Eenmaal op stal vond ik mijn paard, liggend, kreunend en steunend. Blijkbaar heeft ze ook geperst want bij een van de persjes is er wat melk uit de uier gelopen (ze had niet gekegelt). Soms ging ze wer staan, dan weer liggen. Uiteindelijk stonds ze op, ging lekker eten en was rustig om haar heen aan het kijken.
Va maar gebeld om te vragen of er niet iets mis was. Maar nee, waarschijnlijk een pootje dat net tegen of in het geboorte kanaal was komen te zitten; t veueln kon vanavond komen maar ook pas over een week.
Gisteravond heeft ze dit weer drie keer gedaan. Man, ben echt uitgeteld! Laat maar komen die kleine, dan heb ik eindelijk weer een goede nachtrust!