Bokt.nl

Met veel plezier willen we net als vorig jaar het mooie avontuur van het fokken met jullie delen!

Eigenlijk begon dit avontuur al wat eerder, in 2013 namelijk:
In dit jaar kocht ik mijn droomveulentje, een panterbont hengstje: Florencio v/d Ponyhoeve.
Alleen soms lopen je plannen anders dan gedacht en heb ik hem in 2015 verkocht omdat we over zijn gegaan op het alleen houden van merries. Ik vond het erg jammer, want had graag nog een veulen van hem gehad!
Gelukkig kwam hij terecht bij een super baasje niet ver van ons vandaan en was ze wel bereid hem naar de hengstenkeuring te doen in 2016. Als hij goedgekeurd zouden worden mocht hij bij ons komen dekken, en zo gebeurde dat ook . Na zijn goedkeuring als dekhengst is hij een maandje bij ons komen logeren!

Uit onze merries hebben we de volgende drie dames uitgekozen om op date met hem te gaan:

Violetta (Rosabella’s Sarah)
Red Dun, 90 cm, NMPRS, Prok goedgekeurd.
Winners Circle Illusion x Hayes Hill Stephano
Twee veulens bij ons gehad, grullo-bont hengstje en een dunalino merrie.


Roza (Roos)
Grullo-Bont met Appaloosa kenmerken, 89 cm, NMPRS, Prok Goedgekeurd.



En dan natuurlijk de hengst:

Florencio v/d Ponyhoeve
Lodewijk van Hurwenen x Bayerns Raki
Ingeschreven bij het NAS en NMPRS. Goedgekeurde dekhengst bij het NMPRS.
Bruin Panterbont, 99 cm


Filmpje van de hengstenkeuring:


En dan begint het spannende wachten… Eerst twee weken was ik er niet zo mee bezig, maar dan komt de periode dat ze toch hengstig zouden moeten gaan worden als het niet gelukt zou zijn. Je hoopt zo dat je niks ziet dat je niet wilt zien. Je dekt jezelf toch in: Er staat geen hengst in de buurt, dus misschien zijn ze wel hengstig geworden maar zie ik het daarom niet..

06/07/2016, tijd voor een bezoekje van de dierenarts! Ik was stiekem toch wel een beetje zenuwachtig. We beginnen met Violetta:
Al snel is het te zien, heel netjes drachtig!
Uitgerekend: 4-9 mei 2017


Yeeeeh, dat is 1! Dan gaan we door met Roza:
Drachtig! Het kortste van allemaal, maar wel goed zichtbaar.
Uitgerekend: 13-19 mei 2017


Wauw, wat gaat het goed! Nu de laatste nog, Noa. Bij haar twijfelde ik een beetje al weet ik niet precies waarom. Daar gaan we dan:
Wauw, ook een prachtig baby paardje in de maak te zien!
Uitgerekend: 4-9 mei 2017



Dus blij mag ik melden dat we in 2017 uit mogen kijken naar 3 mini veulentjes!

Welke voorbereidingen wij altijd hebben zal ik nog een keer uitgebreid vertellen, anders word de inleiding zo lang Het is natuurlijk nog best vroeg voor een topic, maar ik vind het leuk om alles van de dracht bij te houden!
Vorig jaar hebben we ook een volgtopic gehad ( We verwachten 4 mini veulentjes in 2016!) wat ik erg leuk vond. Het is gezellig met anderen je spanning te kunnen delen, vorderingen bij te houden, kletsen, van elkaar te leren en natuurlijk te kunnen genieten van het eindresultaat: De veulentjes!

Voel je vrij om vragen te stellen, niks is dom/stom want hé, niemand weet immers alles!

Ik hoop dat jullie zin hebben om mee te volgen!

