Ik had het helemaal uitgevogeld, knappe hengst voor mijn onbeschrijfelijk brave merrie. Mijn prinsessenpoppetje is helemaal gek van veulentjes en staat nu happy te zijn met het 'geadopteerde' veulen van de merrie van een stalgenootje. En ik ben ook verzot op veulentjes, dusja; dan moet er een veulentje komen, toch?
Het is uitgesteld vanwege de asociale drukte op mijn werk en wat financiële tegenvallers (autoreparaties waar we een nieuwe auto van konden kopen...) waardoor mijn spaarpotje mij te veel is geslonken. Dit jaar konden we gelukkig wel genieten van het veulentje van een stalgenoot, maar jeetje; wat een eye-opener!
Het zou mij weinig kunnen schelen als er een krom, lelijk veulentje uit mijn merrie komt rollen. Al kan ik er nooit op zitten, want dat is voor mij niet het belangrijkste, maar wat als er een rotbok uit komt? Ik had het niet voor mogelijk gezien, maar uit de stervensbrave merrie van mijn stalgenoot is me toch een bijdehand hengstje gerold! En heel eerlijk, dat trekt wel het fundament onder mijn fokplannen vandaan. Ik durf nu aan mezelf toe te geven dat mijn fokplannen vooral gebaseerd waren op het maken van een kopie van mijn merrie. Niet qua bouw, gangen of koppie dat erop zit, want dat is voor mij absoluut niet het belangrijkste. Stiekem ben ik er achter gekomen dat ik gewoon een kopie van haar karakter wil hebben. Mijn merrie is in mijn ogen een 'once in a lifetime-paard', dus eigenlijk kan het veulen bij voorbaat alleen maar tegenvallen... O gatver wat ben ik erg...
Dusssss. En nu? Er zijn zoveel dingen die ik me afvraag. Hoeveel invloed heeft die hengst daadwerkelijk op het karakter? Zijn er mensen die uit braaf X braaf een 'rotbok' hebben gekregen? Gaat het 'fokken is gokken' inderdaad zo op voor het karakter?


de opvoeding daarna speelt zeker ook een rol!
.
Nou heb ik ook een vader gekozen waarvan het ras bekend staat als fijne karakters, en de mams was al mijn grote droom. Dit heeft dan ook heerlijk uitgepakt, maar je weet het nooit 100% zeker. De merrie heeft veel invloed, die van mij corrigeert het veulen keurig en het weidegenootje doet dit ook, maar er zijn ook zat merries te lief en makkelijk met hun eigen veulen.