Zo een klein kereltje was hij in het begin:

Hij is een echte woeste hengst geworden, steigeren op zijn mama en bal, bijten naar zijn bal en zijn mama, springtechniek oefenen (vooral de achterhand), zweeffase, spieren los springen.
Wie woest? Ik?

Ja, ik geef het toe, af en toe spring ik eens op mijn mama of op mijn bal of hou ik mijn voeten niet op de grond, maar voor de lens, doe ik dat niet hoor. Ik ben heel lief voor mijn mama.

Nee, als ik een camera zie, dan speel ik heel bescheiden met mijn bal.

Enkel eens bijten of hem met 1 been porren.

Ook vind ik het niet nodig om te showen, dat doe ik altijd als baasje het niet ziet, zo bescheiden dat ik ben.

Als ik baasje zie, dan kom ik direct aangelopen. Ik ben altijd sneller dan mijn mama, die precies terug 9 maanden drachtig is.

Zo zie je beter hoe dik ze is.

Nochtans is mijn mama langs deze kant, wel een ferme dame he?
Ik moet blijkbaar niet op mijn mama haar kap zitten, aangezien ik langs deze kant niet echt perfect ben. Mijn kont staat een beetje in de hoogte.

Dus los ik dat even op door een close-upje te vragen, zodat mijn hengstennek benadrukt wordt.


Ik word er wel een beetje verlegen van, want ja, ik ben heel bescheiden.



Eerlijk? Hij is best wel een lief, ondeugend ventje hoor. Ik ben er helemaal verliefd op.
