Iedereen herkent het wel.. Als je werkloos bent, realiseer je hoe fijn het is als je werk hebt.. Als je ziek bent, realiseer je hoe fijn het is als je gezond bent.
Nu ik.. Als ik gelukkig ben, dan realiseer ik me nog steeds niet dát ik gelukkig ben
Wat was het 2 jaar geleden anders.. ik had net een eigen haflinger, en een shet waar ik amper naar omkeek.. Maar de tijd deed zijn werk, af en toe werd ik geinspireerd, en begon ik weer ijverig aan de slag te gaan met de paardjes. Ik had toen alles.. Ruime stallen, weide en een bak aan huis, 2 paardjes en ik keek er nog niet naar om.. Gelukkig is die af en toe vaker geworden, en kreeg ik een band met mijn paardjes, en ik had nog wel eens een moment dat ik me gelukkig voelde, maar niet vaak..
een jaar later verhuisde we, van een vrijstaand huis met alles erbij, naar een 2 onder 1 kap, geen stallen, geen weide, en geen bak. Gelukkig nog weideland 2 km verderop liggen, waar de paarden heen konden.. En er werden stallen achter het huis gebouwd voor in de winter.. Sinds ik heb moeten ploeteren om mijn paarden te verzorgen, zomers heen en weer moeten fietsen om bij ze te komen, swinters elke dag stallen uitmesten en water halen in de ijzige kou.. Toen pas werd ik gelukkig!
Alles stond even stil, ik besefte dat ik eigenlijk meer heb dan ik ooit heb durven wensen..
Ik heb 4 prachtige paarden (waarvan 3 van mij) in een prachtig stuk weiland staan, in de winter staan ze in prachtige stallen achter ons huis, en ik heb de tijd en gezondheid om ze elke dag te bezoeken en verzorgen.
Ook al praat ik soms een beetje slecht over ze omdat ze weer een vreselijke stunt hebben uitgehaald, ik ben stapelgek op die knollen.. Die 3 bijzondere dieren, met ieder hun eigen verhaal, halen alle goeds in me naar boven.
Ik was laatst in de wei, en ze kwamen gezamenlijk naar me toe gelopen, ieder op zijn beurt wachtend op een snoepje, die uit de o zo bekende jaszak komen.. Maar wat ik zo bijzonder vond.. Is dat ik zag dat mijn Shet met haar veulen van een paar weken, waren uitgebroken, en nu bij de 2 Paarden liepen.. Zó'n klein, teer shetveulentje, stond pal achter mijn lompe haflinger, die driftig met zijn staart aan het vliegen meppen was.., het veulen stond rustig met zijn neus tegen de haar achterbenen aan, en telkens kwam die staart weer voorbij
Maar het verbaasde me dat mijn haf zo moederde over dat veulen, ze was hem aan het likken, en accepteerde hem zoals een echte moeder, het veulen kon onder haar doorlopen, in haar achterbenen bijten, haar kriebelen, maar ze gaf geen kik, geen trap naar achter omdat het jeukt, geen boze reactie op de acrobatische uitingen van het veulen.. Er was iets veranderd.. de tijd had het verandert.. Ik vond het echt apart.. het was zo mooi om te zien dat ze zo vredig waren met elkaar, er was een rust in de 'kudde' gekomen. Ik ben er heerlijk bij gaan zitten, genietend in de volle zon en strakblauwe lucht van de 4 mooiste paardjes op aarde! 
Vandaag ging ik er weer heen, en had mijn camera mee genomen, en ik heb vast kunnen leggen, wat ik toen ook zag

01.

02. Kriebelen aan het been..

03.

04.

05.

06.

07. Met zijn 'pleegmoeder'

08.

09. Met Gentleman

10. Ik berijd een woest steigerende hengst!

11. Lievelingsplekje van Mams


12. Gentle & Lindey


edit; beledigende fout voor Gentleman om hem een haar te noemen
)
of onder die haflingerstaart
Fijn dat je er zelf nu ook van kunt genieten!