Wij hadden precies hetzelfde, moeder viel haar zoon aan (nadat we hem er na het afspenen weer bijgeplaatst hadden) en hij was super onderdanig. En maar met dat bekkie open en dicht en hij kroop zowat tegen de grond aan, echt sneu. Zo gaat het in de natuur ook, maar soms kan je ze wel weer bij elkaar plaatsen. Moeder zal altijd van zich af bijten omdat ze 'klaar' met hem is, maar als ze écht niet samen kunnen moet je ze gewoon apart houden.
Onze merrie heeft dit jaar een merrieveulen gekregen en zij staat nu met haar dochtertje in de ene wei en haar jaarlingzoon ernaast.
Ze valt nog regelmatig uit naar het draad toe om haar zoon te bijten waar ze kan, hij rent dan snel weg met zijn onderdanige bekkie (tis ook zo'n schatje en hij is nog wel gek op mams) Er staat natuurlijk wel stroom op dus ze gaat niet door de draden heen, maar ze moet hem niet te dicht bij haar in de buurt (daarentegen gaan half broer en half zus wel lekker leuten met de neuzen over het draad, heel lollig).
Maar de jaarlinghengst staat te koop; we kunnen geen hengsten aanhouden en voor hem is het beter dat hij nu écht van mams 'afgaat' en haar dus nooit meer ziet, ook om wat meer zelfvertrouwen te krijgen.