De kleurkansen:

Florencio is op vos getest: resultaat: N/N. Dit betekend dat Florencio geen vos veulens zal geven. Hij is daarmee homozygoot zwart en daarnaast zijn appaloosa genen (heterozygoot : LP en Patn-1 èn Agouti).
Dus als ik het goed heb ingevuld zouden dit de kleurkansen moeten zijn

Ik probeer eens wat nieuws! Of jullie het interessant vinden weet ik niet, maar ik vond het leuk om eens mijn gedachten van zojuist neer te zetten. Dit omdat het over het fokken gaat
Het fokken is leuk, super leuk en een gaaf avontuur. Maar alles heeft twee kanten, er kunnen ook hele nare kanten aan zitten. Bedoel, je stelt je merrie wel bloot aan extra risico’s, niet alle geboortes gaan goed.

Misschien herkennen de medefokkers mijn gedachten wel. Ik zat zo eens na te dekken over het hele fokken, wat is het eigenlijk een onderneming. Mensen denken er soms zo makkelijk over, even een veulentje fokken, maar eigenlijk is het best wel veel werk. Je bent al zo vroeg bezig met het hele proces. Het lijken wel allemaal fases:

1. Nadenken, welke merrie wil ik laten dekken en waarom. Wat voor veulen wil ik fokken en wat voor hengst is daar voor nodig.
2. Dan een hengst uitzoeken! Al ben je daar soms wel niet een jaar eerder al mee bezig in je gedachten. En wat is dat soms lastig, er zijn er zoveel!
3. Daarna het dekken. Soms moet je je merrie een tijdje missen omdat ze naar de hengst moet. Ik had het geluk ze hier te kunnen houden omdat de hengst hier kwam logeren.
4. Dan de periode die toch erg spannend is, het afwachten tot de scan! Heeft het gepakt, is alles in orde, geen tweeling enzovoort. Als dit alles allemaal in orde is, vind ik het altijd een soort hoofdstuk dat je af kan sluiten: Dit is in orde, op naar al het volgende dat gaat komen!
5. Het lange wachten…50 dagen, 100 dagen, 150, dagen, 200 dagen, 250 dagen.. Dat duurt lang! Maar het leuke is dat je ze wel ziet veranderen. Karakter, de ene word een bitch terwijl de andere een engeltje word. Buikjes gaan groeien, het word nu echt duidelijk zichtbaar.
6. In periode 5 ga je ook weer beginnen met voorbereiden. Het kan nooit te vroeg zeg ik altijd! Heb ik alles in huis, voor de geboorte maar ook als er wat eerder mis zou gaan? Wat moet ik nog aanschaffen/bijvullen? Merrie in de gaten houden of ze al extra voer nodig heeft? Wanneer laat ik het hoefsmid voor het laatste komen zodat ze niet gelijk met een veulen moeten? Werken de alarmen en camera’s nog? Heb ik genoeg geld opzij staan mocht er een ernstige complicatie optreden? Weet ik voldoende over alles? Er is zoveel waar je aan moet denken!
7. Niet echt een fase natuurlijk, maar niet te vergeten, foto’s! Je kan er nooit genoeg hebben, zeker niet als je meerdere keren dezelfde merrie drachtig hebt. Vergelijken is zo leuk en handig. Bijvoorbeeld uier foto’s, natuurlijk geeft het geen garantie, maar het kan wel een indicatie geven. Net als dingen over het gedrag noteren of de melkwaardes, je kan er best veel aan hebben en het is interessant.
8. Vanaf ongeveer 300 dagen gaan we echt aftellen! Merries staan onder camera toezicht in de nachten en toch wat meer controles. Alles staat klaar voor het geval het gaat beginnen.
9. Uiers gaan echt vullen en tijd voor de halsteralarmen. Dus automatisch ook het begin van je slapeloze nachten. Soms kan je ze wat van de valse alarmen, maar 1 keer niet checken of het vals is of niet kan je een veulen en/of merrie kosten in het slechtste geval.
10. De bevalling zelf! Wat is het bijzonder om mee te maken. Soms moet je even helpen, soms moet je uit alle macht helpen en soms hoef je alleen maar sprakeloos er naar te kijken. En wauw, wat een opluchting is het als de geboorte goed is gegaan!
11. Het drinken, mesten, plassen, slapen van het veulen. Nageboorte van de merrie en de gesteldheid van de merrie/veulen. Als dat allemaal goed gaan, dan pas haal ik opgelucht adem. Dan zit voor mijn gevoel weer een hoofdstuk er op!
12. Pas nu ik helemaal rust heb dat alles goed is, kan ik pas echt bevatten wat voor een veulen er is geboren. De kleur, hoe gedraagt het zich, hoe zit het in elkaar. Dat kan ik dan pas rustig in me opnemen. Het genieten van een nieuw leventje kan beginnen!
13. De eerste keer naar buiten, de eerste keer kennismaken met andere pony’s, de wereld buiten de stal. En wat is het altijd leuk om te zien hoe anders veulens kunnen reageren op iets. De ene vind het allemaal zo eng en kruipt nog net niet terug in mama, terwijl de andere nog net voor moeders uitrent om alles te verkennen.
14. Dan krijg je ook de eerste opvoeding. Halstertje, meelopen, voetjes geven, contact met mensen/dieren. Ik vind dit een heel belangrijke fase, zo veel mogelijk kennis laten maken met alles en iedereen. Daar heb je zoveel voordeel mee later, nu vinden ze het allemaal oke omdat alles toch al nieuw is.
15. En dan is je kleine schattige veulentje opeens een groot stoer veulen geworden. Ze groeien zó verschrikkelijk snel! Ze worden steeds zelfstandiger en mama is alleen maar nodig voor nog wat slokjes aan de melkbar zo af en toe.
16. De laatste fase, voor mij weer een einde van een hoofdstuk, het afspenen! Ze zijn oud en wijs genoeg om zonder mama door het leven te gaan. Of in ieder geval zonder hun melk. En dan zijn ze echt dat schattige baby-achtige kwijt, ze kunnen zichzelf redden.

