Ik ken je gevoel, ik ben eigenlijk altijd veel te voorzichtig. Annelies kan het heus wel en Bas ook wel, maar ik zie ook altijd rampscenario's voor me met een losgeslagen pony en ponykind op de grond etc..
Toch laat ik het steeds meer los, en laat ik ze meer zelf aanprutsen.
Voorheen controleerde ik alles, en stond ik er continu bij. Nu laat ik steeds meer aan Annelies over, ze mag steeds meer zelf doen.
Maar daar is wel bijna een jaar over heen gegaan hoor. In februari kwam ze alleen als ik er was, zadelde ik op, mocht ze buiten meelopen terwijl ik Bas vast had, hield ik Bas aan een touw vast als ze reed etc.
Nu gaat ze zelf heen ( met haar moeder ), haalt de pony's zelf uit box of paddock, zadelt op, en rijdt los een buitenrit, terwijl ze haar moeder met Tom laat zeulen en haar moeder vertelt wat ze moet doen 
Dat is gewoon wederzijds vertrouwen dat je moet kweken, als een pony schrikt en gaat, dan maakt het niet uit welke leeftijd je hebt, als hij zn borst erop zet en in echte paniek raakt dan heb je je handen ook als eigenaar er aan vol. Je zal als eigenaar het dan net iets eerder zien aankomen, maar toch, ongelukken kunnen bij iedereen gebeuren.
Jij moet aan de verzorgster wennen, de verzorgster aan jou, de verzorgster aan de pony en de pony aan de verzorgster. Dat is niet even in een week, dat is aftasten wat wel en niet kan, hoe de pony reageert etc.
Leeftijd heeft er niet zoveel mee uit te staan, ik laat Annelies van 10 wel met Bas en Tom wandelen en buitenritten maken, maar er zijn ook wel mensen van 14 die ik het never nooit zou laten doen. Is maar net wie je voor je hebt 
Maar je hebt haar laten wandelen en dat ging goed zie ik, zo moet je toch een beetje vertrouwen opbouwen.
Zorg anders zowiezo dat de verzorgster een mobiel heeft met jouw nummer, zodat ze je direct kan bellen mocht er onverhoopt wel eens iets gebeuren.
En laat haar jou op de hoogte houden, na die tijd hoe het gegaan is, d.m.v een sms of een berichtje in een schrift.
Ik weet altijd precies hoelaat Lies bij mn pony's is omdat ik dat gesmst krijg, en bijna altijd krijg ik daarna een sms hoe het ging, dat stelt wel gerust als ik er zelf niet bij ben. Ook schrijven ze nog op in een schrift wat ze hebben gedaan en hoe dat ging, zodat ik alles nog na kan lezen als ik 's avonds op stal kom.