
O, zijn jullie daar weer......

Wacht dan kom ik dichterbij.

Zo ja ik ben er bijna

Hallo daar ben ik weer, ik zal jullie mijn kleine avontuur weer vertellen.

Veel te vertellen heb ik niet, alleen dat ik een paar dagen de wei niet op mocht omdat mijn beentje zwaar gekneusd was. De baas denkt dat Floor op mijn beentje gestaan heeft. Ook mag Floor al een tijd de wei niet op want die is spierbevangen. Gelukkig gaat het de goede kant op en misschien mag ze morgen als de DA weer geweest is, wel weer beginnen met een ½ uurtje de wei op, ik hoop het want ik verveel me te pletter ook die grote is weg en staat ergens anders op het land.
Maar ja, laten we beginnen met de groei, kijk ik groei heel hard vind mijn baas.

Dat is wel jammer hoor want nu kan ik niet meer onder de planken doorrennen.

Kijk het gaat echt niet meer.

Dus tja veel kun je dan niet meer doen of je moet hoofdpijn willen hebben dus dan gaan we maar weer wat eten.

Lekker dicht bij mama om de lekkerste grassprietjes te kunnen pakken.

Of je rent wat rond.

Alle voetjes van de vloer, is ook wel leuk om te doen.

En toen ik daar zo rond rende zag ik iets wat ik van dichtbij moest bekijken.

Want kijk is dat niet grappig. Een hoefafdruk van een groot paard en 2 van mij daar achter

Dus jullie zien het er valt weinig te beleven hier momenteel.
Morgen komt de DA weer naar mijn longen luisteren want de anti-biotica kuren zijn op die ik slikken moest.
Ook komt hij voor Floor en ik hoop dat zij weer mee de wei op mag zodat ik weer leuke avonturen kan beleven.
Aan iedereen de groetjes en hopelijk tot de volgende keer.
Wat een mazzel dat je er was toen ze ziek werd.