Als jullie het interessant vinden kan ik alle fases wel stuk voor stuk wat over vertellen. Over hoe ik het zie, wat voor mij het belangrijkste is enzovoort.

Uiteraard zal ik in de loop van de tijd nog uitgebreid vertellen hoe en wat ik allemaal doe aan voorbereidingen! En ik ben gek op foto’s maken, dus die zullen er ook genoeg komen!

Om nog even een leuke plaatje neer te zetten, Min Dan Vu is laatst langs geweest om de veulens van dit jaar op de foto te zetten. Maar daar zat ook een mooi plaatje van Roza tussen

Wat vliegt de tijd toch, we zitten al weer bijna op de helft! Of eigenlijk, wat vliegt de tijd? Soms gaat het ook wel heel langzaam als ik eerlijk ben. Als ik er goed over nadenk, dat je van die vrolijke kleine schattige veulentjes te zien krijgt, duurt het nog heeeeel lang.. Maar aan de andere kant, als ik kijk hoe snel de tijd nu gegaan is, gaat het ook wel weer snel! Lekker tegenstrijdig

De dames gaat alles goed mee. En dat haal ik dan vooral uit het feit dat hun buik toch wel in omvang groeit, ze eten prima, lopen vrolijk rond en hun vacht goed groeit alsof er een ijskoude winter aankomt. Kortom, ze zien er niet uit
Vandaag weer eens tijd gehad voor een momentje! Waarschuwing: Kan je niet tegen ongepoetste, harige, vieze pony's.. klik dan weg Ze hebben heerlijk lopen rollen en kriebelen met elkaar.

Voor het mooie beeld hoe snel ze veranderen, zo zagen ze er ongeveer een maand geleden nog uit. Netjes, schoon, slanker buikje en zonder ijsberenvacht



En vandaag:






Het is wel grappig om het verschil te zien in hun buik op het moment. Noa haar buik zit heel laag, Roza is juist heel rond en Violetta zit er een beetje tussenin.
Verder is er niet zo veel spannends te melden