Van Shay wist je het waarschijnlijk al 
Even een stuk van mezelf kopieëren uit mijn laatste topic over haar artrose :
Citaat:
De eerste periode hebben we rustig aan gedaan , elkaar leren kennen , en alles wat er nog meer bij hoort
In het voorjaar van 2004 heb ik Shay in "training" gezet om haar verder door te laten rijden. Dit omdat ik zelf niet verder kwam met haar , omdat ik zelf vrij onzeker was.
Na een maandje in training begon ze een vage kreupelheid te vertonen. Voor de zekerheid hebben we een afspraak gemaakt bij de kliniek hier in de buurt , waar indien nodig gelijk röntgenfoto's gemaakt konden worden. Omdat ze dachten aan HKO zijn er foto's gemaakt van de onderkant van haar voet. Hier was echter niets op te zien en het advies was dan ook om aangepast beslag te laten maken om te kijken hoe dat ging.
Zo gezegd , zo gedaan. Hoefsmid is langs gekomen , speciaal beslag eronder , waardoor ze makkelijker over de toom zou rollen en inderdaad , na een week begon ze beter te lopen. Ik blij , want als het opgelost is met speciaal beslag , prima , m'n paard kan er mee leven en ik dus ook
Tot het winter 2004 begon te worden ..... Shayla begon weer vaag kreupel te lopen. (met vaag kreupel bedoel ik dat ze een tussen huppeltje maakt in draf , echt kreupel is ze nooit geweest) Ditmaal in combinatie met een knikkende achterknie.
Mijn eigen dierenarts erbij gehaald , en die dacht dat het inderdaad wel eens aan de achterknie zou kunnen liggen. Dat ze op de een of andere manier haar achterbeen niet ver genoeg onder d'r lijf zou kunnen brengen , en dat wilde ze dan compenseren met dat rare huppeltje.
Zo werden wij doorgestuurd naar de kliniek in Bodegraven. Eigenlijk voor aangepast beslag voor haar achterbeen...
Ook daar werden er div. onderzoeken gedaan , standaard kreupelheidsonderzoek , buigproeven noem maar op , hier was niets te vinden. Totdat ze op de volte op het harde moest. Daar kwam het huppeltje weer ....
Foto's gemaakt van haar achterknie , maar omdat ze vonden dat ze haar ene voorbeen ook niet helemaal lekker mee nam , werden ook haar voorknieën op de foto gezet.
Het resultaat wat daar uitkwam had ik totaal niet verwacht ....
Ernstige artrose in beide voorknieën ..... op het moment dat ik het hoorde stortte m'n wereld bijna in .... Ik zag bij wijze van spreken mijn meisje al aan de slachthaak hangen...
Er zijn toen een aantal gewrichtsinjecties gegeven , maar alleen al hoe Shay daar op reageerde .... Het deed haar zo ontzettend veel pijn , dat ik besloten heb dat nooit meer bij haar te laten doen.
Verder was ze veroordeeld tot een leven op pijnstillers .... de kans dat we ooit nog normaal zouden kunnen rijden was zeer klein.
Volgens de artsen was het ontstaan door haar nogal stijve kootgewrichten , daardoor is ze vreemd gaan lopen , waardoor dus de slijtage in haar knieën is ontstaan. Dit is gelukkig een niet erfelijke vorm , dus we hadden nog altijd de mogelijkheid om een veulen bij haar te fokken.
We hebben oefeningen meegekregen om haar koten soepeler te maken en ik moet zeggen dat dat wel geholpen heeft
Wat ben ik in die periode depri geweest zeg .... ik durfde bijna niet meer op te stappen om een ritje te maken , laat staan om weer mee te doen in de les.
Toch stukje bij beetje weer begonnen .... het ging best goed , en toen ik eenmaal merkte dat Shay geen pijn had , durfde ik ook weer meer te doen.
Shayla is nog een behoorlijke periode goed blijven lopen totdat het weer winter werd.
Ze begon weer kreupel te worden en na een poosje sloegen ook de pijnstillers niet meer aan , ze werd op rust gezet zonder pijnstillers (mocht lekker los in de wei of op het koeienpad) en zodra het beter weer werd zou ik weer proberen om haar weer op te pakken.
In januari 2006 heb ik nog controle foto's laten maken , dit om 2 redenen.
Ik wou natuurlijk graag weten of de artrose gevorderd was en ik wou weten of ze in staat was om een veulen zonder pijn te voldragen.
De artrose was stabiel gebleven (niet verder gevorderd) en ik kreeg dus groen licht voor het fokken
In april is ze gedekt door Chakotay. Ze was in 1x drachtig Dus Shay haar opvolger zou als alles goed bleef gaan in 2007 geboren worden.
Die winter heeft ze de hele winter doorgelopen zonder ook maar 1 pas kreupel te zijn De DA zei dat dat kwam door de hormonen die vrij komen bij de dracht. Ook was aan Shay heel goed te merken dat ze zich helemaal geweldig voelde.
