Mij is 2 jaar geleden bijna het licht uit de ogen geslagen door een 2-jarige hengst van Jazz uit een merrie van Gribaldi. Welke van de voorouders de 'schuldige' is van dit eikelige gedrag weet ik niet, maar ik hoef het niet te weten ook, want gelukkig ben ik sowieso al geen fan van KWPN-ers. Ik werkte toen op een fokkerij van Arabieren, je weet wel die vreselijk wilde beesten NOT. De betreffende KWNP-er (de enige op die stal) had een nieuw plekje gekregen, maar kon daar niet echt wennen, dus ik had gevraagd of ik hem weer terug in z'n oude box mocht zetten, want die was inmiddels weer leeg. Ik kom bij dat paard, geen wolkje aan de lucht, ik doe de staldeur open, doe 1 stap naar binnen en het beest draait zich om en bokt me zo de box uit. Hij had godzijdank achter geen hoefijzers onder, maar ondanks dat was z'n hoefafdruk goed te zien. Hij had me net op m'n onderste ribben geraakt. Twee maanden later kon je nog een knobbel voelen op de plek waar hij me geraakt had. Vanaf dat moment was ik helemaal klaar met hem, dus ik ben zoveel mogelijk bij hem uit de buurt gebleven. Het beest was nog dom ook, iedere keer als ik voor z'n box langsliep begon hij te steigeren, hoe vaak hij z'n kop niet gestoten heeft.
Niet makkelijk okee, zo heb ik er meer gezien, maar dit beest was ronduit gemeen.