horseyfries schreef:Werkt het echt??
Je zegt zelf:
"Zodra ik de volte instuur voor mijn buitenbeen komt ze terug"
Wat als je rechtdoor moet in je proef?
"Een enkele keer als ze hengstig moet worden, dan is altijd wat ongehoorzamer en dringt ze haar eigen wil iets meer op."
Ze luistert dus niet altijd, ook niet als je de volte op gaat, als ze hengstig moet worden?
"Het stilzetten werkte bij ons in het begin, maar haalde daarna de regelmaat en het voorwaartse er uit...het paard vond het wel makkelijk."
Dan pas je het niet op de juiste manier toe. Als ik halt heb gehouden en ik geef daarna één beenhulp, dan moet mijn paard ook gelijk weer naar voren zijn. Daardoor haal je nooit de regelmaat en voorwaartse drang eruit.
Er zijn soms meer wegen die naar Rome leiden maar er is altijd één weg de kortste, snelste en gemakkelijkste route. De andere routes zijn omwegen en soms moet je uiteindelijk dan toch nog weer op de snelweg naar Rome om ook het laatste stukje te halen!
Wat als je rechtdoor moet in je proef?
In de proef doet ze het niet. Als het voorkomt is het alleen de eerste vijf à tien minuten bij het losrijden. Daarna staat ze aan de hulpen, in de proef hebben we nog nooit een probleem gehad. Bij het mennen niet, en sinds kort start ik haar ook onder het zadel...ook geen problemen in de proef, dan is ze bij de les.
"Een enkele keer als ze hengstig moet worden, dan is altijd wat ongehoorzamer en dringt ze haar eigen wil iets meer op."
Ze luistert dus niet altijd, ook niet als je de volte op gaat, als ze hengstig moet worden?
Op dit moment is het zo dat het paard nauwelijks meer drammerig is. Alleen op de momenten dat ze hengstig moet worden wil het nog wel eens de kop op steken (of in de winter als ze meer op stal staat...een heel enkele keer). Bovendien is ze dan wat vasthoudender in wat zij wil en moet je er meer aan werken om haar aan de hulpen te krijgen. Dit is iedere drie weken twee dagen...maar ook daar wordt ze volwassener in, ze weet inmiddels dat ze aan het kortste eind trekt.
En ook dan komt ze onmiddellijk terug als ik de volte opstuur voor het buitenbeen en met het binnenbeen naar de buitenteugel toe rijdt. Ik zal het echter tijdens het losrijden in die hengstigheidsdagen misschien twee of drie keer moeten doen, terwijl het normaal met 1 keer gedaan was.
"Het stilzetten werkte bij ons in het begin, maar haalde daarna de regelmaat en het voorwaartse er uit...het paard vond het wel makkelijk."
Hier verwijs ik naar hoe het ging als ze in de galop begon te drammen. Het paard is een keer over de kop gegaan met de kar en heeft toen haar kniebanden verrekt aan de linkerknie. Ze sprong dan van achteren rechts aan, (na de revalidatie uiteraard) terwijl de linkergalop eerst haar makkelijke galop was, werd dit nu moeilijk. Ze bleef haar knie ontzien, ondanks dat er niks meer mee aan de hand was. Hier moesten we doorheen. Als ik haar dan in de goede galop had, dan ging ze "vluchten", dus heel hard. Ik zette haar dan stil en begon opnieuw. Het effect was dat ze vervolgens een paar passen heel hard ging en dan zelf aan de noodrem trok en stil ging staan. Dat was wel makkelijk immers voor haar...dan hoefde ze niet door te galopperen. Ik heb dit opgelost door wel in galop te blijven en dan op de grote volte voor het binnenbeen naar de buitenteugel toe, tempo terug rijden. Niet op de kleine volte, ivm het opbouwen voor haar knie. Inmiddels is dit probleem helemaal weer verholpen. Het paard is de herinnering aan de pijn in de knie kwijt en we galopperen ook kleine voltes e.d. in een rustig arbeidstempo.
Er zijn soms meer wegen die naar Rome leiden maar er is altijd één weg de kortste, snelste en gemakkelijkste route. De andere routes zijn omwegen en soms moet je uiteindelijk dan toch nog weer op de snelweg naar Rome om ook het laatste stukje te halen
Ieder paard is anders. Niet iedere weg is voor elk paard het meest effectief. Ik merkte dat deze manier voor mijn paard effectiever was. In no time had ik bereikt wat ik wilde op deze manier: tempobeheersing, iedere pas is van mij, ritme en regelmaat en tact...
Ik vraag me af waarom jij er zo op gebrand bent om te "bewijzen" dat ik het kennelijk verkeerd doe. Jij hebt nog nooit gezien hoe ik rijd, hoe ik het toepas en je gaat er bij voorbaat al van uit dat het niet deugt. Tenminste dat gevoel geef je me, want je schoffelt alles wat ik zeg onderuit. Ik zeg nergens dat jouw manier niet goed is. Integendeel, dat kan prima werken. Ik pas dat ook wel eens toe en dan werkt het goed. Ik draag een alternatief aan dat voor mijn paard heel goed heeft gewerkt (beter dan de andere manier) en waar ik een enkele keer nog op terug moet vallen.
Daarom heb ik hier nog eens toegelicht hoe en wat precies, zodat je je er een beeld bij kunt vormen. Als je nu nog steeds denkt dat het pappen en nathouden is wat ik doe vind ik dat jammer. Ik ben namelijk altijd heel bewust bezig met rijden, ik ben serieus, mijn man en ik stemmen onze werkwijzes zo goed mogelijk op elkaar af, ons hele leven staat in het teken van de paardensport. Het is dus niet zo dat ik maar wat aan het rommelen ben en dat dit de eerste keer is dat ik een paard heb.
Ik heb veel paarden gereden en ook zadelmak gemaakt (heb 15 jaar op een fokkerij/handelsstal gewerkt). Ben als meisje van 11 daar al onder begeleiding met groene welshpony's beziggeweest en op mijn 14e de overstap gemaakt naar de paarden. Ik heb paarden van meerdere rassen daar gereden (Hoofdzaak was echter KWPN, Welsh en Fries). Ik heb paarden gecorrigeerd.... Op die manier word je flexibel, probeer je eens iets anders uit, en leer je methodes te zoeken die bij het individuele paard past. Idd...soms koos ik voor een langere weg....als dat in die situatie beter was en je op den duur hetzelfde gedegen effect bereikt zie ik daar het probleem niet van in. Zeker niet als dat het paard een stuk stress kan besparen. Ik wil niet zeggen dat ik de wijsheid in pacht heb. Ik ben 37, een volwassen vrouw die veel ervaring heeft met paarden...en toch steek ik nog steeds nieuwe dingen op. Dat is ook de reden dat ik hier melding maakte van hoe ik het met dit paard heb opgelost. Het is namelijk een aparte wat karakter betreft. Ik dacht dat wellicht de TS er haar voordeel mee kon doen door eens uit te proberen wat bij haar paard het beste werkt. Kennelijk denk jij daar anders over....dat kan.... Ik heb het nu voldoende toegelicht denk ik.
