Geplaatst 
Dan kan ik gelijk het hele verhaal er even bij vertellen.
November 2014 kwam Chica op mijn pad.
Een merrie met een verhaal die hoognodig op zoek was naar een plekje waar ze weer lekker paard kon zijn en eventueel als fokmerrie kon worden ingezet. Ze had o.a een hele lange blessure tijd achter de rug. (waarbij lichamelijk nooit iets aantoonbaars gevonden is overigens)
Het ging allemaal vrij vlot, want ik kreeg plek vrij toen mijn oude merrie (en grote paardenliefde) Goldy moest worden ingeslapen, maar het moest allemaal zo zijn denk ik maar.
Chica kwam hier strak van de spanning waar ze tijden lang nergens mee naar toe had gekund. We hebben haar de eerste dag apart in de paddock buiten gezet, want sociaal contact was ze ook lang niet meer gewend.
Nooit in mijn leven heb ik een paard zó uit z'n dak zien gaan.
Toch minimaal 3 uren voordat ze eindelijk de tijd nam om heel even (een seconde) stil te gaan staan, gewoon met 4 benen op de grond.
Na een paar dagen kreeg ze dan toch in de gaten dat ze hier hele dagen buiten mocht staan en kwam er iets meer rust in. (als in; niet meer met 4 benen in de lucht door de paddock, nog wel hyperactief heen en weer stappen) Niet lang daarna hebben we een ander paard bij haar in de paddock gezet, dit gaf opnieuw wat spanning, want zo direct sociaal contact vond ze wel heel vreemd. (normaal paarden-gedrag was ver te zoeken.) Maar ging uiteindelijk super, ze trok zich wat op aan het andere paard en werd nog wat rustiger. Verder hebben we al die tijd niks met haar gedaan. Gewoon ritme, ruimte en sociaal contact in haar paardenleventje geïntroduceerd.
Het heeft nog erg lang geduurd voordat echt algeheel meer rust tussen haar oren kwam. Inmiddels is ze qua doen en laten onherkenbaar veranderd. De vorige eigenaren komen hier nog wel eens even kijken en die herkenden haar ook bijna niet terug. Overigens ook niks op hen aan te merken, zij hebben helaas niet de juiste mensen getroffen qua begeleiding. Zijn echt super lieve mensen die uiteindelijk toch het beste met haar voor hadden.
Inmiddels staat ze al heerlijk dag en nacht buiten op de wei met de rest van onze paarden, compleet veranderd en durf wel te zeggen helemaal happy!
Wij hadden al vrij snel besloten dat we een poging gingen wagen om haar drachtig te krijgen van Kharamel, omdat ze verder lichamelijk meer dan prima in orde was.
Op 1 april besloot ik dat het tijd werd om haar eens te gaan scannen op hengstigheid, ze was al eerder hengstig geweest, maar dat was wel erg vroeg. Ze toonde op dat moment niet hengstig, maar qua tijdframe moest het wel redelijk uitkomen en dat klopte! Ze bleek mooi hengstig te zijn
Nog even een spuitje gegeven voor het rijpen van het ei en op 2 april geïnsemineerd. De volgende dag opnieuw gescand en het ei was mooi weg, dus toen 18 dagen wachten en daarna weer scannen om te kijken of ze drachtig zou zijn.
22 april zijn we weer gaan scannen en tot mijn grote vreugde kregen we het gehoopte bericht; Drachtig!
Je durft er niet op te hopen, want merrie voor de 1e keer drachtig en diepvriessperma zijn niet de ideale omstandigheden.... Maar toch in 1 poging raak!
Durf daarom ook wel te zeggen dat Chica happy is en goed in dr vel zit. We hebben haar ook met opzet niet op het hengstenstation gezet, maar zijn gewoon heen en weer gereden, zodat ze op haar vertrouwde plek kon blijven. (Het is ook maar een half uurtje rijden, dus dat is ook niet zo'n probleem.)
Dus alles aan gedaan niks te triggeren en het heeft allemaal heel voordelig uitgepakt.
Uiteraard blijft het spannend, 18 dagen is ook allemaal nog heel pril!
Maar vandaag op precies 6 weken weer gescand en nog steeds heel mooi drachtig.
Eerste foto van de spruit
En natuurlijk nog even beide aanstaande ouders voorstellen:
Meet Chica (U-gebiet x michaelangelo):
En Kharamel:
De uitgerekende datum voor het veulen is 8 maart 2016 en de kleurkansen:
Ik zou zeggen doe gerust een gokje, ook al duurt het natuurlijk nog wel even voor het zover is
En ach beetje vroeg, leuk toch 
) hoop dat dit veulen ook zo'n prachtig kleurtje krijgt. 