Ik heb haar 2 weken voor de uitgetelde datum stil gezet , omdat ik het toen zelf wel welletjes vond Als het aan Shay had gelegen , had ze doorgelopen tot de dag van de bevalling geloof ik , inclusief galopperen
In maart 2007 werd Bowen geboren , een lief hengst veulentje Shay d'r "vervanger" mocht het met haar niet meer gaan en dus mijn toekomstige rijpaardje.
Ik heb haar toen niet opnieuw laten dekken omdat ik eerst wou weten hoe ze zich hield met een veulen aan de voet.
Alles ging prima , Shay voelde zich goed en Bowen groeide als kool.
Na het afspenen van Bowen hebben we nog een paar maanden gereden , toen kwam de winter weer.
Als een soort test heb ik haar toen in pension gezet op de manege. Misschien dat als ik haar 'swinters elke dag beweging kon geven dat ze dan niet kreupel zou gaan lopen.... het was het proberen waard. Maar helaas hielp dat ook niet.
Na 3 weken kreupel blijven heb ik haar weer thuis gebracht en weer op rust gezet.
Eind februari heb ik weer een privelesje genomen , dit ging redelijk goed , dus de week erna zijn we weer rustig in de groepsles begonnen.
In de tussentijd is ze nogmaals gedekt door Chakotay , dit veulen is al verkocht En om het even zo te zeggen voor de toekomstige eigenaar "op bestelling" gefokt Shay was wederom weer in 1x drachtig.
Lessen zijn doorgegaan , maar toen ze 2 weken geleden weer stijf begon te lopen , schrok ik wel even ... ze zou toch niet van de zomer nu ook al last gaan krijgen ? O , wat heb ik me druk gemaakt de laatste 2 weken .... dus besloot ik om nog maar eens controle foto's te laten maken. eDigit opgebeld en ik zou terug gebeld worden over wanneer de afspraak zou kunnen.
Afgelopen dinsdag belde ze , ze konden vandaag langs komen tussen half 3 en half 4. Dit was wel wat eerder dan ik verwacht had , maar dat maakte me niets uit , als ik maar wat wist.
Vanmiddag was het dus al zover , ik was keurig op tijd bij Shay en barste van de zenuwen
Bang was ik vooral .... bang voor de uitslag .... bang dat het veel erger was geworden.
Dus m'n vriend heeft het even moeten ontzien Sorry Ron , maar ik hou best wel van je hoor
Shay was hartstikke braaf tijdens het maken van de foto's en stond netjes stil. De foto's waren zo gemaakt , even wachten op de ontwikkeling en toen was het moment daar .... de uitslag waar ik me zo druk om heb lopen maken zou bekend gemaakt worden....
Alleen de door mij verwachte uitslag kwam niet !
Shay d'r artrose is hartstikke stabiel gebleven , geen verandering en sommige plekken zien er nu zelfs rustiger uit dan 2 en een half jaar geleden Ook de tussen schijven zien er hartstikke goed uit , deze zijn zelfs gewoon zoals het hoort te zijn.
O mensen wat ben ik blij !
De manier waarop ik met haar bezig ben is dus goed , en als ik zo door blijf gaan .... nou dan kan ze nog jaren mee !
Het advies was dus ditmaal : Doorgaan waar je mee bezig bent , en de volgende foto's gaan we pas maken als ze merkbaar erger kreupel gaat worden. Maar volgens de DA zou dat dan eerder ergens anders vandaan komen dan van de artrose , omdat dat dus al zolang stabiel is ....
Beetje lang verhaal maar ik heb het dus al ingekort
Shay krijgt dagelijks beweging , al is het maar los lopen op het koeienpad , als ze de box maar uit is. Als ik dr , zeker 'swinters stil laat staan word ze echt heel stijf. Hoe meer ze loopt hoe soepeler ze word , dat heb ik dit jaar wel gemerkt tijdens 5 dagen Veluwe Trail , die ze op haar gemak uitgelopen heeft 
Ze krijgt van mij geen supplementen , dit omdat eigenlijk niets aan leek te slaan.
Ook heeft ze geen speciaal beslag , op dr blote voeten doet ze het net zo goed.
De enige keer dat ze op ijzers loopt is als we een mentocht van 40 km gaan doen , dan krijgt ze ijzers met rubber zooltjes , vanwege de schokdemping.
Dit jaar is ze weer drachtig , en wederom , laat ik het afkloppen , heeft ze nog geen pas kreupel gelopen ... In maart is ze uitgeteld en ze loopt met dr dikke buik nog volop mee in de les.
Nu besef ik ook wel dat ik 1 van de weinige gelukkige ben waarvan de artrose stabiel blijft en eigenlijk zelfs verbeterd.
Ik wens jou dan ook heel veel succes en sterkte met Macho ! 
Geplaatst 
Wat vervelend dat jou paardje spat heeft.
Arthrose is toch ook wel een vorm van slijtage, vooral bij de wat oudere paarden, net zoals mensen dit kunnen krijgen. 
