Inmiddels gaat ze gewoon superbraaf mee de wei uit, kan je lekker met haar gaan wandelen zonder dat ze aan het touw trekt, ze kan helemaal geborsteld worden en de hoefjes uitgekrabd, halstertje aan en uit, vast staan, gewassen worden, in de trailer gaan, zelf water drinken. Ze eet hooi en gras als een malle en drinkt bijna niet meer bij mama. Straks mag ze samen met mama haar nieuwe kudde gaan verkennen en dan wordt het een paar weken later helaas voor haar tijd om op eigen beentjes te gaan staan. Ze is nog steeds een echt bonkje en ze wordt mooier en mooier nu ze haar veulenvacht al bijna helemaal kwijt is.



Hier zie je goed hoeveel bruin ze eigenlijk nog in haar ogen heeft



Haar eerste kennismaking met een ander veulen



Julia helpt babypaardje terug naar haar mama te brengen

Mama interesseerde het geen biet dat ze weg was, maar "papa" kwam wel even checken of alles ok was

Nog een paar dagen, dan zit zijn pleegpapataak erop.

Nog even genieten van dit wondertje in mijn weitje, straks moet ik 100 km reizen om haar te bezoeken
Moet dan helemaal een mooie dame zijn
wauw, doe mij die maar .... strikje hoeft niet hoor! wat een gaaf veulen!