Geplaatst Allereerst, tot mijn grote en blijde verassing, stond daar mijn Kwarkje in de wei! Kwarkje is 2 jaar geleden geboren, zo krom als een hout, maar ontzettend lief. Met een maand of 8 is hij toen weggegaan, en daarna heb ik alleen af en toe een foto gezien. Maar nu staat zijn stalmaatje, een renpaard met een blessure bij ons om op te knappen, en dus kon Kwarkje niet achterblijven
Jean-Marc als veulentje:
Kwarkje nu:
Knap is hij nog niet, maar met zo'n moeder, tja, dan heb je het niet voor het kiezen
Goed, en we wandelen door naar de veulies. Altijd een heerlijk gezicht, als ik ze zo in de wei zie staan, dat is al genieten..
En al snel komen dan de koters op je afgestruind..
Joris en Joost blijven liever even vanaf een afstandje kijken..
Terwijl Kaatje ondertussen al in je lens probeert te kruipen..
'Wat, wilde je ook zo graag poownies die op schoot kwamen liggen? Geen probleem, wij bieden ons aan!'
Joost en Joris zien ondertussen dat ik niet zo veel kwaad doe, en komen ook.
En dan, tja, dan gaan je schoenen en je broek eraan..
'Zeg.. joehoe... gaat alles nog wel goed?'
'Weet je het zeker
? '
'In dat geval ga ik even mijn pens weer volgooien.. doewie!'
'En dan ga ik even met paps je halstertouw opvreten.. doewie!'
Er is toch niets leukers dan dit
Ik vind Carlos ook erg mooi!