Gisteravond laat was hij nog niet helemaal lekker, heel stilletjes en af en toe nog zo eng zijn rug bol trekken en naar achter hangen, gelukkig niet meer dan dat en liggen deed hij ook niet meer. Vlak voor twaalven is hij een heel eind opgeknapt en was hij weer goed alert en vrolijk maar hij bleef in die vreemde houding staan, waarschijnlijk gewoon kramp van de enorme spierspanningen, zijn ademhaling en hartslag was gewoon rustig.
Toen ik om 3 uur vannacht nog ging kijken werd ik gelukkig weer begroet door mijn gebruikelijke ADHD-ventje die het vooral érg interessant vond om 's nachts iemand te zien. Hij eiste zo'n beetje dat hij overal gekriebeld werd, om vervolgens 'subtiele' hints te gaan geven door steeds zijn neus in zijn voerbak te steken en dan op zijn allerschattigst te kijken 
De DA had gezegd dat hij als hij heel duidelijk opgeknapt was weer ruwvoer mocht, dus heb ik hem maar een flinke arm hooi gegeven waar hij direct op aanviel.
Hij lijkt dus weer in orde gelukkig, en ik hoop dat dat zo blijft. Ik werd er wel voor gewaarschuwd dat dit soort koliek de neiging heeft om terug te komen als ze het eenmaal een keer gehad hebben, omdat het bij dit soort paarden vaak om een aangeboren iets gaat, namelijk een te lang maag-nierbandje. Maar laat ik hopen dat het nooit meer gebeurt.