Geplaatst: 17-10-04 11:29 Bucephalus schreef:Fokken met het evenwichtspaard in gedachten is een goede zaak. Daarbij denk ik aan wat Gramatzki heeft beschreven. Een paard moet Rittigkeit, Durchlässigkeit en souplesse hebben in alle gangen. Hoeveel fokkers bezitten zo'n paard? Ik heb het afgelopen jaar heel wat fokdieren gezien, en de uitzonderingen voldeden aan het boven beschreven beeld. Daarmee trek ik de conclusie, dat 'we' (zoals ik ook spreek van 'we' als 'we' met voetbal winnen) het toch wel over een andere boeg moeten gooien.
Het evenwichtstype is op zich is niet alleen bepalend. Alles bepalend voor elk paard is het karakter. Zonder een werkzaam karakter, met of zonder evenwichtstype, is er ueberhaupt geen sprake van een sportpaard.
Dat de enkele topruiters nog kunnen omgaan met absoluut niet werkbare karakters mag nooit een maatstaf worden voor de fokkers om dan maar zulke paarden te fokken. Ook de topruiters zitten echt niet op zulke paarden te wachten.
Ook bij het karakter gaat het KWPN weer uit van aannames die haaks op elkaar en op de werkelijkheid staan.
Zo beweert Rosie in IDS nr. 21/14 oct/2004 dat hij aan de totale fysiek kan zien dat het paard een vluchtdier is. Citaat: 'kijk maar naar zijn lange, lichte benen, naar zijn natuurlijk vermogen om in korte tijd grote afstanden af te leggen. Maar ook het innerlijk verraadt zijn oorspronkeölijk functioneren. PAARDEN ZIJN VERHOUDINGSGEWIJS NERVEUZE DIEREN DIE ALERET ZIJN OP VERANDERINGEN IN HUN OMGEVING; LEES: gevaar. Hoe anders kwam het verre familielid, de ezel, uit de evolutie te voorschijn! Dit territorium gebonden aansvaldier is de rust zelve. Maar hij staat dan ook ver af van ons atletisch ideaal'.
Met deze consclusies probeert Rosie ons te verklaren waarom we zulke neurotische paarden hebben.
Rosie concludeert op basis van zijn waarneming dat het paard een uitgesproken vluchtdier is. Is dat echter wel juist? Verder beweert hij dat de territorium gebonden ezel een aanvalsdier is en daarbij de rust zelve. Het is Rosie kennelijk ontgaan waar het spreekwoord : 'zo koppig als een ezel' aan ontleend is. Als de ezel een gevaar ruikt, hoort of ziet, is hij met geen stok vooruit te krijgen. Is de ezel dan een vluchtdier? Niet in de betekenis zoals bijvoorbeeld herten. Aanvalsdieren zijn prima vooruit te krijgen. De ezel is niet typisch een vlucht of aanvalsdier. Het territorium van de ezel had een bergachtige structuur. In die omgeving bereik je met heel hard rennen niet zo heel veel. De bouw en de zintuigen in zo'n omgeving zijn veel meer toegespist om behoedzaam door het terein te kunnen gaan en tijdig het gevaar te signaleren. De grote oren van de ezel zijn daar o.a. voor bedoeld. Is het gevaar gesignaleerd, dan krijg je de ezel met geen stok meer voorwaarts.
Ook het paard (caballus) is een teritoriumgebonden dier. Bij het caballus onderscheiden wij in twee soorten. Het Equus Caballus Robustus en het Equus Caballus Orientalis. De Robustus soort hield zich op het noordelijk halfrond en het Orientaalse type in de Orient gelegen streken. Met inachtneming van de evolutie krijg je dus een heel ander soort paard. Kijk eens hoe sterk het Prezwalskipaard (Robustus) in type en karakter verschilt met die van het Orientaalse paard (Arabische Paarden).
Rosie vergelijkt het huige KWPN dressuurpaard en de EV met lange benen met die van de uit de evolutie voortgekomen soorten. Noch het Robustus type noch het Orientaalse type hebben lange KWPNbenen!!!
Beide zijn geen nerveuze vluchtdieren in de zin zoals Rosie het vluchtdier paard omschrijft maar zijn vanwege hun natuurlijke vijanden wel alert.
Het Prezwalski had te doen met de wolven en het Orientaalse type had te maken met kachtige roofdieren (leeuwen, cheetahs etc.).
Kijken we nog even naar een ander paardachtige soort met dezelfde natuurlijke vijanden als het Orientaalse type dan hebben we het over de zebra.
