Hij is gebracht toen ik op het werk was.
De eerste dag werd ik gebeld door mn verzorgster dat de pony vreselijk aan het bijten was en mijn veulens steeds aanviel, dat ze met 2 mannen eraan hingen om hem vast te houden en dit zelfs niet ging.
In de eerste instantie dacht ik dat dit wel meeviel tot ik 2 dagen later zelf bij hem in de wei stond.
Wat was hij onhandelbaar vloog alles aan en beet behoorlijk zelfs naar ons sloeg en beet hij. Wat kon dat beestje een enorme ravage achterlaten en dat voor een mini shetje.
Het was echt een terrorshetje!!! na hem apart te hebben gezet en voor hem het een en ander verbouwd te hebben dat ook hij droog kon staan was ik er na een week bloed zweet en tranen zo klaar mee, zelfs wandelen binnen en buiten de wei was een grote ellende steigeren, slaan en proberen te bijten.
heb hem min of meer behoorlijk pissed toegesproken dat als hij niet heeeeel snel zou veranderen of in ieder geval een klein beetje mee wou werken ik voor hem een ander huis ging zoeken en dat hij t dan kon uitzoeken.
warempel dit gesprek deed wonderen alsof hij me begreep.
Binnen een week had ik een compleet andere pony.
Hij kwam mee poetsen bleef keurig staan en zelfs mee wandelen buiten ging prima.
Ook op de wei ging het steeds beter en zelfs zo goed dat hij ondertussen in mijn kudde staat en zelfs respect toont tegen mijn ruin.
Omdat hij eigenlijk veel te dik is gaat hij tegenwoordig zelfs mee krantenlopen...
wat geniet hij toch van de aandacht!! zelfs kleine kindjes mogen soms zelfs wel eens meeliften op zijn rug.
sinds vandaag heeft hij zelfs een verzorgstertje aangenomen die lekker met hem bezig gaat zijn poetsen knuffelen wandelen en natuurlijk rijden (is een meisje van 20kg)
ik heb zelf het idee dat hij mogelijk mishandeld is geweest en dat hij enorm vaak verhuisd is

. Goed gedaan TS.