Ik fok momenteel zelf niet maar vind gezondheid de eerste vereiste. Een functioneel exterieur, goede gangen, een goed en meewerkend karakter, dat zouden mijn fokdoelen zijn. Een eerlijk en gezond paard, waar een beetje een bekwame ruiter toch een eind de sport in kan. Natuurlijk is het de droom van veel fokkers de volgende Salinero of de volgende De Sjiem of Britt te fokken, maar dat geluk is helaas weinigen gegeven en berust naast een goede "partnerkeuze" in mijn ogen nog altijd op goed geluk, zeker bij een eerste keer fokken. Misschien zou ik de eerste keer proberen met een iets gewonere hengst die mijn merrie aanvult, als blijkt dat ze aanleg heeft en goede moedercapaciteiten dan zou ik wat verder durven gaan in de hengsten (lees : duurder).
Ik las onlangs wel iets waar ik me heel goed in kan vinden : een gerenomeerde Belgische fokker zei dat hij liever "met een hengst zou fokken die 1.30 loopt met een kind van 12 jaar dan bv. met een erg heet paard dat wel 1.50 en Aken loopt maar enkel door een prof gereden kan worden". Daar ben ik het mee eens. De wereld stopt niet bij de topruiters alleen, er zijn genoeg andere ruiters die voor hun plezier een paard willen en die veel meer hebben aan een betrouwbaar en handelbaar paard dan aan een knap uiterlijk, schitterend gangen en een springvermogen om over een flatgebouw te komen, maar waarop ze niet kunnen blijven zitten wegens paard niet aankunnen.