Ik heb recentelijk nog gesproken met iemand die ruim anderhalf jaar Pilot heeft verzorgd op stal. Hij vertelde me dat de hengst bijzonder karaktervol was en zeer was gehecht aan bepaalde routines. Zo moest de dag altijd op dezelfde manier beginnen met dezelfde rituelen. Als daar om de een of andere reden een verandering in kwam, was de hengst niet te genieten! Dat is uiteindelijk ook zijn dood geworden.
Blijkbaar was de hengst heer en meester van de afdeling waar hij stond over alle paarden. 's Nachts, op gezette tijden, gaf de hengst een signaal, waarop de hele meute een kwartslag draaide in de stal. O wee je gebeente degene die aan de oproep geen gehoor gaf..
Onder de ruiter was het precies hetzelfde. Als hij goed geluimd was, sprong hij de sterren van de hemel, als dat niet zo was, klom hij tegen de muren omhoog, voornamelijk, omdat niet alle ruiters echte paardenmensen waren. De verzorger had er nooit problemen mee, integendeel. Hij breide de problemen weer recht. Voor hem bestaat er geen beter springpaard en naar zijn zeggen was zijn karakter hanteerbaar, alleen niet voor alle mensen.