Hallo.
Ik weet het , het is een beetje laat. Maar beter laat dan nooit, zeggen ze.
Ja, wij hebben een nakomeling van de tuigpaardhengst Goya.
Een zilverappelbruine merrie uit 1993. Eigen fok. Mijn oogappel.
Het is een lief paard, tegenover anderen in de wei zeer onderdanig en meestal op de laatste plaats. Verder een beetje schrikachtig aan gelegd. Dwz alles wat haar vreemd is moet wel uitgebreid worden bekeken , op afstand natuurlijk. Als er op een dag iets op het erf staat dat er normaal nooit staat heeft ze dat gelijk in de gaten.
En de oren , dat is verboden terrein , daar mag je nog niet naar wijzen.
Verder is ze nogal eenkennig en een beetje mannenschuw en manenschuw. Manentrekken is een ramp.
Heb nog een paar dressuurproefjes met haar gelopen , maar was weinig voorwaarts. Ze zette overigens geen pas verkeerd en kon in haar ogen niets fout doen. Als ze werd afgestrafd pikte ze dat niet.
Al stond ze een jaar stil, je kon zo weer beginnen te rijden , zonder
bokkesprongen te maken.
Het eerste veulentje was van de friese hengst Jillis.Dat was eigenlijk een grapje. We hoopten op een zilverappelzwart veulen. Het werd een vos, wat in mijn ogen nog altijd niet kan want een fries is zuiver zwart en kan dan geen vossen geven.
Dit jaar hebben we een vos hengst veulen van Roven xx.
Nu is ze drachtig van Sandreo en we hopen op een zilverappelmerrie.
Ik heb ook nog een folder van Goya van het jaar 1992.
Weet niet hoe ik die foto op het internet moet zetten anders zou ik het graag doen.
Hoop nog iets te horen over jou Goya.