Ik heb uiteindelijk besloten moeders mee te nemen naar Friesland. Het opladen verliep vlotjes met Abano, moeder dacht er anders over. Uiteindelijk op de trailer, rustige reis. Tinka en Abano waren een half uur voor aankomst in Friesland licht gesedeerd. licht gesedeerd. In friesland beiden eruit gehaald om hen samen even te laten rusten van een lange reis. . Na anderhalf uur was het zover, scheiding ging echt gebeuren. Moeder uit stal gehaald, op trailer geladen en meteen weggereden. Abano bleek even onrustig te zijn (te schreeuwen) maar verder goed. Tinka was de eerste dagen zoekende naar haar veulen, uiers op laten drogen vond ik het ergst. Ik vind dat zij niet de "oude" meer is geworden. Niet de tevredenheid/ geluk en zaligheid terug gevonden dat zij in bovenstaande foto's uitdrukt. Met rijden is zij wat lastiger geworden, dracht en bevalling heeft toch veel van haar geeist (lichamelijk)en voor mijn gevoel afstandelijker naar mij toe. Mijn eerste bezoek aan Abano reageerde hij net als Tinka vroeger (toen ik haar eerste keer bezocht in Friesland). Hij negeerde mij totaal, terwijl hij anders erg op mij gesteld was. Abano liep van mij weg, keek wel naar mij als ik even niet naar hem keek (hield mij wel in de gaten).
Twee druppels water zijn moeder.... Als dat zo blijft, wordt het een veelbelovende hengst met een supergoed karakter