
uiteraard volgen er snel nog veel meer foto's van O "Donnell's Shaffiera
je zult zien dat ze dan al wat ronder zal zijn door de lekkere vette moedermelk
enne............
wie weet is het volgend jaar een bont hengstveulen
over 4 weken word Shermain namelijk opnieuw door Tommie gedekt 
