Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
, maar ook binnen de Arabieren komt er van alles voor, van pismerries die je tijdens hun hengstigheid niet eens kan aanraken, tot merries waarbij je niet eens merkt dat ze hengstig zijn. Als ik voor mezelf spreek moet je bij merries vaak toch compromissen sluiten en is het antwoord op je vraag in eerste instantie altijd 'nee'
, waar een hengst en zéker een ruin veel vaker 'ja leuk!' zegt op diezelfde vraag.
Maar da's puur persoonlijk en heeft weinig met het ras te maken. Ook met een merrie kun je gewoon prima elke kant op die je wil, keuze van geslacht is puur smaak. Rije schreef:Wat leuk dat je geïnteresseerd bent in Arabieren! Welke kant zou je op willen met een nieuw paard?
Ik heb een dressuur achtergrond, maar heb nu in eerste instantie een recreatief doel. Ik heb eea gelezen over endurance (geen ervaring mee) en dat lijkt me, op termijn, leuk om te proberen. Wat ik wil is een jong paard, die ik zelf kan opvoeden en trainen. En wat we dan allebei (paard en ik) leuk blijken te vinden dat zou dan later nog kunnen blijken. Nu vond mijn vroegere paard alles wel leuk, dus ik besef me dat ik niet helemaal onbevooroordeeld ben in mijn beeld van een arabier. Lizzyy schreef:Hoi Nina, wat goed dat je je zo inleest!
Het geslacht is inderdaad persoonlijk. Ik heb een merrie en vind het stiekem toch wel erg leuk. Ruinen vind ik wat "makkelijker". Mijn merrie heeft echt wel haar buien en kan daar enorm om lachen af en toe. Aan de andere kant heeft een stalgenoot ook een merrie en die is echt niet leuk (lees gevaarlijk) af en toe. Het is ook hoe je er zelf in staat. Ruinen zijn in mijn ogen wat leuker en rustiger in de omgang.