Geplaatst Heb zelf een circa 6 jarige zwarte ruin,waar ik helemaal tevreden mee ben(het is een eigenwijze donder,maar hoort ook zo).
Hij is minimaat,maar kent alle basisdingen kwa verzorging,loopt af en toe voor een karretje,is nieuwsgierig met een hartje van goud,eerlijk,en zoals een shet is....op bepaalde momenten puur eigenwijs
Lees regelmatig over problemen met shetten die niet reageren zoals de eigenaar wenst.(naast natuurlijk de verhalen dat het per definitie perfecte kinderpony`s zijn).
Ik vind het niet perse een perfecte kinderpony(tref je een zeer koppig type,dan is het in mijn ogen echt geen kinder tuttel pony).
Mijn mini is dol op kinderen,en ondanks zn soms pittige karakter daar best voorzichtig mee.
Maar aan de andere kant,kan je als volwassene op je handen gaan lopen,maar als meneer iets perse niet wil heb je het nakijken.
Goede dosis humor heb je dus wel nodig als je een shetje bezit.
Zoals weleens gezegt word,zijn ze groot karakter in mini verpakking....
Hoe ervaren jullie als mini/shet eigenaren dat?
Want heb vaak het idee,dat je als eigenaar van slechts een shetje totaal niet serieus word genomen(goh,groot uitgevallen bouvier heb je ?).
Terwijl ze kwa karakter en mogelijkheden best veelzijdig zijn?
