krackertje schreef:Mijn geboortejaar ligt al wat verder terug, ik heb in mijn jonge jaren ook al gereden en bij de vraagstelling van TS komt er direct bij mij het beeld van vroeger terug.
Waar werd vroeger een paard voor gebruikt ( nee dan heb ik het al niet meer over de periode dat een paard voor de kar liep ), op de clubs telde voornamelijk het springen en verder wat rondrijden, dressuur werd weinig of geen aandacht aan besteed.
Conclusie: wat was er eerder, de behoefte aan een springpaard of een dressuurpaard en vandaar uit redeneer ik maar even door nl. dat er van vroeger uit naar aanleg en gebruik gekeken werd gericht op de springsport.
Lijkt me logisch dat er dan niet erg veel dressuurgefokte paarden lopen die op niveau springen.
Wat zijn trouwens echt dressuurgefokte paarden, tot hoever kijk je dan terug etc.
Als ik op foto's naar de paarden van vroeger kijk zie ik een dier wat niet in 1 richting te duwen is. Heel zwart-wit gezien denk ik dat ze in de eerste plaats voor de landbouw, tweede plaats voor de wagen bv naar de kerk en pas op de derde plaats onder het zadel met weinig of geen instructie.
Ik was in die tijd nog niet eens in de maak, maar ik kan mij indenken dat diegene die naar een rijvereniging gingen meer sprongen, omdat het doel was om over een hindernis te komen en niet zozeer de techniek zoals tegenwoordig. Door minder frequente begeleiding in de dressuur dan tegenwoordig was het hogere doel in mijn ogen moeilijker haalbaar en dus minder geliefd.
Ik stel mij de vraag wel eens anders om: Wat is dressuur en wat moet een paard daarvoor kunnen/doen. Dan komt er bij mij een beeld voor; waar het paard in staat is zijn bekken te kantelen om het achterbeen verder onder de massa te brengen met tot gevolg dat het lijkt alsof het paard voor omhoog komt en zo genaamd bergop gaat lopen. Het bergop lopen word dus door de ruiter veroorzaakt.
In mijn ogen is de dressuurpaardenfokkerij juist bezig met het tegenovergestelde; het ideaalplaatje maken, zodat het lijkt dat een ruiter dressuur aan het rijden is.


, sprong met Bert Romp niet onverdienstelijk. Een nakomeling van hem x Le Mexico daarentegen liep Lichte Tour.
. Sterk bewegende, ondertredende achterhand was voor mij de hoofdreden om haar destijds te kopen... Die voorbenen komen nu al vanzelf