Geplaatst Ik open eigenlijk nooit een topic maar wat vandaag is gebeurd wil ik toch erg graag met jullie delen.
Wij hebben een friese merrie genaamd Anne, we wouden graag een veulentje bij haar hebben en hadden toen gekozen voor de hengst Jesse. Dit zou haar eerste veulen worden, Anne was toen 4 jaar.
En toen was het zo ver, woensdagochten dom 03.45 's ochtends is ze bevallen van een merrieveulen genaamd Silke fan de Mokselbank. Het ging erg goed, opstaan - drinken en mams deed het super goed voor de eerste keer. Ze had wel wat kromme achterbeentjes maar de dierenarts zei dat het wel weer bij ging trekken.
Totdat het gisteren opeens mis ging, het veulen ging liggen en kwam niet meer overeind, erg futloos. Dus de dierenarts gebeld, deze kwam meteen en bleek dat ze was uitgedroogd en ergens pijn had. Hij had vocht toegediend en een pijnstiller gegeven. Na een halfuur ging het weer een stuk beter en kon ze alweer zelf staan en lopen. Die nacht heeft er om de beurt iemand gewaakt, gelukkig hing de camera er dus kon mooi via de tv. De hele nacht ging het steeds beter, heeft in totaal 12 keer gestaan waarvan 10 keer gedronken, ging dus echt berg opwaarts!
Dus toen maar weer naar bed gegaan om 4 uur en om 6 uur er weer uit gegaan, het veulen nergens te zien. We dachten dat ze achter de deur lag dus maakten we ons niet echt zorgen over. Na een kwartier nog niet te bekennen dus maar even kijken...
Daar lag Silke, steenkoud en dus dood. We snapten en snappen er helemaal niks van want het ging immers zo goed?
Hier was ze een halve dag oud...
Toen de dierenarts gebeld zodat ze een spuit kon krijgen dat de melkproductie op zou houden en er geen ontstekingen oid zouden kunnen komen, toen heeft de assistente gevraagd of het niet wat was om de veulencentrale te bellen. Dat leek een erg goed idee want hierbij zouden we moeder en veulen helpen!
We kregen 7 adressen waarvan we 6 te pakken kregen, alle 6 waren (gelukkig!) al voorzien van een pleegmoeder, maar 1 er van kregen we niet te pakken. Later hadden ze terug gebeld en bleek dat hun merrie die dag was overleden aan koliek en het veulen nu dus zonder moeder zat. Ze hebben niet geaarzeld en kwamen meteen vanuit Eindhoven naar het meest noordelijke puntje van Friesland rijden.
Om 6 uur kwamen ze dan aan, we vonden het heel spannend dit was voor ons de eerste keer maar voor hun ook.
We hadden eerst Anne in een andere stal gezet en het veulen in haar stal, we hadden de nageboorte gelukkig nog dus we hebben daarmee het veulen daarmee ingesmeerd als het ware. Ook nog met nat stro met wat mest er bij. Het was een lekker vies werkje maar we wouden alles doen om dit te laten slagen.
Toen haalden we Anne er bij, eerst even ruiken en het leek in eerste instantie goed, toch wouden we niet te snel juichen dus eerst maar even afwachten.
Anne hadden we even vast gezet zodat het veulen kon drinken, hij had al vanaf +/- 2 uur die middag niet gedronken dus had wel zin in wat natuurlijk. Ze wou het eerst niet omdat er teveel spanning op de uier stond, dus eerst zelf even wat gemolken, hierna kon het veulen drinken. Anne vond het wat ongemakkelijk maar liet het wel toe.
Hierna hadden we hem in de box naast Anne gezet, zodat ze wel contact met elkaar konden hebben maar dat er niet iets 'engs' zou kunnen gebeuren. De 2e keer (een half uur na de 1e keer) ging al een stuk beter, eerst zelf weer even gemolken en daarna hem laten drinken. Na het drinken Anne ook even aan het veulen laten ruiken en dit ging ook al een stuk beter! De 3e keer ging nóg beter! Anne ging er al zelf mooi voor staan, stond op rust en bolde haar rug lichtjes, het melk spoot er uit! We waren erg blij dat het tot nu toe zo goed ging. Ook hierna weer even laten ruiken en dit ging wéér beter.
Hierna gingen de eigenaren van het veulen naar huis en zien het helemaal zitten, heb haar nummer gekregen zodat ik via whatsapp makkelijk foto's toe kan sturen.
De 4e keer was rond half 10 vanavond. Het veulen liep al netjes mee en we hadden Anne niet meer gemolken en liet meteen het veulen toe, ze stond mooi op rust. Het ging zo geweldig goed dat we na het drinken Anne weer er bij hebben gelaten en hierbij het touw wat losser, het ziet er tot nu toe zo goed uit dat we denken en hopen dat het veulen er overmorgen, of misschien morgen wel er bij kan blijven. Toen we het veulen naar de box wouden brengen, wou Anne al mee lopen.
Hier de eerste keer drinken:
We houden dus hoop en zitten vol goede moed! Ik houd jullie op de hoogte, morgen ga ik er weer heen en zal ik weer wat foto's maken
(Respect als je dit verhaal helemaal hebben gelezen haha)
Groetjes!
! maar wat super dat het goed gaat met het andere veulen 
! 
echt super! 