De zebra is een uitgesproken vluchtdier en moet het enkel en alleen van zijn snelheid hebben om aan de katchtige roofdieren te ontkomen. Dat vergt ten eerste een aangepaste bouw en een aangepast karakter. De zebra is derhalve in staat om snelheden van ver over de zestig km/per uur te halen. Toch heeft de zebra niet de uitgesproken lange KWPN dressuurbenen van Rosie. Maar is met zijn vluchtbouw wel in staat om zich te meten aan de snelheid van leeuwen en tijgers. Het paard komt niet verder dan dan 40 tot vijftig km/per uur en moest daarnaast dus over andere verdedigingstechnieken beschikken om zich tegen de katachtigen te weren. Het paard moest dus zo moedig zijn om zelfs een leeuw te durven aan vallen. Dat hadden de farao's en andere oosterse volken al heel lang bestudeerd en spanden derhalve het orientaalse paard voor hun strijdwagens om op leeuwenjacht te gaan. Dat zou met een uitgesproken vluchtdier nooit gelukt zijn. Voor de cheetah zijn het paard en de zebra weer te groot en die beperkt zich meer tot de nog snellere soorten zoals gazelles etc. Uitgesproken vluchtdieren met een aangepaste vluchtbouw en karakter.
Uitgesproken vluchtdieren zoals de zebra en de gazelle zijn, vanwege hun enkel door het genetisch ingegeven vluchtkarakter, voor ons niet te temmen.
Het orientaalse paard daarentegen is geen uitgesproken vluchtdier. Als dit het geval zou zijn geweest, dan zouden wij nooit in staat zijn geweest om dit dier te temmen. De genetische verankerde karaktereigenschappen van een soort kunnen wij immers niet veranderen.
Vervolgens somt Rosie de eigenschappen op die de FEI van een paard verlangt. Die eigenschappen staan haaks op de karaktereigenschappen die Rosie aan het paard toedicht.
De FEI eigenschappen:
* onverstoorbaar
* volgzaam
* sensibel
* niet kijkerig
* moedig
* volhardend
* looplustig
Geen van deze eigenschappen komen bij uitgesproken vluchtdieren voor. Waar wil je in hemelsnaam moed bij een uitgesproken vluchtdier vandaan halen.
En waar haalt het uitgesproken vluchtpaard van Rosie de verdedigingstechnieken zoals de levade, de capriool, de courbette, de piaffe etc. ooit vandaan?
Wat wij echter wel hebben gecreerd met een selectie die enkel en alleen op de vlucht is gebaseerd, is een paard, dat net als de zebra, over de zestig km/per uur kan halen. En dat is het Engels Volbloed. Weliswaar houdt het EV het bij lange na niet zo lang vol als de zebra en is de levensduur ook aanmerkelijk korter. Maar wat ze beide specifiek, op het zintuig van de vlucht geselecteerd, gemeen hebben, is een uitgeproken neurveus karakter. En met name dit karakter speelt ons parten bij de africhting van een sportpaard.
Voor een sportpaard verlangen wij het karakter zoals door de FEI omschreven en vastgelegd. Die karaktereigenschappen kunnen wij enkel en alleen bij een soort vandaan halen die daarmee genetisch uit de evolutie is voortgekomen.
Voor veel paardengebruikers en fokkers, die jarenlang door het KWPN zijn voorgehouden dat het Arabisch bloed alleen maar negatieve eigenschappen voor het sportpaad met zich mee zou brengen, is dit een een wat wrange ervaring en daar heb ik begrip voor.
Natuurlijk wil ik ook geen sportpaard dat lijkt op een namaakarabier. En helemaal niet eentje die lijkt op de compleet verpeste moderne showarabier van de huidige modefokkers.
De eigenschappen die ik van het klassieke Arabische paard (die er innerlijk en uiterlijk uitziet, beweegt en springt, intelligent en onnoemelijk moedig en 'ruhig' is als een Paris ShA of Bazar ShA) in het sportpaard verlang zijn zijn evenwichtige verhoudingen, ras, uitstraling, hardheid, uithoudingsvermogen, gezondheid, soberheid, levensduur, vruchtbaarheid, intelligentie en bovenal zijn op 'menschbezogen' onnoemelijk fijne, moedig en zo 'ruhig' karakter. En pas vol 'feuer' maar uiterst beheerst reageert als het verlangd wordt. Eigenschappen waar de bedoeien eeuwenlang voor geijverd hebben om de door de evolutie gegenereerde eigenschappen genetisch te bewaren.
Ik zou Rosie en de moderne onderzoekers willen aanbevelen om zich eens te verdiepen in de werkelijke historie van het paard. Dat zou de KWPN fokkerij en de gebruikers ten goede komen.
Moet dus wachten tot morgen of zelfs overmorgen om te weten waarover jullie praten. 
