amondi schreef:Ach het blijft een bloedpaardje. Saskia kan er alleen mee het bos in(3,5jarige ruin) en een andere keer ligt ze er opeens zomaar naast omdat er een tuinstoel in de bak staat.
Het is soms net nog een veulen. In de sneeuw van vorige week( 50 cm) was hij lekker met Saskia in de paddock aan het spelen en opeens springt hij zomaar uit het niets over het hek. Dat leek natuurlijk een huppeltje voor hem( door dat pak sneeuw) maar helaas is het echt een meter hoog. Gevolg een totaal vernietigd hek, Saskia met een natte broek en Ulysses die heel sip aan de andere kant stond te kijken. Maar geen schijntje schrik, alleen verbazing.
Met rijden is dus alleen die aanleuning( of eigelijk het loslaten) een probleempje. De achterhand neemt hij echt al mee in het werk( als je erom vraagt) en als die dat niet doet, dan zit hij zo lekker dat je het bijna zou vergeten te vragen.
Dus vanaf vorige week is de dressuurzweep uit het stof gehaald en een (dunnig)enkel gebroken trensje. Kijken of hij de boodschap dan snapt.
Lang leve onze "trakehner"
Ik rijd de mijne nog steeds met een dubbel gebroken bitje
heb je een foto van je gribaldi x michelangelo?