We hebben vannacht al contact gehad en ik hoop dat je nu even slapen kan. Ik kan er nog niet over uit en het raakt me ontzettend. Jouw Zilver, jouw grote trots, die lieve stoere merrie die overal voor in was. Nee.. dit had niet zo moeten gaan. Wat ik al zei, je moet nu door. Voor Minthe en haar kind, voor die arme kleine Roza, voor jezelf en je gezin. Laat het maar over je heen komen en deze nachtmerrie stukje bij beetje verwerken. Het is te veel voor nu allemaal. Elonia wijst Zilver de weg wel op de eeuwig groene weides. Ontzettend veel sterkte nogmaals.