Komt uit het boek : paardenbenen van dierenarts Everts Offereins.
Habituele patellafixatie (op slot staan)
Het niet normaal functioneren van het kniegewricht is een tamelijk veel voorkomende afwijking bij paarden en vooral ook bij pony's. De afwijking waar we in de praktijk dikwijls mee te maken hebben, is de habituele patellafixatie, dat wil zeggen dat incidenteel het been geblokkeerd wordt door het blijven vastzitten van de knieschijf op het bovenbeen. De aandoening komt vrij veel voor bij jonge paarden en bij pony's, onder andere de Shetlander, de Welsh en de New Forest. Patellafixatie kan op verschillende manieren plaatsvinden. Hier word echter alleen de patellafixatie naar boven en naar binnen besproken omdat die het meerst voorkomen. De knieschijf is namelijk zodanig van model en het onderbeen ter plaatse zodanig gevormd, dat de knieschijf het makkelijkst blijft vastzitten op de binnenkant van het bovenbeen. De knieschijf wordt onder meer op zijn plaats gehouden door drie banden, de binnenste, de middelste en de buitenste knieband. Overrekking of het door omstandigheden te slap zijn van deze banden geven de knieschijf de mogelijkheid om vast te blijven zitten. Erfelijke aanleg speelt hierbij eveneens een rol. Ook de stand van het achterbeen is belangrijk. Bij een paard dat O-benig of steil is in het achterbeen, is de kans op het krijgen van een aandoening veel groter. Het kan ook ontstaan door een ongeval. Overrekking van de banden treedt bv op door sterk naar achteren uit te slaan of door uit te glijden op een gladde stalvloer. Algehele slapte en slechte conditie kan vooral bij jonge, grote paarden een oorzaak zijn van deze aandoening. De aandoening toont een typische kreupelheid. De patient staat met het zieke been naar achteren gestrekt en wil niet meer van de plaats. Zowel knie-als spronggewricht kunnen niet meer buigen en het kootgewricht buigt de ondervoet naar achter. Als het paard zich moet verplaatsen, brengt het zijn naar achter gestrekte been slepend naar voren. Door een plotse schrikbeweging of door het paard te dwingen een pas naar achter te zetten kan de blokkade opgeheven worden Als dat niet lukt, moet de knieschijf manueel losgemaakt worden. Bij lichte vormen blokkeert de knieschijf maar heel even en schiet dan dadelijk weer los. Paarden die het op deze manier vertonen, laten het dan incidenteel alleen zien op een kleine volte in stap, bij achterwaarts zetten en bij draaien in de stal. Wat doen ? Zoals gezegd dienen we een acuut optredende fixatie die niet uit zichzelf losschiet manueel te corrigeren. In de andere gevallen die incidenteel vastschieten en vanzelf weer loskomen, is in de eerste plaats beslagcorrectie aangewezen, wat neerkomt op het verhogen van de buiten/achterzijde van het beslag en het laaghouden van het binnentoongedeelte. Bij deze stand beweegt de knieschijf iets meer naar buiten over het kniegewricht. Daar de knieschijf alleen aan de binnenkant van het bovenbeen kan blijven vastzitten, wordt de kans op fixatie aanmerkelijk kleiner door de lichte verplaatsing naar buiten. Vele tweejarigen en driejarige paarden die aan habituele patellafixatie lijden, zullen met een dergelijk aangepast beslag en daarnaast goede verzorging en training op wat oudere leeftijd volkomen van deze aandoening zijn genezen. In uitzonderingsgevallen is het aangewezen om operatief in te grijpen. Hierbij wordt de binnenste knieband doorgesneden.
Het staat er inderdaad wat anders, maar qua ingreep zal dit wel hetgeen kunnen zijn geweest als wat haar paard mankeerde, want daar hadden ze dus wel wat "doorgesneden".............