Geplaatst: 23-03-05 11:43 paars schreef:Bella schreef:Je kunt het ook bekijken: Een merrie uit haar ritme halen, een merrie niet meer rijden, wekt ook enige frustratie omdat je ze uit hun gewende ritme haalt. .....En waar ik ook een beetje over val is: Er wordt weer gesproken over paarden in de natuur, maar hoeveel paarden leven werkelijk nog in de natuur? Instincten veranderen, we houden paarden in boxen, hoe je het ook wend of keert, paarden reageren daar op. En wat eerlijk is tegenover veulens, tjah, daar heeft ieder zijn eigen denkwijze over. Mensen krijgen ook geen zoogverlof van een half jaar, dumpen hun kinderen ook in creches, ook allemaal stress, maar dat moet maar kunnen. De meest essentiele biest voor een veulen is de eerste twee dagen, daarna is het hooguit voeding. En dat kwartiertje tot nagenoegelijk uurtje per dag dat ze zonder die biest moeten leven heeft nog geen dood tot gevolg!
Sorry hoor, maar ik ben het toch echt volledig met Cassidy eens. Een merrie uit haar ritme halen??? Ze is 11 maanden drachtig geweest en heeft nu een veulen aan de voet. Waar héb je het over!! Al dat egoïstische gedoe van de baasjes dat ze weer in het wedstrijdritme moeten komen. Er moet helemaal niks, behalve dat je merrie met je veulen lekker een aantal maanden samen moeten zijn. Gun ze die tijd samen. Of je nu wel of niet bewust een veulentje hebt; het is er nu en laat de wereld eens niet om jou behoeftes draaien alstublieft. Overleven zullen de veulens het wel hoor, natuurlijk. Net zoals zoveel kinderen het overleven bij slecht zorgende ouders. Maar het gaat hier niet alleen om je eigen behoeftes en het feit "dat het veulen het wel zal overleven" mag ik hopen. Dan kan je beter een hobby zoeken zonder dieren.
Heb helemaal niks gezegd over wedstrijden of iets wat er ook maar in de buurt komt. Maargoed.....ieder zijn eigen kijk, maar als ik zie dat mijn merrie absoluut geen problemen heeft met het boswandelingetje wat er gemaakt wordt en lekker oortjes naar voren dr van geniet...(en de ruin die ik rijd veel paniekeriger is als hij weet dat zijn kuddegenootjes in het land staan, moet ik die dan ook maar laten genieten van zijn weideleven?)..wie ben ik dan in hemelsnaam om haar dat af te nemen en haar maanden lang het zelf uit te laten zoeken (en omdat iemand zegt dat het MOET...tjah ik kan nog geen goed argument bedenken waarom het zou moeten, maar zou zeggen; proberen tot overtuigen mag altijd). Af en toe borsteltje en thats it.
En het spijt me, maar zo fel als jij tegen mij kan zijn kan ik ook tegen jou zijn. Wat jij als egoistisch aan mij ziet, kan ik op gelijker wijze jou mening op relateren. Maargoed, ik laat mensen ook in hun waarde, tenminste doe poging tot en laat ze hun eigen mening hebben...maar dat lukt hier geloof ik nog niet helemaal...
Cassidy schreef:Maar aangezien men hier de vergelijking wil trekken met de mens: laat ik je wel vertellen dat kinderen van ouders waarbij een ouder thuis is, een veiligere thuishaven hebben, dan de kinderen van werkende ouders die na schooltijd thuiskomen met de sleutel om de nek omdat moeder of de vader zonodig aan zijn of haar eigen carriere aan het denken is, of men zonnodig de auto voor de deur wil hebben, twee keer per jaar op vakantie wil, en men verder ook geen stapje terug wil doen voor de kids....
Van het ene uiterste naar het andere uiterste. Kijk ik snap opzich wel waar jullie ideeen vandaan komen, maar ik houd ook in gedachten dat werelden veranderen. En nee niet alleen voor de mens, maar voor elke diersoort en dat zullen ze ook altijd blijven doen en dat dat voor een groot gedeelte door toedoen van de mens is, tjah, dat kan ik niet ontkennen, maar het heeft ook geen nut om daar als enkeling van af te stappen! Dat is net als geen paardenvlees eten, betekend echt niet dat er minder paarden voor de slacht gaan!
En dat wij voor de merrie bepalen, dat ze gedekt worden (en dat laat de merrie toe, misschien met poespas, maar het lukt, zal de mens zeggen), ongeveer de datum wordt door de mens bepaald, de stallingslocatie wordt door de mens bepaald, het voer wordt door de mens bepaald. Een paard denkt zelf nauwelijks meer, dat doen wij allemaal voor ze, hoe cru het ook klinkt....maar als er dan ineens een veulen komt....nee dat mag je lekker zelf uitzoeken....doegg!!
Cassidy schreef:Mijn ideale voorstelling is een groep merries en een hengst op het land. En die hengst daar het hele jaar tussen laten staan. Zou ik evengoed rijden? Ja dat wel. Maar dan op de hengst, en niet op de merries
Mmh oke, jij bent dus echt fok gericht, hebt de opties....ideaal, maar dan behoor jij tot een klein percentage personen die die mogelijkheid in bezit heeft. En daarnaast moet ik eigenlijk wel lachen om een stukje. Je geeft dus aan, je hengst, die rijd je het hele jaar door!? Ook ergens niet fair, om in jou denkvisie te spreken, als dat het geval is. Dekken is namelijk voor een hengst vrij intensief, dus rond die perioden zou jij ook eigenlijk je hengst niet moeten rijden.....en dan vraag ik me af: Gebeurt dat ook?
Cassidy schreef:Stel je voor dat je gewend bent aan vaak uitgaan, veel reizen enz. en er komt een kind. Gepland of niet gepland, er komt een kind. Neem je, als je eenmaal bevallen bent, je gewone leven weer op? Neem je dat kind dan mee als je uitgaat? Neem je dat kind in zijn kinderwagen mee de rokerige kroeg in? Ga je lekker op vakantie met je rugzak en in een tentje, met het kind erbij? Nee toch? Je past je aan aan het kind. Je zet jezelf even opzij, voor het kind. Jou tijd komt wel weer. En dat is met een merrie met veulen (gepland of niet gepland) net zo. En dat is wat ik er eigenlijk mee wilde zeggen.
Heel eerlijk geantwoord: Om mij heen zie ik geregeld mensen die hun kinderen bij de oppas dumpen, bij ouders, in een of andere creche en qua reizen...er zijn zat kids die voor hun 5e al de halve wereld "gezien" hebben...of ze belanden in een internaat...ergens misschien spijtig, maar wederom afhankelijk van de ouders en het kind. De een heeft er later voordelen van, de ander komt tekort!
Begrijp de denkwijzes van men hier wel, maar blijf toch echt kijken naar mijn eigen situatie, mijn eigen merrie en haar manier van doen en daar pas ik me op aan en niet gestelde 'regeltjes'....en geloof best dat er merries die behoefte hebben lange tijd bij het veulen te zijn, maar moet ook eerlijk zijn tegenover mn merrie en zien dat zij enorm veel waarde hecht aan onze gang van zaken...maar elke merrie is een individueel!!
Veel stappen en als ze kan en wil een beetje draven.
) 
(veulentje moet nou aan een touw als hij de wei in moet, anders gaat ie er meteen van door) 
