Geplaatst Ik werk al heel wat jaren in de paarden,als groom,mee op wedstrijden,ook veel met jonge paarden,beoordelen bij vrijspringen/bewegen etc.
Nu kom ik het meer dan eens tegen,dat je een paard ziet springen,dat je zelf zoiets hebt van:"jàààà,fijn beestje,springt goed in de manieren,voorzichtig,...",maar dat de ruiter nadien zegt van:"het gevoel is écht niet goed!".
Omgekeerd ook wel,dat de ruiter helemaal wild is van een paard,omdat hij zo'n goed gevoel geeft,maar dat je zelf(en meestal ben ik dan niet alleen met dat gedacht) langs de kant zoiets hebt van:"nee,dat is het em toch echt niet!"
(Gaat hier dan vooral over springpaarden,daar ik vooral voor springruiters groom)
Zelf rijd ik vooral dressuur(bij gebrek aan talent om te springen
).Heb sinds kort een jonge merrie gekocht(dressuurgefokt).Nu beweeg dat paard best goed,enkel de galop had in mijn ogen beter gekunt(als ik haar los/aan de longe zie lopen).Echter,als ik erop zit geeft ze zo'n fijn gevoel in de galop,lijkt die veel krachtiger gesprongen dan wat ik zelf zie aan de longe.Ben zelf geen super ruiter,dus kan best zijn dat mijn 'gevoel' toch niet zo op en top is! Heb ook nog niemand aan de kant gehad om hierover te oordelen,rij vaak alleen.Wat ik dus wou weten:hebben jullie ook zulke voorbeelden,wat doe je ermee,ga je af op wat je ziet of wat je voelt bij de beoordeling van een paard?
Of moet volgens jullie zicht/gevoel hetzelfde zijn?
