Geplaatst ik heb sinds donderdag middag een belgje van 10maanden staan hier. Ik zal haar verhaal even vertellen dan weten jullie wat er aan de hand is geweest met het beestje.
Ze is 10 maanden geleden geboren begin mei ergens buiten in het land. Dag 1 en 2 is er naar het beestje om gekeken toen is ze op dag 6 of 7 naar een land in Duitsland gebracht samen met haar moeder en is daar op de wei gekomen bij een hengst. Nu is dat allemaal wel normaal gebeurt vaker en ach ze zal het wel goed hebben daar.
Is ook wel zo want ze hadden de zomer genoeg te eten maar is dus nooit naar het beestje om gekeken is niets gewend en vind mensen eng. Toen ze in December naar huis zijn gekomen is moeders met die hengst op een land achter het huis gegaan van die mensen en het veulen in de box met veel moeite want ze wilde niet bij de merrie vandaan natuurlijk maar ze moest toch afgespeend worden vonden ze omdat het ze de merrie leeg zoog. Nou ja dat klinkt allemaal logische maar dat is het eigenlijk niet...
Ze heeft dus vanaf december tot donderdag alleen in dat stalletje gestaan en is er niet uit geweest omdat ze dat niet durfde. Toen ik dat hoorde dat het beestje dus op stal staat en nooit buiten kwam heb ik die mensen aangesproken of dat klopte en of ik haar even mocht zien. Ze stond daar in een donkere stal helemaal in het hoekje weg gedoken en te trillen dus ik heb me geen moment in gehouden en gezegt dat ze er uit moet anders zou ze straks helemaal vergroeit gaan worden en meteen in geslapen zou moeten worden want ze is natuurlijk volop in de groei en daar hoort lekker rennen bij voor de ontwikkeling.
Dus ik heb gevraagt wat ze met haar van plan zijn en dat ik wel ruimte heb om haar op te voeden dus zo gezegt zo gedaan en ze is meteen lopend naar ons vervoerd wat nog geen 300meter was maar wel echt bijna 2uur over gedaan hebben ze durfde natuurlijk die stal niet uit. En met een hoop geduld is het toch gelukt ze stond daar ook op de stenen en de strond in de stal dus ze is helemaal vies en de klonten hangen er aan.
Nu ze bij ons lekker in de paddox staat met een ruim afdak leeft ze helemaal op. Ze is bang maar komt wel kijken als ik in de paddox sta blijft op 2m afstand staan, en sinds vanmorgen kon ik met de voerbak naar haar toe en zij naar mij en ik weer naar haar zo heeft ze vanmorgen uit mijn handen gegeten en zo dichtbij was ze nog niet geweest sinds ze hier kwam.
Nu zie ik haar heel veel liggen en ook helemaal plat en dan schirk ik me echt helemaal kapot! Zou het kunnen dat ze zo vreselijk moe is van alle indrukken en dat ze dus net als een jong veulen heel veel slaap? of zou ze echt iets onder de leden hebben?
Als ik kom staat ze wel direct op en gaat met haar hoofd naar me toe staan om te kijken wat ik nou weer kom doen. Als ik dan met een handje brokjes naar toe kom dan blijft ze wel even staan dan ons ritueel weer en dan eet ze heel voorzichtig uit mijn hand. Ik kan haar nog niet pakken wil niets overhaasten en kan dus de dierenarts ook niet echt laten komen natuurlijk.
Als ze echt ziek is dan zou ze toch ook niet meer zomaar weg rennen? Ik heb gister echt ook even gedacht waar ben ik aan begonnen maar dan zie je dat koppie en dan die grote ogen en dan denk ik ja ze komt er wel.
Als jullie nog meer ideeën hebben hoe ik haar vertrouwen nog meer kan winnen dan hoor ik dat uiteraard graag ze verdient een kans. Ik zal morgen even foto's maken ze is echt heel vies maar als je dat koppie ziet dan smelt je en begrijpen jullie waarschijnlijk meteen waarom ze mij zo heeft geraakt.
) 
. 
) 
, ben benieuwd hoe ze er bij de volgende foto's uitziet.
