Geplaatst: 04-09-05 09:31 gijs schreef:cavaletti schreef:Je moet er inderdaad mee om kunnen gaan, het leuke aan een zeoliet is dat je er echt niet jan en alleman erop kunt zetten, je moet eerlijk rijden, geduld hebben en houden van een echt karakterpaard.
Een zeoliet laat je elke keer weer terug gaan naar de basis, en zo blijf je dus helder.
als een zeoliet loopt dan loopt ie de sterren van de hemel, heeft ie een rotdag en werken ze niet mee dan zet ze maar gerust weer op stal want dan kun je er die dag niks mee.
Mijn zeoliet wil dolgraag voor me werken, het word haar alleen soms net iets te moeilijk en dan staakt ze gewoon, als ik dan continue haar met stemgebruik wijs op de goeie en slechte dingen dan lukt het wel weer, SLAAN hoef je echt niet te doen want je wilt niet meemaken wat er dan gaan gebeuren.
Aan de ene kant denk ik wel eens pffff nou iets makkelijker had ook wel gemogen maar aan de andere kan denk ik,,,, tjsa het blijft opletten geblazen, is nooit saai en je krijgt er veel humor voor terug.
inderdaad, beter had ik het niet kunnen verwoorden
zo is die van mij ook, precies
rust, geduld en nog eens geduld
maar dan krijg je ook wat
Bovenstaande dat is een probleem met veel ruiters + dat ruiters overmoedig zijn. ( Veel ruiters denken dat ze zelf veel in hun mars hebben, maar voor een Zeoliet moet je zelf wel kunnen rijden)
Wij verkochten vorig jaar deze Zeoliet naar West-Brabant.
Een Young-Rider haalde er alles uit . Was gewoon genieten.
Dan komt dit paard toch bij een dame terecht die zelf onzeker is en zichzelf overschat.
Het huidige verhaal 2 x niks.
Zulke gebruikers en stalbeheerders dienen een oorvijg te krijgen.
Ik geloof dat ie nu te koop is.
Het irritante is vooral dat je weet dat hij het wel kan, en hoe het wel zou moeten voelen, maar dat hij er dus gewoon geen zin in heeft. Kan me voorstellen dat je daar soms gek van wordt. Maar wat iemand vertelde over veel humor terug krijgen, dat is wel waar....toch? 
