kick1972 schreef:jeetje wat erg als je afscheid van je paardjes moet nemen, heb je ze nog kunnen volgen waar ze nu zijn en of ze het goed hebben?
Het was inderdaad wel erg moeilijk. Jack is al eerder weggegaan omdat ik op een paard over ging. (kwpner, nooit moeten doen, haha. Tinkers zijn het alles best ) Op het moment van scheiden hadden we 2 shetten, een kwpn jaarling, jesmalley de tinker van 4 jaar, kwpner van 6 jaar en tinkermerrie Jessy. Die zijn in de loop van 2 jaar allemaal weggegaan.
Jack ben ik kwijtgeraakt. Heb onlangs ook een oproepje geplaatst op bokt maar geen reacties. De rest weet ik allemaal waar ze heen gegaan zijn. Mijn KWPNers en shetje heb ik nog een keer bezocht, daar gaat het goed mee. Die hebben allemaal een zeer goede plaats gekregen.
Jessie, de tinkermerrie is op de manege terechtgekomen waar ik altijd reed, dus aandacht genoeg..
Haar eerste veulen hebben we al eerder verkocht. Daar weet ik verder niets van.
Jesmalley haar laatste veulen bij ons is ook goed terecht gekomen bij een paardeneigenaar in Dwingelo. Een aantal van jullie hebben haar wel eens op keuringen gezien met haar nieuwe veulentje. Daar heb ik nog wel eens mail contact mee.
Ik weet dat iedereen een goed plekje heeft gekregen. Maar Jack zou ik heel graag nog eens terug willen zien. Ik heb een speciale band met hem gehad die ik daarna nooit meer heb gehad met wat voor paard dan ook. Met hem kon ik echt alles.
Verder wil ik de andere paardjes niet meer bezoeken. Ik ben bang dat het te pijnlijk is omdat ik het een plekje heb kunnen geven.
Maar mijn liefde naar tinkers blijft groot. Kom ik ergens 1 tegen, dan blijf ik altijd even staan kijken. En ik rij met grote regelmatig even een rondje lang de weilanden van de Irisch Tinkerstables om al die mooie tinkertjes in de wei te bekijken en te fotograveren.
Als je eenmaal met tinkerliefde besmet raakt, komt je er nooit meer van af geloof ik, haha!!