Mijn veulen (of naja het veulen van mijn merrie) heeft ook een broetje dood aan halster-om-doen. Ik doe het op stal en zorg dat de mama wat te eten heeft. (Mijn merrie is omkoopbaar met voer). Dan ga ik achter de kleine aan. Ik maak me eerst klein en ga op mijn hurken om haar eerst even aan mij te laten snuffelen, dan probeer ik haar in de houdgreep te krijgen, wat nog al gepaard gaat met rennen om de mama heen. Als ik haar dan heb, hou ik haar heel stevig aan de hals en schouders vast en zet mijn been iets onder haar lijf, zodat ik haar kan klemmen tegen mijn lichaam. Dan snel de neus erdoor en de riempjes vast maken. Helaas heb ik geen halster met musketon, maar een gespje. Flink wat geklooi en ik ben de enige die het doet, want de eigenaar neemt de moeite niet. Nu na een aantal dagen klooien snapt ze al sneller dat ze maar stil moet blijven staan, omdat ze dan weer eerder vrij is.
In het begin is het zeker fijn om dit samen te doen! De een houdt de kleine vast, de ander gaat snel te werk met het halster. Hoe sneller het gaat, hoe minder irritant ze het straks vinden en hoe sneller ze het halster zullen accepteren.
Die van mij is nu ook 4 weken bijna en het gaat met de dag makkelijker. Van een kwartier rennen in de stal, zijn we nu met 3 minuten rennen en een houdgreep klaar.
Maak je klein en wees uitnodigend en interessant voor de kleine, maar niet overdreven, dus pluk wat aan het stro ofzo. Als je in de stal kan zitten bij mama + veulen, doe dit dan zo vaak mogelijk. Laat hem je besnuffelen als hij naar je toe komt, maar wees voorzichtig met terugaaien. Laat hem het initiatief nemen, zeker als ie zo schuw is.
Klinkt tegenstrijdig met een houdgreep. Avenue is ook boos op me als ze haar halster net om heeft. Een paar minuten later is ze het vergeten en komt ze vrolijk op me af. Avenue is zeer initiatiefrijk en onderzoekend.
Wat ook hielp bij mij om mijn merrie die gekte in haar stal van het veulen vangen te laten accepteren, was haar met het halstertje te laten spelen.
Als je ineens zo achter het veulen aangaat, ben je toch een soort bedreiging en aanvaller. Als de moeder "snapt" wat er gebeurt, kan het misschien rustiger verlopen.
Kost tijd en vooral veel geduld, maar hoe sneller ze leren dat het niet eng is en dat het een normale zaak is, hoe beter het gaat als ie ouder wordt.
Heel veel succes!
En ik hoop dat je een beetje wijs hebt kunnen worden uit mijn lange verhaal. Nogmaals, dit is mijn manier bij mijn gezinnetje en het wil dus niet zeggen dat het voor ieder gezinnetje een goede manier is.
Blijf rustig en kalm, maar soms kun je misschien beter even doorpakken dan telkens opnieuw te beginnen...
Geplaatst 
daar gaan we eerst eens aan werken! 
