dit was zo'n 2 weken geleden..
en dit vandaag

Dat zwarte/bloederige ziet er vies uit, probeer ik wel elke keer weg te halen, maar kan/mag niet meer in de buurt komen van haar uier...
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
dit was zo'n 2 weken geleden..
en dit vandaag



Maar wat erin zit, moet er ook een keertje uit komen hé.. Nog maar even afwachten dus.. Wel gaat zij vaker liggen, en merk je aan haar dat ze het zwaarder krijgt. Staat veel te rusten en van ene op andere been te wiegen.. Eet niet meer zoveel kuil en is echt moe.





Maar ik vind haar prachtig, en ben helemaal verliefd! Ik heb even moeten helpen, want de schoudertjes wilden er niet helemaal goed doorheen. Ook ademde het veulentje niet, maar na stimuleren via de neus kwam dat redelijk snel op gang. Veulen was uitgeput van de bevalling, en had moeite met opstaan. Omdat ze toch wel binnen een uur biest binnen moeten hebben, heb ik even een handje geholpen met staan, en haar na de melkbar geleid. Die was snel gevonden.. En nu is het prima, kan zelfstandig opstaan en drinkt de hele dag door!
Wij zijn helemaal blij! Montana is een supermoeder! Liet mij gewoon helpen en vertrouwde mij, dat is super om mee te maken dat een paard met zo'n verleden toch weer leert vertrouwen! Monty is erg beschermend naar het veulen toe m.b.t de buurvrouw( ook een merrie) maar mij laat ze rustig bij haar veulen. Geweldig!
Jazzy en Montana
Nog nat van de geboorte...