sarabande schreef:Waarschijnlijk omdat en Ferro en Krack na hun internationale optredens resp WK en OS een stuk duurder zijn geworden. Men kiest dan voor een zoon.
Of dat wijsheid op de lange duur is weet ik niet.
Wil je snel een sportpaard fokken dan zal daar ook veel kans op blijven bestaan, wil je je merriestam verstevigen dan is de kans minder met een zoon als je in de geschiedenis kijkt.
Bijna alle grote verervers waren merriemakers, Amor heeft slechts een enkele goede zoon na gelaten, Ramiro zijn vader noch zijn zonen konden in zijn schaduw staan, Doruto heeft geen zonen etc.
Deze hengsten hebben hun stempel op de fokkerij gedrukt via hun dochters.
De cijfers geven aan dat dressuurhengsten op jonge leeftijd veel dekken. De springhengsten daarintegen dekken op de leeftijd dat ze veel presteren. De reden daarvoor zou misschien kunnen zijn: Dressuurpaardenfokkers zijn veel ( niet iedereen!!!!!) mensen die op korte termijn denken, populair 1 x populair 2 x populair 3 een goed verkoopbaar veulen geeft. Puur op papier zou het een spectaculair bewegend veulen moeten zijn wat makkelijk te verkopen is, en met veel voorbeen gezwaai een Pavocup zou moeten kunnen winnen. Daarnaast spelen de kosten nog eens mee. Jonge hengsten zijn goedkoper. Maar dat noemde jij al zelf.
Zou dit een reden kunnen zijn?
Het jammere in dit verhaal is, is dat deze hengsten zich nog niet bewezen hebben op het hoge nivo. En dan kom je ook aan een stukje karakter in de fokkerij. Karakter is toch nog steeds het belangrijkste om op hoog nivo te presteren. Daarom raad ik beginnende fokkers ( en dus mijzelf
) aan om bij een hengst te dekken die zichzelf bewezen heeft.
Die Pavocup winnen zegt toch niet zo heel veel. Maar ook dat is iets waar je doorheen moet gaan kijken. Maar dit is alleen mijn mening. Iedereen kan daar natuurlijk anders over denken.
Waarom Sarabande, kies jij bijv. een hengst die op het allerhoogste nivo heeft gepresteerd en bewezen heeft over het juiste karakter te beschikken?