Geplaatst Ook ik zal me hier melden, ik lees al een tijdje mee.
We hebben begin dit jaar onze haf Moreno gekocht, deze maand wordt hij een jaar.
Vandaag is onze hengst een trotse ruin geworden (hoewel hij er anders over denkt vandaag
)De castratie verliep goed, meneer heeft daarna nog een half uurtje gelegen en wilde opstaan.
Gut het is al lachen met een hond na een verdoving die wil wandelen. Maar vandaag hebben we ook best wel wat gelachen. Let wel vandaag, nu (avond) voelen wij onze lichamen aardig. Tis geen pretje een dronkeman zo te begeleiden en te ondersteunen dat hij niet elke keer om kukelde. En hij is rond de 300 kg geschat voor verdoven. En na 1,5 uur was hij eindelijk slim genoeg om weer te gaan liggen om de roes verder uit te slapen. Toen hij daarna opstond was hij stabiel op de benen.
Onze andere pony Jolly, heeft apart gestaan tijdens de ingreep. Toen de artsen weg waren en Moreno nog lag uit te slapen wilde wij even een deken ophangen om hem in de schaduw te leggen. Jolly ging daar helemaal van door het lint en rende als een gek heen en weer. Niet dat de deken zo raar was maar er was iets anders.
Ik heb hem opgehaald en naar Moreno geleid. Die deken maakte helemaal niets uit, eenmaal bij Moreno en hij was de kalmte zelf ( voor zover onze muts kalm is). Hij is al die tijd in de buurt gebleven, voor Moreno gelopen als die weer wilde wandelen, en wij maar hem op de been houden en ondersteunen. Ook maakte hij steeds even contact met Moreno. Jolly leek wel even een zorgzame vadertje. Heel anders dan de laatste tijd aangezien Moreno behoorlijk lastig was voor Jolly. Wat getuigd in vele bijtplekken op Moreno.
Hier een foto van een weekje geleden van Moreno
. En is hij zo licht van kleur, of beeld ik me dit in? 
