Sinds gister zijn mama en Rasta uit elkaar. Vannacht heeft Rasta op stal gestaan samen met ons andere veulen. s'ochtens samen weer naar buiten bij de rest van de kudde. Zo zielug....en maar roepen en zoeken naar Mama. Gaat je door merg en been. Hoop dat het snel minder wordt. Mama staat nu bij een vriendin en haar paarden in de wei. Gaat hartstikke goed. Het interesseert haar niet zoveel dat haar veulen weg is. Arme Rasta...gelukkig staat hij nog bij zijn vertrouwde kudde. En zijn beste vriendje is ook bij hem.